Greeks in Foreign CockpitsRCAF · 1942–1944
Flying Officer Nickolas AndrewVlassie
Nickolas AndrewVlassie
Navigator
RCAF
Flying Officer, RCAF · J/28974Lancaster Navigator · No. 619 Squadron RAF · No. 5 Group, Bomber Command
Flying Officer Nickolas Andrew Vlassie (J/28974) was a Canadian-born navigator of Greek parentage who served with No. 619 Squadron, Royal Air Force, during the air offensive over occupied Europe. On the night of 26–27 April 1944, he was killed when Avro Lancaster B.I LL919, coded PG-W, failed to return from an operation against Schweinfurt. He was twenty-five. His story links a Greek immigrant household in Winnipeg, the training system of the Royal Canadian Air Force, the brief but intensive combat service of a Lancaster crew, and a small French village that made six fallen airmen its own.¹Ο Υποσμηναγός (Flying Officer) Nickolas Andrew Vlassie (J/28974) ήταν Καναδός ναυτίλος (navigator) ελληνικής καταγωγής, που υπηρέτησε στη No. 619 Squadron της Βασιλικής Αεροπορίας (RAF) κατά την αεροπορική επίθεση πάνω από την κατεχόμενη Ευρώπη. Τη νύχτα της 26ης προς 27η Απριλίου 1944 σκοτώθηκε, όταν το Avro Lancaster B.I LL919, με κωδικό PG-W, δεν επέστρεψε από επιχείρηση εναντίον του Schweinfurt. Ήταν είκοσι πέντε ετών. Η ιστορία του συνδέει ένα ελληνικό μεταναστευτικό σπίτι στο Winnipeg, το εκπαιδευτικό σύστημα της Βασιλικής Καναδικής Αεροπορίας (RCAF), τη σύντομη αλλά έντονη πολεμική δράση ενός πληρώματος Lancaster και ένα μικρό γαλλικό χωριό που υιοθέτησε ως δικούς του έξι νεκρούς αεροπόρους.¹
With special thanks to Diane Vlassie, niece of Nickolas Vlassie, for the family recollections that bring this story to life.Με ιδιαίτερες ευχαριστίες στην Diane Vlassie, ανιψιά του Nickolas Vlassie, για τις οικογενειακές αναμνήσεις που δίνουν ζωή σε αυτή την ιστορία.
Quick FactsΜε μια ματιά
- BornΓέννηση
- 23 May 191823 Μαΐου 1918Winnipeg, ManitobaWinnipeg, Manitoba
- HeritageΚαταγωγή
- Greek CanadianΕλληνοκαναδόςFather from CorinthΠατέρας από την Κόρινθο
- ServiceΥπηρεσία
- RCAF · J/28974RCAF · J/28974Enlisted 14 July 1942Κατάταξη 14 Ιουλίου 1942
- Crew positionΘέση στο πλήρωμα
- NavigatorΝαυτίλοςGunzi crew · seven menΠλήρωμα Gunzi · επτά άνδρες
- UnitΜονάδα
- No. 619 Squadron RAFNo. 619 Squadron RAFNo. 5 Group, Bomber CommandNo. 5 Group, Bomber Command
- AircraftΑεροσκάφος
- Avro LancasterAvro LancasterED859 V-Vic · LL919 W-WillieED859 V-Vic · LL919 W-Willie
- SortiesΈξοδοι
- 11 operations11 επιχειρήσειςStuttgart to SchweinfurtΑπό τη Stuttgart ως το Schweinfurt
- KilledΣκοτώθηκε
- 27 April 194427 Απριλίου 1944Landéville, France · aged 25Landéville, Γαλλία · 25 ετών
A Greek family in WinnipegΜια ελληνική οικογένεια στο Winnipeg
The familyΗ οικογένεια
- FatherΠατέραςAndrew Constantine
Vlassie - FromΑπόCorinth, GreeceΚόρινθος
- MotherΜητέραPhotini “Photoula”
née NicholaidesΦωτεινή «Φωτούλα»
το γένος Νικολαΐδη - ChildrenΠαιδιάNicholas, Emanuel,
Constantine, KatinaNicholas, Emanuel,
Constantine, Κατίνα - HomeΣπίτι101 Norquay Street,
WinnipegΟδός Norquay 101,
Winnipeg
Nickolas—usually called Nicholas or Nick by relatives and in contemporary accounts—was born in Winnipeg, Manitoba, on 23 May 1918. His father, Andrew Constantine Vlassie, came from Corinth, Greece; his mother was Photini, also remembered in family accounts as Photoula, née Nicholaides. Both were members of the Greek immigrant generation whose working lives became rooted in the commercial and social life of western Canada. The official RCAF attestation records Nickolas’s birthplace as Winnipeg, his citizenship as Canadian, his religion as Anglican, and the languages he spoke as English and Greek. The same document identifies both parents as Greek-born.²
the languages he spoke as English and Greek
According to recollections preserved by his niece Diane Vlassie, Andrew had first arrived in the United States, passing through Rochester, New York, and later Los Angeles, California. Encouraged by a cousin working at Winnipeg’s Royal Alexandra Hotel, he moved north and found employment there. Photoula immigrated in 1914, when she was approximately sixteen. Their family story recalls Andrew asking her father for permission to marry and the decision being left to the young woman herself. Four children grew up in the Vlassie family: Nicholas, the eldest, followed by Emanuel—known as Manoli—Constantine, known as Gus, and the youngest, Katina. These intimate details survive through family testimony rather than the official air-force record.³
The family lived at 101 Norquay Street in Winnipeg. Nicholas attended Gladstone School from 1924 to 1930 and then Earl Grey and Kelvin schools between 1931 and 1935, completing the equivalent of Grade X. His RCAF career summary traces civilian work at Olympia Wholesale Warehouse between 1935 and 1939, involving city-desk and warehouse duties. From 1939 until his enlistment, he managed the College Inn on Portage Avenue, a fact later repeated in the local press when he was reported missing. He listed swimming, bowling and golf among his sporting interests. These particulars establish an adult life of work and family responsibility before military service rather than a career pursued directly from school.⁴
Greek identity was not merely a matter of family descent. On 6 March 1941, the Winnipeg Tribune announced a benefit concert for the people of Greece, whose country had already resisted the Italian invasion and was approaching the German assault. One attraction was the public performance of two traditional Evzone dances. The advertised dancers were Paul Carabelas, Peter Hrousalas, Nicholas Vlassie, George Mercury and John Futris. The organizing committee included a Mrs. A. Vlassie. A surviving photograph depicts the five young men dressed as Evzones. At a moment when Greek Canadians were raising funds for the people of their ancestral homeland, Nicholas was a visible participant in that effort; the newspaper gives firmer evidence of his commitment than any conjecture about what privately motivated him to enlist.⁵
The familyΗ οικογένεια
- FatherΠατέραςAndrew Constantine
Vlassie - FromΑπόCorinth, GreeceΚόρινθος
- MotherΜητέραPhotini “Photoula”
née NicholaidesΦωτεινή «Φωτούλα»
το γένος Νικολαΐδη - ChildrenΠαιδιάNicholas, Emanuel,
Constantine, KatinaNicholas, Emanuel,
Constantine, Κατίνα - HomeΣπίτι101 Norquay Street,
WinnipegΟδός Norquay 101,
Winnipeg
Ο Nickolas, που οι συγγενείς του και οι σύγχρονες πηγές τον αποκαλούσαν συνήθως Nicholas ή Nick, γεννήθηκε στο Winnipeg της Manitoba στις 23 Μαΐου 1918. Ο πατέρας του, Andrew Constantine Vlassie, καταγόταν από την Κόρινθο· η μητέρα του ήταν η Φωτεινή, γνωστή στις οικογενειακές αφηγήσεις και ως Φωτούλα, το γένος Νικολαΐδη. Και οι δύο ανήκαν στη γενιά των Ελλήνων μεταναστών που ρίζωσαν στην εμπορική και κοινωνική ζωή του δυτικού Καναδά. Η επίσημη δήλωση κατάταξης της RCAF καταγράφει ως τόπο γέννησης του Nickolas το Winnipeg, υπηκοότητα καναδική, θρήσκευμα Αγγλικανικό και γλώσσες τα αγγλικά και τα ελληνικά. Το ίδιο έγγραφο αναφέρει ότι και οι δύο γονείς του είχαν γεννηθεί στην Ελλάδα.²
γλώσσες τα αγγλικά και τα ελληνικά
Σύμφωνα με τις αναμνήσεις που διέσωσε η ανιψιά του, Diane Vlassie, ο Andrew έφτασε αρχικά στις Ηνωμένες Πολιτείες, περνώντας από το Rochester της Νέας Υόρκης και αργότερα από το Los Angeles της Καλιφόρνιας. Με την ενθάρρυνση ενός ξαδέλφου του που εργαζόταν στο ξενοδοχείο Royal Alexandra του Winnipeg, μετακόμισε βορειότερα και βρήκε εργασία εκεί. Η Φωτούλα μετανάστευσε το 1914, σε ηλικία περίπου δεκαέξι ετών. Η οικογενειακή παράδοση θυμάται ότι ο Andrew ζήτησε από τον πατέρα της την άδεια να την παντρευτεί και ότι η απόφαση αφέθηκε στην ίδια την κοπέλα. Στην οικογένεια Vlassie μεγάλωσαν τέσσερα παιδιά: ο Nicholas, ο μεγαλύτερος, και μετά ο Emanuel, γνωστός ως Μανώλης, ο Constantine, γνωστός ως Gus, και η μικρότερη, η Κατίνα. Αυτές οι προσωπικές λεπτομέρειες σώζονται χάρη στις μαρτυρίες της οικογένειας και όχι στο επίσημο αρχείο της αεροπορίας.³
Η οικογένεια έμενε στην οδό Norquay 101 στο Winnipeg. Ο Nicholas φοίτησε στο Gladstone School από το 1924 έως το 1930 και στη συνέχεια στα σχολεία Earl Grey και Kelvin από το 1931 έως το 1935, ολοκληρώνοντας το ισοδύναμο της δέκατης τάξης (Grade X). Το συνοπτικό υπηρεσιακό του σημείωμα στην RCAF καταγράφει εργασία στην αποθήκη χονδρικής Olympia Wholesale Warehouse από το 1935 έως το 1939, με καθήκοντα γραφείου και αποθήκης. Από το 1939 έως την κατάταξή του διηύθυνε το College Inn στη λεωφόρο Portage, στοιχείο που επανέλαβε ο τοπικός Τύπος όταν αναφέρθηκε αγνοούμενος. Στα αθλητικά του ενδιαφέροντα συμπεριέλαβε την κολύμβηση, το μπόουλινγκ και το γκολφ. Τα στοιχεία αυτά δείχνουν μια ενήλικη ζωή εργασίας και οικογενειακής ευθύνης πριν από τη στρατιωτική θητεία, και όχι μια σταδιοδρομία που ξεκίνησε κατευθείαν από το σχολείο.⁴
Η ελληνική ταυτότητα δεν ήταν απλώς ζήτημα καταγωγής. Στις 6 Μαρτίου 1941 η Winnipeg Tribune ανήγγειλε φιλανθρωπική συναυλία για τον λαό της Ελλάδας, που είχε ήδη αντισταθεί στην ιταλική εισβολή και βρισκόταν προ της γερμανικής επίθεσης. Ένα από τα κύρια σημεία του προγράμματος ήταν η παρουσίαση δύο παραδοσιακών χορών των Ευζώνων. Οι χορευτές που ανακοινώθηκαν ήταν οι Paul Carabelas, Peter Hrousalas, Nicholas Vlassie, George Mercury και John Futris. Στην οργανωτική επιτροπή συμμετείχε και μια κυρία A. Vlassie. Μια φωτογραφία που σώζεται δείχνει τους πέντε νέους ντυμένους Ευζώνους. Τη στιγμή που οι Ελληνοκαναδοί συγκέντρωναν χρήματα για τον λαό της πατρογονικής τους πατρίδας, ο Nicholas συμμετείχε ενεργά και δημόσια σε αυτή την προσπάθεια· η εφημερίδα αποτελεί ισχυρότερη μαρτυρία της αφοσίωσής του από οποιαδήποτε εικασία για τα προσωπικά κίνητρα που τον οδήγησαν στην κατάταξη.⁵
From civilian life to the RCAFΑπό την πολιτική ζωή στην RCAF
- R/180092Enlisted, Winnipeg, July 1942Κατάταξη, Winnipeg, Ιούλ. 1942
- AnsonNo. 7 AOS, Portage la PrairieNo. 7 AOS, Portage la Prairie
- J/28974Pilot Officer, 6 August 1943Ανθυποσμηναγός, 6 Αυγ. 1943
- Lancaster1661 HCU · No. 619 Squadron1661 HCU · No. 619 Squadron
Nicholas underwent the RCAF medical and recruiting process in Winnipeg in July 1942. His service record gives 14 July 1942 as the date of enlistment, initially under the airman’s number R/180092. This corrects the 14 September 1942 date previously carried in the published biography and should not be confused with 6 August 1943, the date on which he later received his navigator’s badge and commission. After his entry into the service, his recorded movements included the aircrew-training organization at Brandon and No. 2 Initial Training School at Regina. The surviving movement sheets preserve the stages of this progression, although some handwritten intermediate entries are not sufficiently clear to support a more detailed reconstruction.⁶
On 22 March 1943 he began Course 72 at No. 7 Air Observer School, Portage la Prairie, Manitoba. He was then a Leading Aircraftman. During the course, he trained in the Avro Anson, spending 64 hours 35 minutes on daytime navigation exercises and 29 hours on night navigation. Of these totals, he served as first navigator for 32 hours 30 minutes by day and 22 hours 25 minutes by night, with additional time as second navigator. The distinction matters: the training report counted as first-navigator time only those periods in which the trainee bore full responsibility for directing the aircraft.⁷
His final course report offers an unusually close view of the man behind the service number. Nicholas received 661 of 1,000 marks in ground work, 743 of 1,000 in air work, and 77 of 100 for character and leadership. The assessment called him ‘a capable leader’, a ‘steady worker’ and reliable in the air; it also recorded difficulty translating some navigation theory into practice and the need for a supplementary examination in air-navigation theory, which he passed. This balanced appraisal, preserving both achievement and the instructor’s reservations, is more valuable than a retrospective description of effortless success. He completed the course on 6 August 1943 and received his navigator’s badge.⁸
No. 7 AOS · Course 72No. 7 AOS · Σχολείο 72
Avro Anson · day 64:35 (1st nav 32:30)
night 29:00 (1st nav 22:25)Avro Anson · ημέρα 64:35 (1ος ναυτ. 32:30)
νύχτα 29:00 (1ος ναυτ. 22:25)
On that same date, Nicholas was appointed Pilot Officer and assigned the officer’s service number J/28974. After a period of leave, he reported to No. 1 ‘Y’ Depot at Halifax in August 1943 and proceeded overseas in September. He subsequently entered the British heavy-bomber training system, including No. 1661 Heavy Conversion Unit at RAF Winthorpe, where Lancaster crews were prepared for front-line service. By 14 February 1944 he had been posted to No. 619 Squadron, then operating from RAF Coningsby in Lincolnshire. His temporary promotion to Flying Officer took effect on 6 February 1944, which is the rank recorded in the official casualty and burial records.⁹
| No. | DateΗμερομηνία | PhaseΣτάδιο | Station / UnitΣταθμός / Μονάδα | EntryΕγγραφή |
|---|---|---|---|---|
| 01 | 14 July 194214 Ιουλίου 1942 | EnlistmentΚατάταξη | Winnipeg | Enlisted as an airman, number R/180092.Κατάταξη ως οπλίτης, αριθμός R/180092. |
| 02 | 19421942 | Aircrew trainingΕκπαίδευση ιπταμένων | Brandon · No. 2 ITS Regina | Aircrew-training organization at Brandon, then No. 2 Initial Training School.Οργανισμός εκπαίδευσης ιπταμένων στο Brandon και μετά No. 2 Initial Training School. |
| 03 | 22 March 194322 Μαρτίου 1943 | Air observerΠαρατηρητής | No. 7 AOS Portage la Prairie | Course 72 as a Leading Aircraftman, flying the Avro Anson.Σχολείο 72 ως Leading Aircraftman, με Avro Anson. |
| 04 | 6 August 19436 Αυγούστου 1943 | NavigatorΝαυτίλος | Pilot Officer · J/28974 | Navigator’s badge and commission as Pilot Officer.Σήμα ναυτίλου και ονομασία σε Ανθυποσμηναγό. |
| 05 | Aug–Sep 1943Αύγ.–Σεπ. 1943 | OverseasΥπερπόντια | No. 1 ‘Y’ Depot Halifax | Reported to Halifax and proceeded overseas in September.Παρουσιάστηκε στο Halifax και αναχώρησε για το εξωτερικό τον Σεπτέμβριο. |
| 06 | 1943–441943–44 | Heavy conversionΒαρέα βομβαρδιστικά | 1661 HCU RAF Winthorpe | Lancaster crews prepared for front-line service.Προετοιμασία πληρωμάτων Lancaster για την πρώτη γραμμή. |
| 07 | 6 February 19446 Φεβρουαρίου 1944 | PromotionΠροαγωγή | Flying Officer | Temporary promotion to Flying Officer.Προσωρινή προαγωγή σε Υποσμηναγό. |
| 08 | 14 February 194414 Φεβρουαρίου 1944 | SquadronΜοίρα | No. 619 Sqn RAF Coningsby | Posted to No. 619 Squadron, No. 5 Group.Τοποθέτηση στη No. 619 Squadron, No. 5 Group. |
Ο Nicholas πέρασε τις ιατρικές εξετάσεις και τη διαδικασία στρατολόγησης της RCAF στο Winnipeg τον Ιούλιο του 1942. Το υπηρεσιακό του μητρώο δίνει ως ημερομηνία κατάταξης τις 14 Ιουλίου 1942, αρχικά με αριθμό μητρώου οπλίτη R/180092. Αυτό διορθώνει την ημερομηνία 14 Σεπτεμβρίου 1942 που αναφερόταν μέχρι τώρα στη δημοσιευμένη βιογραφία, και δεν πρέπει να συγχέεται με την 6η Αυγούστου 1943, ημερομηνία κατά την οποία πήρε αργότερα το σήμα του ναυτίλου και τον βαθμό του αξιωματικού. Μετά την κατάταξή του, οι καταγεγραμμένες μετακινήσεις του περιλαμβάνουν τον οργανισμό εκπαίδευσης ιπταμένων στο Brandon και τη No. 2 Initial Training School στη Regina. Τα σωζόμενα φύλλα μετακινήσεων διασώζουν τα στάδια αυτής της πορείας, αν και ορισμένες χειρόγραφες ενδιάμεσες εγγραφές δεν είναι αρκετά ευανάγνωστες για μια λεπτομερέστερη ανασύνθεση.⁶
Στις 22 Μαρτίου 1943 ξεκίνησε το Σχολείο 72 (Course 72) στη No. 7 Air Observer School, στο Portage la Prairie της Manitoba. Είχε τότε τον βαθμό του Leading Aircraftman. Κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης πέταξε με Avro Anson, με 64 ώρες και 35 λεπτά σε ημερήσιες ασκήσεις ναυτιλίας και 29 ώρες σε νυχτερινή ναυτιλία. Από αυτά τα σύνολα, υπηρέτησε ως πρώτος ναυτίλος για 32 ώρες και 30 λεπτά την ημέρα και 22 ώρες και 25 λεπτά τη νύχτα, με επιπλέον χρόνο ως δεύτερος ναυτίλος. Η διάκριση έχει σημασία: η αναφορά εκπαίδευσης υπολόγιζε ως χρόνο πρώτου ναυτίλου μόνο τα διαστήματα κατά τα οποία ο εκπαιδευόμενος είχε την πλήρη ευθύνη της καθοδήγησης του αεροσκάφους.⁷
Η τελική αναφορά του σχολείου προσφέρει μια ασυνήθιστα κοντινή ματιά στον άνθρωπο πίσω από τον αριθμό μητρώου. Ο Nicholas πήρε 661 στους 1.000 βαθμούς στα θεωρητικά, 743 στους 1.000 στις πτήσεις και 77 στους 100 για χαρακτήρα και ηγετικές ικανότητες. Η αξιολόγηση τον χαρακτήριζε «ικανό ηγέτη» (‘a capable leader’), «σταθερό εργάτη» (‘steady worker’) και αξιόπιστο στον αέρα· κατέγραφε όμως και δυσκολία στη μεταφορά ορισμένων στοιχείων της θεωρίας της ναυτιλίας στην πράξη, καθώς και την ανάγκη συμπληρωματικής εξέτασης στη θεωρία αεροναυτιλίας, την οποία πέρασε. Αυτή η ισορροπημένη αποτίμηση, που διασώζει τόσο τα επιτεύγματα όσο και τις επιφυλάξεις του εκπαιδευτή, είναι πολυτιμότερη από μια εκ των υστέρων περιγραφή αβίαστης επιτυχίας. Ολοκλήρωσε το σχολείο στις 6 Αυγούστου 1943 και πήρε το σήμα του ναυτίλου.⁸
No. 7 AOS · Course 72No. 7 AOS · Σχολείο 72
Avro Anson · day 64:35 (1st nav 32:30)
night 29:00 (1st nav 22:25)Avro Anson · ημέρα 64:35 (1ος ναυτ. 32:30)
νύχτα 29:00 (1ος ναυτ. 22:25)
Την ίδια ημέρα ο Nicholas ονομάστηκε Ανθυποσμηναγός (Pilot Officer) και πήρε τον αριθμό μητρώου αξιωματικού J/28974. Μετά από μια περίοδο άδειας, παρουσιάστηκε στη No. 1 ‘Y’ Depot στο Halifax τον Αύγουστο του 1943 και αναχώρησε για το εξωτερικό τον Σεπτέμβριο. Στη συνέχεια εντάχθηκε στο βρετανικό σύστημα εκπαίδευσης βαρέων βομβαρδιστικών, μεταξύ άλλων στη No. 1661 Heavy Conversion Unit στη RAF Winthorpe, όπου τα πληρώματα των Lancaster προετοιμάζονταν για την πρώτη γραμμή. Έως τις 14 Φεβρουαρίου 1944 είχε τοποθετηθεί στη No. 619 Squadron, που επιχειρούσε τότε από τη RAF Coningsby στο Lincolnshire. Η προσωρινή προαγωγή του σε Υποσμηναγό (Flying Officer) ίσχυσε από τις 6 Φεβρουαρίου 1944, και αυτός είναι ο βαθμός που καταγράφεται στα επίσημα αρχεία απωλειών και ταφής.⁹
| No. | DateΗμερομηνία | PhaseΣτάδιο | Station / UnitΣταθμός / Μονάδα | EntryΕγγραφή |
|---|---|---|---|---|
| 01 | 14 July 194214 Ιουλίου 1942 | EnlistmentΚατάταξη | Winnipeg | Enlisted as an airman, number R/180092.Κατάταξη ως οπλίτης, αριθμός R/180092. |
| 02 | 19421942 | Aircrew trainingΕκπαίδευση ιπταμένων | Brandon · No. 2 ITS Regina | Aircrew-training organization at Brandon, then No. 2 Initial Training School.Οργανισμός εκπαίδευσης ιπταμένων στο Brandon και μετά No. 2 Initial Training School. |
| 03 | 22 March 194322 Μαρτίου 1943 | Air observerΠαρατηρητής | No. 7 AOS Portage la Prairie | Course 72 as a Leading Aircraftman, flying the Avro Anson.Σχολείο 72 ως Leading Aircraftman, με Avro Anson. |
| 04 | 6 August 19436 Αυγούστου 1943 | NavigatorΝαυτίλος | Pilot Officer · J/28974 | Navigator’s badge and commission as Pilot Officer.Σήμα ναυτίλου και ονομασία σε Ανθυποσμηναγό. |
| 05 | Aug–Sep 1943Αύγ.–Σεπ. 1943 | OverseasΥπερπόντια | No. 1 ‘Y’ Depot Halifax | Reported to Halifax and proceeded overseas in September.Παρουσιάστηκε στο Halifax και αναχώρησε για το εξωτερικό τον Σεπτέμβριο. |
| 06 | 1943–441943–44 | Heavy conversionΒαρέα βομβαρδιστικά | 1661 HCU RAF Winthorpe | Lancaster crews prepared for front-line service.Προετοιμασία πληρωμάτων Lancaster για την πρώτη γραμμή. |
| 07 | 6 February 19446 Φεβρουαρίου 1944 | PromotionΠροαγωγή | Flying Officer | Temporary promotion to Flying Officer.Προσωρινή προαγωγή σε Υποσμηναγό. |
| 08 | 14 February 194414 Φεβρουαρίου 1944 | SquadronΜοίρα | No. 619 Sqn RAF Coningsby | Posted to No. 619 Squadron, No. 5 Group.Τοποθέτηση στη No. 619 Squadron, No. 5 Group. |
Into battle with No. 619 SquadronΣτη μάχη με τη No. 619 Squadron
No. 619 Squadron
- FormedΣυγκρότηση18 April 194318 Απριλίου 1943
- GroupΣμηναρχίαNo. 5 Group
- CommandΔιοίκησηBomber Command
- CodeΚωδικόςPG
- StationsΒάσειςWoodhall Spa
Coningsby
Dunholme Lodge
No. 619 Squadron had been formed on 18 April 1943 as a Lancaster-equipped unit of No. 5 Group, RAF Bomber Command. Its operational code was PG. By the time Nicholas arrived, the squadron had moved from RAF Woodhall Spa to Coningsby and was engaged in the continuing bomber offensive against Germany and targets in occupied Europe. In April 1944 it moved again, to RAF Dunholme Lodge, from which the crew’s last flight would depart. The squadron’s changing stations are important when placing individual photographs and operations in their correct setting.¹⁰
Nicholas’s introduction to operational flying came on the night of 15 March 1944. As second navigator aboard Lancaster B.I LL784, coded W, he took part in an attack on Stuttgart. Three days later, on 18 March, he joined the crew commanded by Flight Lieutenant Guy Godfrey Charles Gunzi for an operation against Frankfurt. Their aircraft that night was Lancaster B.III ED859, coded V for ‘Vic’. It became the machine most closely associated with the Gunzi crew. A second Frankfurt operation followed on 22 March, and on 24 March Nicholas was aboard Lancaster B.III EE134, coded Y, for the attack on Berlin. By the end of March he had also flown against Essen, experiencing in quick succession the long navigational demands and risks of raids into Germany.¹¹
The pace continued in April. With Gunzi’s crew, Nicholas flew against Toulouse on 3 April and Tours on 10 April. On 20 April, the target was La Chapelle in France; on 22 April, Brunswick in Germany. On 24 April, the crew took Lancaster B.I LL919, PG-W—‘Willie’—on a mission to Munich. The aircraft was then a recent arrival on the squadron’s strength. In the ten completed operational sorties documented in the published mission register, Nicholas had flown a combination of Lancaster Mk I and Mk III aircraft; the last entry in that register would be the eleventh sortie, the operation from which no return time could be entered. The squadron’s March and April 1944 Operational Record Book forms remain the principal contemporary means of checking those dates, aircraft and crew assignments.¹²
Lancaster ED859, the familiar V-Vic, was unavailable when the Gunzi crew received LL919 for their final operation. The surviving bomb aimer, James W. (‘Jack’) Mills, later remembered V-Vic as a veteran bomber and recalled that the crew had been given W-Willie while their usual aircraft was undergoing overhaul. The point is not that a different aeroplane determined the outcome, which the record cannot establish, but that LL919’s loss came only days after its introduction to the crew. There is also a poignant coincidence in the operational register: Nicholas’s first sortie had been flown in a W-coded Lancaster, LL784, and his last was flown in another W, LL919.¹³
His first sortie had been flown in a W-coded Lancaster, LL784, and his last was flown in another W, LL919.
No. 619 Squadron
- FormedΣυγκρότηση18 April 194318 Απριλίου 1943
- GroupΣμηναρχίαNo. 5 Group
- CommandΔιοίκησηBomber Command
- CodeΚωδικόςPG
- StationsΒάσειςWoodhall Spa
Coningsby
Dunholme Lodge
Η No. 619 Squadron είχε συγκροτηθεί στις 18 Απριλίου 1943 ως μονάδα Lancaster της No. 5 Group της Διοίκησης Βομβαρδιστικών της RAF (Bomber Command). Ο επιχειρησιακός κωδικός της ήταν PG. Όταν έφτασε ο Nicholas, η μοίρα είχε ήδη μετακινηθεί από τη RAF Woodhall Spa στη Coningsby και συμμετείχε στη συνεχιζόμενη επίθεση των βομβαρδιστικών εναντίον της Γερμανίας και στόχων στην κατεχόμενη Ευρώπη. Τον Απρίλιο του 1944 μετακινήθηκε ξανά, στη RAF Dunholme Lodge, από όπου θα ξεκινούσε η τελευταία πτήση του πληρώματος. Οι αλλαγές βάσεων της μοίρας έχουν σημασία για να τοποθετηθούν σωστά μεμονωμένες φωτογραφίες και επιχειρήσεις.¹⁰
Η πρώτη επιχειρησιακή πτήση του Nicholas έγινε τη νύχτα της 15ης Μαρτίου 1944. Ως δεύτερος ναυτίλος στο Lancaster B.I LL784, με κωδικό W, έλαβε μέρος σε επίθεση εναντίον της Stuttgart. Τρεις ημέρες αργότερα, στις 18 Μαρτίου, εντάχθηκε στο πλήρωμα του Σμηναγού (Flight Lieutenant) Guy Godfrey Charles Gunzi για επιχείρηση εναντίον της Frankfurt. Το αεροσκάφος τους εκείνη τη νύχτα ήταν το Lancaster B.III ED859, με κωδικό V για «Vic». Έγινε το αεροσκάφος που συνδέθηκε περισσότερο από κάθε άλλο με το πλήρωμα του Gunzi. Ακολούθησε δεύτερη επιχείρηση στη Frankfurt στις 22 Μαρτίου, και στις 24 Μαρτίου ο Nicholas πέταξε με το Lancaster B.III EE134, με κωδικό Y, στην επίθεση εναντίον του Βερολίνου. Έως το τέλος του Μαρτίου είχε πετάξει και εναντίον του Essen, γνωρίζοντας σε σύντομο διάστημα τις μεγάλες απαιτήσεις ναυτιλίας και τους κινδύνους των επιδρομών στη Γερμανία.¹¹
Ο ρυθμός συνεχίστηκε τον Απρίλιο. Με το πλήρωμα του Gunzi, ο Nicholas πέταξε εναντίον της Toulouse στις 3 Απριλίου και της Tours στις 10 Απριλίου. Στις 20 Απριλίου στόχος ήταν η La Chapelle στη Γαλλία· στις 22 Απριλίου το Brunswick στη Γερμανία. Στις 24 Απριλίου το πλήρωμα πήρε το Lancaster B.I LL919, PG-W, το «Willie», για αποστολή στο Μόναχο. Το αεροσκάφος είχε τότε μόλις προστεθεί στη δύναμη της μοίρας. Στις δέκα ολοκληρωμένες επιχειρησιακές εξόδους που καταγράφει το δημοσιευμένο μητρώο αποστολών, ο Nicholas είχε πετάξει με Lancaster Mk I και Mk III· η τελευταία εγγραφή του μητρώου θα ήταν η ενδέκατη έξοδος, η επιχείρηση για την οποία δεν μπορούσε να καταγραφεί ώρα επιστροφής. Τα έντυπα του Operational Record Book της μοίρας για τον Μάρτιο και τον Απρίλιο του 1944 παραμένουν το κύριο σύγχρονο μέσο επαλήθευσης αυτών των ημερομηνιών, αεροσκαφών και συνθέσεων πληρωμάτων.¹²
Το Lancaster ED859, το γνώριμο V-Vic, δεν ήταν διαθέσιμο όταν το πλήρωμα του Gunzi παρέλαβε το LL919 για την τελευταία του επιχείρηση. Ο βομβαρδιστής (bomb aimer) που επέζησε, James W. («Jack») Mills, θυμόταν αργότερα το V-Vic ως ένα βετεράνο βομβαρδιστικό και ότι το πλήρωμα είχε πάρει το W-Willie ενώ το συνηθισμένο του αεροσκάφος βρισκόταν σε γενική επισκευή. Το ζητούμενο δεν είναι ότι ένα διαφορετικό αεροπλάνο καθόρισε την έκβαση, κάτι που τα αρχεία δεν μπορούν να αποδείξουν, αλλά ότι η απώλεια του LL919 ήρθε μόλις λίγες ημέρες αφότου το παρέλαβε το πλήρωμα. Υπάρχει επίσης μια συγκινητική σύμπτωση στο μητρώο αποστολών: η πρώτη έξοδος του Nicholas είχε γίνει με ένα Lancaster με κωδικό W, το LL784, και η τελευταία με ένα άλλο W, το LL919.¹³
Η πρώτη έξοδος του Nicholas είχε γίνει με ένα Lancaster με κωδικό W, το LL784, και η τελευταία με ένα άλλο W, το LL919.
Operational sortiesΕπιχειρησιακές έξοδοι
Consolidated register of the eleven sorties, 15 March to 27 April 1944.Ενοποιημένο μητρώο των έντεκα εξόδων, 15 Μαρτίου έως 27 Απριλίου 1944.
- SortiesΈξοδοι
- 11operationsεπιχειρήσεις
- CompletedΟλοκληρωμένες
- 10returnedμε επιστροφή
- Flying timeΧρόνος πτήσης
- 66:40hours, sorties 1–10ώρες, έξοδοι 1–10
- TargetsΣτόχοι
- Germany · FranceΓερμανία · Γαλλία
Lancasters flownLancaster που πέταξε
Sorties per aircraft; LL919 W-Willie highlighted.Έξοδοι ανά αεροσκάφος· τονίζεται το LL919 W-Willie.
Sorties by monthΈξοδοι ανά μήνα
From the eleven sorties in the register below.Από τις έντεκα εξόδους του μητρώου.
Consolidated registerΕνοποιημένο μητρώο
| No. | DateΗμερομηνία | TargetΣτόχος | Lancaster | CodeΚωδ. | DurationΔιάρκεια |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 15 Mar 194415 Μαρ 1944 | StuttgartStuttgart | Lancaster I LL784 | W | 8:20 |
| 2 | 18 Mar 194418 Μαρ 1944 | FrankfurtFrankfurt | Lancaster III ED859 | V | 6:10 |
| 3 | 22 Mar 194422 Μαρ 1944 | FrankfurtFrankfurt | Lancaster III ED859 | V | 6:00 |
| 4 | 24 Mar 194424 Μαρ 1944 | BerlinΒερολίνο | Lancaster III EE134 | Y | 6:50 |
| 5 | 26 Mar 194426 Μαρ 1944 | EssenEssen | Lancaster III ED859 | V | 5:10 |
| 6 | 3 Apr 19443 Απρ 1944 | ToulouseToulouse | Lancaster III ED859 | V | 7:25 |
| 7 | 10 Apr 194410 Απρ 1944 | ToursTours | Lancaster III ED859 | V | 5:50 |
| 8 | 20 Apr 194420 Απρ 1944 | La ChapelleLa Chapelle | Lancaster III ED859 | V | 5:05 |
| 9 | 22 Apr 194422 Απρ 1944 | BrunswickBrunswick | Lancaster III ED859 | V | 6:10 |
| 10 | 24 Apr 194424 Απρ 1944 | MunichΜόναχο | Lancaster I LL919 | W | 9:40 |
| 11 | 26/27 Apr 194426/27 Απρ 1944 | SchweinfurtSchweinfurt | Lancaster I LL919 | W | Did not returnΔεν επέστρεψε |
Mission register: published Vlassie dossier; supporting squadron ORBs, TNA AIR 27/2131/20 and AIR 27/2131/22. “Did not return” is not an elapsed flight time.Μητρώο αποστολών: δημοσιευμένος φάκελος Vlassie· τεκμηρίωση από τα ORB της μοίρας, TNA AIR 27/2131/20 και AIR 27/2131/22. Το «Δεν επέστρεψε» δεν αποτελεί διάρκεια πτήσης.
The seven men of W-WillieΟι επτά του W-Willie
A Lancaster went to war with seven men, each at his own station from the nose to the tail. On the night of 26–27 April 1944, this was the crew of LL919.Ένα Lancaster πήγαινε στον πόλεμο με επτά άνδρες, τον καθένα στη θέση του, από τη μύτη ως την ουρά. Τη νύχτα της 26ης προς 27η Απριλίου 1944, αυτό ήταν το πλήρωμα του LL919.
- TypeΤύπος
- Avro Lancaster B.I
- SerialΑριθμός
- LL919
- CodeΚωδικός
- PG-W
- BaseΒάση
- RAF Dunholme Lodge
NoseΜύτηTailΟυρά
-
Bomb aimerΒομβαρδιστήςJames W. ‘Jack’ MillsFlight SergeantΕπισμηνίαςSole survivor · POW, Stalag Luft VIIΜόνος επιζών · αιχμάλωτος, Stalag Luft VII
-
PilotΠιλότοςGuy G. C. GunziFlight LieutenantΣμηναγόςKilled · Grave 1Σκοτώθηκε · Τάφος 1 -
Flight engineerΜηχανικός πτήσηςErnest George CassFlight SergeantΕπισμηνίαςKilled · Grave 4Σκοτώθηκε · Τάφος 4 -
NavigatorΝαυτίλοςNickolas VlassieFlying OfficerΥποσμηναγόςRCAFKilled · Grave 2Σκοτώθηκε · Τάφος 2 -
Wireless operatorΑσυρματιστήςAlan PickstoneFlight SergeantΕπισμηνίαςKilled · Grave 6Σκοτώθηκε · Τάφος 6 -
Mid-upper gunnerΠολυβολητής άνω πυργίσκουLewis Leslie FeindellPilot OfficerΑνθυποσμηναγόςRCAFKilled · Grave 5Σκοτώθηκε · Τάφος 5 -
Rear gunnerΟυραίος πολυβολητήςKenneth FrankSergeantΣμηνίαςKilled · Grave 3Σκοτώθηκε · Τάφος 3
Positions in station order from the nose of the Lancaster to the tail. Names, ranks and grave numbers as given in the biography; the crew was a mixed RAF and RCAF crew. Crew photographs via losses.internationalbcc.co.uk; Nicholas Vlassie’s from his military file. No photograph of Jack Mills is held.Οι θέσεις με τη σειρά από τη μύτη του Lancaster ως την ουρά. Ονόματα, βαθμοί και αριθμοί τάφων όπως στη βιογραφία· το πλήρωμα ήταν μικτό, RAF και RCAF. Φωτογραφίες πληρώματος μέσω losses.internationalbcc.co.uk· του Nicholas Vlassie από τον στρατιωτικό του φάκελο. Δεν υπάρχει φωτογραφία του Jack Mills.
Schweinfurt26–27 April 194426–27 Απριλίου 1944
- DispatchedΑπογειώθηκαν
- 215
- Failed to returnΔεν επέστρεψαν
- 21
- From No. 619 SqnΑπό τη No. 619 Sqn
- 13
- Survivors of LL919Επιζώντες του LL919
- 1 / 7
- 21:32Take-off from RAF Dunholme Lodge. Lancaster LL919, PG-W, Gunzi and crew.Απογείωση από τη RAF Dunholme Lodge. Lancaster LL919, PG-W, ο Gunzi και το πλήρωμά του.
- ~00:47Night-fighter claim by Oblt. Dietrich Schmidt, 8./NJG 1, Joinville–Doulaincourt area, about 4,400 m.Διεκδίκηση κατάρριψης από τον Oblt. Dietrich Schmidt, 8./NJG 1, περιοχή Joinville–Doulaincourt, περίπου 4.400 μ.
- LandévilleA burning Lancaster circles low and crashes against a wooded hillside. Six men are killed.Ένα φλεγόμενο Lancaster κάνει χαμηλά κύκλο και συντρίβεται σε δασωμένη πλαγιά. Σκοτώνονται έξι άνδρες.
- MillsThe bomb aimer escapes by parachute, badly injured; sheltered by Mariette Coutret, later POW at Stalag Luft VII.Ο βομβαρδιστής σώζεται με αλεξίπτωτο, βαριά τραυματισμένος· τον περιθάλπει η Mariette Coutret, αργότερα αιχμάλωτος στο Stalag Luft VII.
- Form 541No. 619 Squadron records LL919 under 26 April: nothing heard after take-off.Η No. 619 Squadron καταγράφει το LL919 στις 26 Απριλίου: τίποτα δεν ακούστηκε μετά την απογείωση.
On Wednesday 26 April 1944, the target assigned to No. 5 Group was Schweinfurt, Germany, an industrial centre associated with ball-bearing production. Thirteen aircraft from No. 619 Squadron were among those dispatched. At 21:32, Gunzi lifted Lancaster LL919 from RAF Dunholme Lodge. On board were Gunzi, the pilot; Flight Sergeant Ernest George Cass, flight engineer; Flying Officer Nickolas Vlassie, navigator; Flight Sergeant James W. Mills, bomb aimer; Flight Sergeant Alan Pickstone, wireless operator; Pilot Officer Lewis Leslie Feindell of the RCAF, mid-upper gunner; and Sergeant Kenneth Frank, rear gunner. The mixed RAF and RCAF crew represented three national family stories, but the task ahead was the same for all seven men.¹⁴
The raid was costly. Of the 215 bombers reported as dispatched on the Schweinfurt operation, twenty-one failed to return. Poor weather and strong winds complicated the approach and navigation; accounts of the operation also criticize the marking and concentration of the bombing. No. 619 Squadron’s Form 541 recorded LL919 under the date 26 April, with Gunzi and his crew, and noted that nothing had been heard from the aircraft after take-off. This terse contemporary entry establishes the loss. It does not, by itself, explain precisely what happened in the cockpit or identify the instant at which the aircraft was destroyed.¹⁵
Subsequent research into Luftwaffe night-fighter combat claims associates LL919 with Oberleutnant Dietrich Schmidt of 8./Nachtjagdgeschwader 1, whose claim was recorded in the Joinville–Doulaincourt area at approximately 00:47 at an altitude of about 4,400 metres. This identification is given in the specialist loss study compiled by Aircrew Remembered with later input from Dr Theo Boiten. It is best presented as the archival attribution of the night-fighter claim, rather than as an eyewitness reconstruction of every moment of the bomber’s destruction.¹⁶
Near the village of Landéville in Haute-Marne, witnesses saw a burning Lancaster pass low over the area and circle before crashing against a wooded hillside. The blaze was remembered as extraordinarily bright. Mills escaped by parachute, but he was badly injured; contemporary reconstructions report that he suffered a broken jaw and remained unconscious for several hours. The six other men died. Residents found Mills and helped him, among them Mariette Coutret, who gave him shelter and assistance until he could be treated. He was later taken into German custody and became a prisoner of war at Stalag Luft VII, Bankau. He was the sole survivor of the seven-man crew.¹⁷
The experience remained with Mills for the rest of his life. In a recollection preserved by Anne Grimshaw, he contrasted the crew’s accustomed ED859 with the new LL919, saying: ‘We usually flew Lancaster [ED859] V-Vic which was a real old veteran.’ His testimony is one part of the story, distinct from the squadron’s terse loss record and from later studies of the German fighter claim. Taken together, they give a clearer picture without implying certainty where the sources are silent.¹⁸
We usually flew Lancaster [ED859] V-Vic which was a real old veteran.
Την Τετάρτη 26 Απριλίου 1944, ο στόχος που ανατέθηκε στη No. 5 Group ήταν το Schweinfurt της Γερμανίας, βιομηχανικό κέντρο γνωστό για την παραγωγή ρουλεμάν. Δεκατρία αεροσκάφη της No. 619 Squadron ήταν ανάμεσα σε όσα απογειώθηκαν. Στις 21:32 ο Gunzi σήκωσε το Lancaster LL919 από τη RAF Dunholme Lodge. Στο αεροσκάφος βρίσκονταν ο Gunzi, πιλότος· ο Επισμηνίας (Flight Sergeant) Ernest George Cass, μηχανικός πτήσης· ο Υποσμηναγός (Flying Officer) Nickolas Vlassie, ναυτίλος· ο Επισμηνίας James W. Mills, βομβαρδιστής· ο Επισμηνίας Alan Pickstone, ασυρματιστής· ο Ανθυποσμηναγός (Pilot Officer) Lewis Leslie Feindell της RCAF, πολυβολητής του άνω πυργίσκου· και ο Σμηνίας (Sergeant) Kenneth Frank, ουραίος πολυβολητής. Το μικτό πλήρωμα της RAF και της RCAF εκπροσωπούσε τρεις εθνικές οικογενειακές ιστορίες, αλλά το καθήκον που είχαν μπροστά τους ήταν το ίδιο και για τους επτά.¹⁴
Η επιδρομή είχε βαρύ κόστος. Από τα 215 βομβαρδιστικά που αναφέρεται ότι στάλθηκαν στην επιχείρηση του Schweinfurt, είκοσι ένα δεν επέστρεψαν. Ο κακός καιρός και οι ισχυροί άνεμοι δυσκόλεψαν την προσέγγιση και τη ναυτιλία· οι περιγραφές της επιχείρησης επικρίνουν επίσης τη σήμανση του στόχου και τη συγκέντρωση του βομβαρδισμού. Το Form 541 της No. 619 Squadron κατέγραψε το LL919 με ημερομηνία 26 Απριλίου, με τον Gunzi και το πλήρωμά του, και σημείωσε ότι δεν ακούστηκε τίποτα από το αεροσκάφος μετά την απογείωση. Αυτή η λακωνική σύγχρονη εγγραφή τεκμηριώνει την απώλεια. Δεν εξηγεί όμως, από μόνη της, τι ακριβώς συνέβη στο cockpit ούτε προσδιορίζει τη στιγμή κατά την οποία καταστράφηκε το αεροσκάφος.¹⁵
Μεταγενέστερη έρευνα στις διεκδικήσεις καταρρίψεων των νυχτερινών καταδιωκτικών της Luftwaffe συνδέει το LL919 με τον Oberleutnant Dietrich Schmidt της 8./Nachtjagdgeschwader 1, του οποίου η διεκδίκηση καταγράφηκε στην περιοχή Joinville–Doulaincourt περίπου στις 00:47, σε ύψος περίπου 4.400 μέτρων. Η ταύτιση αυτή προέρχεται από την εξειδικευμένη μελέτη απωλειών του Aircrew Remembered, με μεταγενέστερη συμβολή του Dr Theo Boiten. Είναι σωστότερο να παρουσιάζεται ως αρχειακή απόδοση της διεκδίκησης του νυχτερινού καταδιωκτικού και όχι ως ανασύνθεση από αυτόπτες μάρτυρες κάθε στιγμής της καταστροφής του βομβαρδιστικού.¹⁶
Κοντά στο χωριό Landéville, στην Haute-Marne, κάτοικοι είδαν ένα φλεγόμενο Lancaster να περνά χαμηλά πάνω από την περιοχή και να κάνει κύκλο πριν συντριβεί σε μια δασωμένη πλαγιά. Η φωτιά έμεινε στη μνήμη τους ως εξαιρετικά φωτεινή. Ο Mills διέφυγε με αλεξίπτωτο, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά· οι σύγχρονες ανασυνθέσεις αναφέρουν ότι υπέστη κάταγμα στο σαγόνι και έμεινε αναίσθητος για αρκετές ώρες. Οι άλλοι έξι σκοτώθηκαν. Κάτοικοι βρήκαν τον Mills και τον βοήθησαν, ανάμεσά τους η Mariette Coutret, που του έδωσε καταφύγιο και φροντίδα μέχρι να μπορέσει να νοσηλευτεί. Αργότερα συνελήφθη από τους Γερμανούς και κρατήθηκε ως αιχμάλωτος πολέμου στο Stalag Luft VII, στο Bankau. Ήταν ο μόνος επιζών του επταμελούς πληρώματος.¹⁷
Η εμπειρία συνόδευσε τον Mills σε όλη του τη ζωή. Σε μια ανάμνηση που διέσωσε η Anne Grimshaw, αντιπαρέβαλε το γνώριμο ED859 του πληρώματος με το καινούριο LL919, λέγοντας: «Συνήθως πετούσαμε με το Lancaster [ED859] V-Vic, που ήταν ένας πραγματικός παλιός βετεράνος.» Η μαρτυρία του είναι ένα κομμάτι της ιστορίας, διακριτό από τη λακωνική εγγραφή απώλειας της μοίρας και από τις μεταγενέστερες μελέτες της γερμανικής διεκδίκησης. Όλα μαζί δίνουν μια καθαρότερη εικόνα, χωρίς να υπονοούν βεβαιότητα εκεί όπου οι πηγές σιωπούν.¹⁸
Συνήθως πετούσαμε με το Lancaster [ED859] V-Vic, που ήταν ένας πραγματικός παλιός βετεράνος.
The graves at LandévilleΟι τάφοι στο Landéville
The people of Landéville gathered to bury the dead. An account preserved by the War Graves Photographic Project describes a funeral held on 29 April 1944, with attendance extending beyond the village and flowers placed on the graves. When France was liberated, local people continued to tend the burial place and set small French and British flags beside the airmen. In Mariette Coutret’s remembered words, ‘They are ours – they are our soldiers.’ The phrase expresses the relationship that developed between this French community and men whose families lived far away.¹⁹
They are ours – they are our soldiers.
Identification of the dead did not end with the first funeral. A report dated 28 May 1947 from the RAF No. 1 Missing Research and Enquiry Unit recorded the results of exhumations at Landéville. While several bodies had been named, the investigators could not then positively distinguish the individual remains of Flight Sergeants Cass and Pickstone, who had both been recorded under their rank. The report even discussed a pocket lighter and keys as possible identifying evidence. In a letter dated 29 October 1948, the RCAF Casualties Officer advised Andrew Vlassie that all members of his son’s crew had now been identified and that Nicholas’s grave was officially registered as Grave 2 at Landéville. These papers show that formal identification, correspondence and remembrance continued for years after the war.²⁰
The six airmen are buried side by side at Landéville Churchyard: Gunzi in Grave 1, Vlassie in Grave 2, Frank in Grave 3, Cass in Grave 4, Feindell in Grave 5 and Pickstone in Grave 6. Their surviving comrade Mills lived until 1993. The story of the crew has remained closely connected to Landéville, where a fiftieth-anniversary remembrance was held in 1994, and to memorials at the former RAF Dunholme Lodge and Thorpe Camp in Lincolnshire.²¹
Landéville Churchyard, Haute-Marne: the six airmen of LL919, side by side.Κοιμητήριο της εκκλησίας του Landéville, Haute-Marne: οι έξι αεροπόροι του LL919, ο ένας δίπλα στον άλλον.
Οι κάτοικοι του Landéville συγκεντρώθηκαν για να θάψουν τους νεκρούς. Μια αφήγηση που διασώζει το War Graves Photographic Project περιγράφει κηδεία στις 29 Απριλίου 1944, με κόσμο και από τα γύρω μέρη και λουλούδια στους τάφους. Μετά την απελευθέρωση της Γαλλίας, οι ντόπιοι συνέχισαν να φροντίζουν τον χώρο ταφής και τοποθέτησαν μικρές γαλλικές και βρετανικές σημαίες δίπλα στους αεροπόρους. Με τα λόγια της Mariette Coutret, όπως τα θυμούνται: «Είναι δικοί μας – είναι οι στρατιώτες μας.» Η φράση εκφράζει τη σχέση που αναπτύχθηκε ανάμεσα σε αυτή τη γαλλική κοινότητα και σε άνδρες των οποίων οι οικογένειες ζούσαν πολύ μακριά.¹⁹
Είναι δικοί μας – είναι οι στρατιώτες μας.
Η αναγνώριση των νεκρών δεν τελείωσε με την πρώτη κηδεία. Μια αναφορά της 28ης Μαΐου 1947 της No. 1 Missing Research and Enquiry Unit της RAF κατέγραψε τα αποτελέσματα των εκταφών στο Landéville. Ενώ αρκετές σοροί είχαν ταυτιστεί, οι ερευνητές δεν μπορούσαν τότε να διακρίνουν με βεβαιότητα τα λείψανα των Επισμηνιών Cass και Pickstone, που είχαν καταγραφεί και οι δύο μόνο με τον βαθμό τους. Η αναφορά εξέταζε ακόμη έναν αναπτήρα τσέπης και κλειδιά ως πιθανά στοιχεία ταυτοποίησης. Με επιστολή της 29ης Οκτωβρίου 1948, ο αξιωματικός απωλειών της RCAF ενημέρωσε τον Andrew Vlassie ότι όλα τα μέλη του πληρώματος του γιου του είχαν πλέον ταυτιστεί και ότι ο τάφος του Nicholas είχε καταχωριστεί επίσημα ως Τάφος 2 στο Landéville. Τα έγγραφα αυτά δείχνουν ότι η επίσημη ταυτοποίηση, η αλληλογραφία και η μνήμη συνεχίστηκαν για χρόνια μετά τον πόλεμο.²⁰
Οι έξι αεροπόροι είναι θαμμένοι ο ένας δίπλα στον άλλον στο κοιμητήριο της εκκλησίας του Landéville: ο Gunzi στον Τάφο 1, ο Vlassie στον Τάφο 2, ο Frank στον Τάφο 3, ο Cass στον Τάφο 4, ο Feindell στον Τάφο 5 και ο Pickstone στον Τάφο 6. Ο συνάδελφός τους που επέζησε, ο Mills, έζησε έως το 1993. Η ιστορία του πληρώματος παραμένει στενά δεμένη με το Landéville, όπου το 1994 έγινε εκδήλωση μνήμης για τα πενήντα χρόνια, καθώς και με τα μνημεία στην πρώην RAF Dunholme Lodge και στο Thorpe Camp στο Lincolnshire.²¹
Landéville Churchyard, Haute-Marne: the six airmen of LL919, side by side.Κοιμητήριο της εκκλησίας του Landéville, Haute-Marne: οι έξι αεροπόροι του LL919, ο ένας δίπλα στον άλλον.
The family’s loss and the honours of serviceΗ απώλεια της οικογένειας και οι διακρίσεις της υπηρεσίας
Back in Winnipeg, the family first learned that Nicholas was missing. On Friday 12 May 1944, the Winnipeg Tribune printed his photograph and described him as the son of Mr. and Mrs. A. Vlassie of 101 Norquay Street. The short notice recalled his schooling, his work at the College Inn and the service of his brother Flight Sergeant Emmanuel Vlassie at No. 3 Wireless School, Tuxedo. The contrast with the newspaper’s 1941 account of Nicholas dancing for Greek war relief is stark: the same community that had seen him perform in Evzone dress now read that he had not returned from an air operation.²²
The loss did not erase the Vlassie family’s public role in the Greek-Canadian community. On 1 February 1945, the Regina Leader-Post reported that Andrew Vlassie of Winnipeg, an AHEPA district governor for the three Prairie provinces, had served as installing officer at a ceremony for the Regina chapter. Family recollections also preserve the later purchase by Andrew and his surviving sons Emanuel and Constantine of the Chocolate Shop on Winnipeg’s Portage Avenue. The celebrated confectionery became a long-running family enterprise; what Nicholas’s own place in it might have been belongs to an unknowable future and need not be asserted as fact.²³
Nicholas’s surviving RCAF Service and Award Card records four Second World War campaign and service awards: the 1939–1945 Star, the Air Crew Europe Star, the Canadian Volunteer Service Medal with its Overseas Clasp, and the War Medal 1939–1945. The same punched card records an issue entry dated 26 November 1946. No award of the Distinguished Flying Cross or Distinguished Flying Medal is established by that record. The medals recognize qualifying wartime and overseas service; they are not evidence for a claim of a separate gallantry decoration.²⁴
Πίσω στο Winnipeg, η οικογένεια έμαθε πρώτα ότι ο Nicholas ήταν αγνοούμενος. Την Παρασκευή 12 Μαΐου 1944, η Winnipeg Tribune δημοσίευσε τη φωτογραφία του και τον περιέγραψε ως γιο του κ. και της κ. A. Vlassie, της οδού Norquay 101. Το σύντομο σημείωμα ανέφερε τη σχολική του πορεία, την εργασία του στο College Inn και την υπηρεσία του αδελφού του, Επισμηνία Emmanuel Vlassie, στη No. 3 Wireless School στο Tuxedo. Η αντίθεση με το δημοσίευμα της ίδιας εφημερίδας το 1941, για τον Nicholas που χόρευε υπέρ της ελληνικής πολεμικής αρωγής, είναι συγκλονιστική: η ίδια κοινότητα που τον είχε δει να χορεύει ντυμένος Εύζωνας διάβαζε τώρα ότι δεν είχε επιστρέψει από αεροπορική επιχείρηση.²²
Η απώλεια δεν έσβησε τον δημόσιο ρόλο της οικογένειας Vlassie στην ελληνοκαναδική κοινότητα. Την 1η Φεβρουαρίου 1945, η Regina Leader-Post ανέφερε ότι ο Andrew Vlassie από το Winnipeg, περιφερειακός διοικητής της AHEPA για τις τρεις επαρχίες των Prairies, είχε τελέσει την εγκατάσταση του νέου συμβουλίου του παραρτήματος της Regina. Οι οικογενειακές αναμνήσεις διασώζουν επίσης ότι αργότερα ο Andrew και οι γιοι του που επέζησαν, ο Emanuel και ο Constantine, αγόρασαν το Chocolate Shop στη λεωφόρο Portage του Winnipeg. Το φημισμένο ζαχαροπλαστείο έγινε μακρόχρονη οικογενειακή επιχείρηση· ποια θα μπορούσε να είναι η θέση του ίδιου του Nicholas σε αυτήν ανήκει σε ένα μέλλον που δεν μπορούμε να γνωρίζουμε και δεν χρειάζεται να παρουσιαστεί ως γεγονός.²³
Η σωζόμενη κάρτα υπηρεσίας και διακρίσεων (Service and Award Card) του Nicholas στην RCAF καταγράφει τέσσερα μετάλλια εκστρατείας και υπηρεσίας του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου: το 1939–1945 Star, το Air Crew Europe Star, το Canadian Volunteer Service Medal με το Overseas Clasp και το War Medal 1939–1945. Η ίδια διάτρητη κάρτα καταγράφει εγγραφή απονομής με ημερομηνία 26 Νοεμβρίου 1946. Η κάρτα δεν τεκμηριώνει απονομή του Distinguished Flying Cross ή του Distinguished Flying Medal. Τα μετάλλια αναγνωρίζουν την πολεμική και υπερπόντια υπηρεσία που πληρούσε τις προϋποθέσεις· δεν αποτελούν τεκμήριο για ξεχωριστή διάκριση ανδρείας.²⁴
A name carried beyond the warΈνα όνομα πέρα από τον πόλεμο
- Book of RemembranceΒιβλίο ΜνήμηςSecond World War, page 469 · OttawaΒ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, σελίδα 469 · Οττάβα
- Nanton, AlbertaNanton, AlbertaBomber Command Memorial WallBomber Command Memorial Wall
- Vlassie LakeΛίμνη VlassieManitoba, east of Wekusko Lake · named 1972Manitoba, ανατολικά της λίμνης Wekusko · ονομάστηκε το 1972
- Landéville ChurchyardΚοιμητήριο LandévilleGrave 2 · Haute-Marne, FranceΤάφος 2 · Haute-Marne, Γαλλία
- RAF Dunholme LodgeRAF Dunholme LodgeCrew memorial · Welton, LincolnshireΜνημείο του πληρώματος · Welton, Lincolnshire
- Thorpe CampThorpe CampMemorial · Tattershall Thorpe, LincolnshireΜνημείο · Tattershall Thorpe, Lincolnshire
Nicholas is commemorated in the Canadian Second World War Book of Remembrance, on page 469, and on the Bomber Command Memorial Wall at Nanton, Alberta. In 1972 the Province of Manitoba named Vlassie Lake, east of Wekusko Lake, in his honour. The geographical naming record identifies him as the Flying Officer from Winnipeg who died in the Second World War while serving with No. 619 Lancaster Squadron. It is a particularly enduring memorial: the name that once appeared in an aircrew roster and on a casualty notification remains on Canada’s maps.²⁵
For the Vlassie family, the loss remained personal across generations. Diane Vlassie’s recollections supplied invaluable details of the household, the Greek community and Nicholas’s place within it. His life was brief, but it can be traced with unusual richness—from the record of a Greek relief dance and the figures on a navigator’s training report to the last entry in an RAF operations book and the letters sent to his father after the war. The men of Lancaster LL919 were not anonymous names on a war memorial. They had families, professions, friends and lives beyond the cockpit. Remembering Nicholas Vlassie means restoring all those dimensions to the record, while remaining faithful to what the surviving evidence can actually tell us.²⁶
- Book of RemembranceΒιβλίο ΜνήμηςSecond World War, page 469 · OttawaΒ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, σελίδα 469 · Οττάβα
- Nanton, AlbertaNanton, AlbertaBomber Command Memorial WallBomber Command Memorial Wall
- Vlassie LakeΛίμνη VlassieManitoba, east of Wekusko Lake · named 1972Manitoba, ανατολικά της λίμνης Wekusko · ονομάστηκε το 1972
- Landéville ChurchyardΚοιμητήριο LandévilleGrave 2 · Haute-Marne, FranceΤάφος 2 · Haute-Marne, Γαλλία
- RAF Dunholme LodgeRAF Dunholme LodgeCrew memorial · Welton, LincolnshireΜνημείο του πληρώματος · Welton, Lincolnshire
- Thorpe CampThorpe CampMemorial · Tattershall Thorpe, LincolnshireΜνημείο · Tattershall Thorpe, Lincolnshire
Ο Nicholas τιμάται στο καναδικό Βιβλίο Μνήμης του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου (Book of Remembrance), στη σελίδα 469, και στο Bomber Command Memorial Wall στο Nanton της Alberta. Το 1972 η επαρχία της Manitoba έδωσε το όνομά του στη λίμνη Vlassie Lake, ανατολικά της λίμνης Wekusko. Το μητρώο γεωγραφικών ονομάτων τον αναφέρει ως τον Υποσμηναγό από το Winnipeg που σκοτώθηκε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρετώντας στη No. 619 Lancaster Squadron. Είναι ένα ιδιαίτερα διαχρονικό μνημείο: το όνομα που κάποτε εμφανιζόταν σε μια κατάσταση πληρώματος και σε μια ειδοποίηση απώλειας παραμένει στους χάρτες του Καναδά.²⁵
Για την οικογένεια Vlassie, η απώλεια παρέμεινε προσωπική από γενιά σε γενιά. Οι αναμνήσεις της Diane Vlassie έδωσαν πολύτιμες λεπτομέρειες για το σπίτι, την ελληνική κοινότητα και τη θέση του Nicholas μέσα σε αυτήν. Η ζωή του ήταν σύντομη, αλλά μπορεί να ανιχνευθεί με ασυνήθιστο πλούτο: από την καταγραφή ενός χορού για την ελληνική αρωγή και τους αριθμούς μιας αναφοράς εκπαίδευσης ναυτίλου, έως την τελευταία εγγραφή σε ένα βιβλίο επιχειρήσεων της RAF και τις επιστολές προς τον πατέρα του μετά τον πόλεμο. Οι άνδρες του Lancaster LL919 δεν ήταν ανώνυμα ονόματα σε ένα πολεμικό μνημείο. Είχαν οικογένειες, επαγγέλματα, φίλους και ζωές πέρα από το cockpit. Το να θυμόμαστε τον Nicholas Vlassie σημαίνει να αποκαθιστούμε όλες αυτές τις διαστάσεις στο αρχείο, μένοντας πιστοί σε όσα μπορούν πραγματικά να μας πουν τα σωζόμενα τεκμήρια.²⁶
Medals of serviceΜετάλλια υπηρεσίας
Four Second World War campaign and service awards recorded on his RCAF Service and Award Card.Τέσσερα μετάλλια εκστρατείας και υπηρεσίας του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, καταγεγραμμένα στην κάρτα υπηρεσίας και διακρίσεών του στην RCAF.
1939–1945 Star
For operational service in the Second World War.Για επιχειρησιακή υπηρεσία στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Air Crew Europe Star
For operational flying from the United Kingdom over Europe.Για επιχειρησιακές πτήσεις από το Ηνωμένο Βασίλειο πάνω από την Ευρώπη.
Canadian Volunteer Service Medal
With the Overseas Clasp for service outside Canada.Με το Overseas Clasp για υπηρεσία εκτός Καναδά.
War Medal 1939–1945
For full-time service in the armed forces.Για πλήρη υπηρεσία στις ένοπλες δυνάμεις.
Recorded on his RCAF Service and Award Card, with an issue entry dated 26 November 1946. No gallantry decoration is established by that record.Καταγράφονται στην κάρτα υπηρεσίας και διακρίσεων της RCAF, με εγγραφή απονομής 26 Νοεμβρίου 1946. Η κάρτα δεν τεκμηριώνει διάκριση ανδρείας.
Acknowledgements & endnotesΕυχαριστίες & σημειώσεις
Revised master biography · 11 October 2026 · Research edition.Αναθεωρημένη βιογραφία · 11 Οκτωβρίου 2026 · Ερευνητική έκδοση.
Greeks in Foreign Cockpits thanks Diane Vlassie for the family recollections that preserve the household, the Greek community of Winnipeg and Nicholas’s place within it. The research draws on his RCAF service file, the No. 619 Squadron Operations Record Books, the work of Anne Grimshaw and The War Graves Photographic Project, Aircrew Remembered and Dr Theo Boiten, and contemporary Canadian newspapers.Το Greeks in Foreign Cockpits ευχαριστεί την Diane Vlassie για τις οικογενειακές αναμνήσεις που διασώζουν το σπίτι, την ελληνική κοινότητα του Winnipeg και τη θέση του Nicholas σε αυτήν. Η έρευνα στηρίζεται στον υπηρεσιακό φάκελο της RCAF, στα Operations Record Books της No. 619 Squadron, στο έργο της Anne Grimshaw και του War Graves Photographic Project, στο Aircrew Remembered και στον Dr Theo Boiten, καθώς και σε καναδικές εφημερίδες της εποχής.
EndnotesΣημειώσεις
- 1Royal Canadian Air Force (RCAF), Service File of Flying Officer Nickolas Vlassie, J/28974 (formerly R/180092), official casualty notification and service record, pp. 2, 14, 21; Commonwealth War Graves Commission, casualty record for Nickolas Vlassie; International Bomber Command Centre (IBCC) casualty listings. ↩
- 2RCAF, Vlassie Service File, attestation paper, p. 47, and Record of Service Airmen, p. 54; Veterans Affairs Canada, ‘Flying Officer Nickolas Vlassie,’ Canadian Virtual War Memorial, https://www.veterans.gc.ca/en/remembrance/memorials/canadian-virtual-war-memorial/643515. ↩
- 3Diane Vlassie, family recollections and personal correspondence with Dimitris Vassilopoulos, as cited in ‘Nicholas A. Vlassie,’ Greeks in Foreign Cockpits, https://www.greeks-in-foreign-cockpits.com/pilots-crews/bombardiers-and-navigators/nicholas-vlassie/. ↩
- 4RCAF, Vlassie Service File, career summary, p. 2; The Winnipeg Tribune, May 12, 1944, 3, clipping held in the Vlassie research dossier. ↩
- 5‘Evzone Dance Will Feature Greek War Relief Concert,’ The Winnipeg Tribune, March 6, 1941, 5, clipping in the Vlassie research dossier; associated Evzone photograph, Greeks in Foreign Cockpits, Vlassie image collection. ↩
- 6RCAF, Vlassie Service File, Record of Service Airmen, pp. 21, 54–55; handwritten enlistment date 14 July 1942. Compare the earlier Greeks in Foreign Cockpits web biography (14 September 1942). ↩
- 7RCAF, Vlassie Service File, No. 7 Air Observer School training report, RCAF Form 5021, pp. 43–44. ↩
- 8RCAF, Vlassie Service File, RCAF Form 5021, p. 43, including the instructor’s signed remarks of August 6, 1943; flying-hours summary, p. 44. ↩
- 9RCAF, Vlassie Service File, officers’ record and RCAF Record of Service, pp. 2, 21–24, 54–55; Greeks in Foreign Cockpits, ‘Nicholas A. Vlassie’; RAF unit history, ‘No. 1661 Heavy Conversion Unit,’ RAFWeb, https://www.rafweb.org/Members%20Pages/Unt%20Histories/Flying%20Training%20Units/OFTU.htm. ↩
- 10‘619 Squadron [entry point],’ International Bomber Command Centre Digital Archive, https://ibccdigitalarchive.lincoln.ac.uk/collections/document/6369; RAFWeb, ‘No. 619 Squadron,’ https://www.rafweb.org/Squadrons/Sqn611-620.htm; BCAR, ‘Dunholme Lodge Airfield History,’ https://www.bcar.org.uk/dunholme-lodge-history. ↩
- 11The National Archives (TNA), AIR 27/2131/20, No. 619 Squadron Operations Record Book, Form 541, March 1944; ‘Nicholas A. Vlassie,’ Greeks in Foreign Cockpits, operational mission register. ↩
- 12TNA, AIR 27/2131/20 and AIR 27/2131/22, No. 619 Squadron Operations Record Book, Forms 541, March–April 1944; Greeks in Foreign Cockpits, Vlassie mission table; CASPIR, ‘Lancaster Mk.I serial LL919,’ https://caspir.warplane.com/aircraft/serial-search/aircraft-no/200000984/group/LL617_LL977. ↩
- 13Anne Grimshaw, ‘The Last Flight of Lancaster LL919,’ The War Graves Photographic Project Newsletter (Winter 2009); Greeks in Foreign Cockpits, Vlassie biography (reproducing Mills’s account); ‘619 Squadron Lancaster I LL919 Fl/Lt. Gunzi,’ Aircrew Remembered, https://aircrewremembered.com/gunzi-guy.html. ↩
- 14TNA, AIR 27/2131/22, No. 619 Squadron Operations Record Book, Form 541, April 26, 1944, p. 25 of the archived PDF; ‘619 Squadron Lancaster I LL919 Fl/Lt. Gunzi,’ Aircrew Remembered. ↩
- 15TNA, AIR 27/2131/22, April 26, 1944, p. 25; Aircrew Remembered, ‘619 Squadron Lancaster I LL919 Fl/Lt. Gunzi’; Anne Grimshaw, ‘The Last Flight of Lancaster LL919,’ TWGPP Newsletter (Winter 2009). ↩
- 16‘619 Squadron Lancaster I LL919 Fl/Lt. Gunzi,’ Aircrew Remembered, updated January 7, 2023, citing Dr. Theo E. W. Boiten’s February 2019 research into Nachtjagd claims; ‘Crash: Lancaster LL919,’ France-Crashes 39–45, https://francecrashes39-45.net/page_fiche_av.php?id=1222. ↩
- 17Anne Grimshaw, ‘The Last Flight of Lancaster LL919,’ TWGPP Newsletter (Winter 2009); The War Graves Photographic Project, ‘Vlassie, Nickolas,’ archived printout, August 3, 2018, in Vlassie research dossier. ↩
- 18Grimshaw, ‘The Last Flight of Lancaster LL919,’ TWGPP Newsletter (Winter 2009); quotation also carried in Greeks in Foreign Cockpits, ‘Nicholas A. Vlassie.’ ↩
- 19Grimshaw, ‘The Last Flight of Lancaster LL919,’ TWGPP Newsletter (Winter 2009); archived War Graves Photographic Project printout, Vlassie dossier; quoted remembrance attributed there to Mariette Coutret. ↩
- 20RAF No. 1 Missing Research and Enquiry Unit, ‘Report on Exhumation,’ May 28, 1947, in RCAF, Vlassie Service File, p. 4; RCAF Casualties Officer to Andrew Vlassie, October 29, 1948, in same, p. 3. ↩
- 21Commonwealth War Graves Commission, ‘Nickolas Vlassie,’ Landéville Churchyard, Grave 2; Aircrew Remembered, Gunzi crew record and burial details; Anne Grimshaw, ‘The Last Flight of Lancaster LL919.’ ↩
- 22The Winnipeg Tribune, May 12, 1944, 3, original clipping and photograph in Vlassie research dossier. ↩
- 23‘Regina Greek Club Has Installation Ceremony,’ The Leader-Post (Regina), February 1, 1945, 6, original clipping in Vlassie dossier; Diane Vlassie, personal correspondence with Dimitris Vassilopoulos, cited in Greeks in Foreign Cockpits. ↩
- 24RCAF, Vlassie Service File, punched ‘Service and Award Card,’ p. 20; medal issue notation dated November 26, 1946; Service Book, pp. 30–31. The medals and overseas clasp are distinct from the separately documented Memorial Bar. ↩
- 25Veterans Affairs Canada, ‘Flying Officer Nickolas Vlassie,’ Canadian Virtual War Memorial and Book of Remembrance, p. 469; Province of Manitoba, Geographical Names of Manitoba (2000), entry ‘Vlassie Lake,’ identifying the 1972 naming; Natural Resources Canada, Canadian Geographical Names Database, ‘Vlassie Lake.’ ↩
- 26Diane Vlassie, family recollections and personal testimony preserved in Greeks in Foreign Cockpits and in the comment appended to Aircrew Remembered, Gunzi crew entry; RCAF, Vlassie Service File; TNA, AIR 27/2131/20–22. ↩
A research project under the auspices of KERM C.L.C.
© 2017-2026 Dimitris Vassilopoulos - All Rights Reserved