Greeks in Foreign CockpitsEighth Air Force · 1944–1945
CaptainAnthony Carras
AnthonyCarras
missions
Captain, U.S. Army Air ForcesB-24 Liberator pilot · 786th Bombardment Squadron · 466th Bombardment Group · Eighth Air ForceΛοχαγός, Αεροπορία Στρατού των ΗΠΑΠιλότος B-24 Liberator · 786η Μοίρα · 466η Σμηναρχία · 8η Αεροπορική Δύναμη
Twice saved before the age of two, a co-pilot over the Reich, a film-maker in Hollywood. Anthony Odysseus Carras was born in Detroit in 1920 to Greek parents from Smyrna and, as a baby, survived the burning of the city in 1922 in his mother’s arms. He enlisted in the USAAF in 1942 and spent more than a year training B-24 crews at Lowry Field before asking to go to war with the men he had taught. As co-pilot of Crew #671 in the 786th Bomb Squadron, 466th Bomb Group, he flew a full tour of 35 missions from Attlebridge between October 1944 and March 1945, and on Christmas Eve 1944 brought a crippled Liberator down without a single man hurt. After the war he became a producer and director in Hollywood.Δύο φορές σωσμένος πριν κλείσει τα δύο, συγκυβερνήτης πάνω από το Ράιχ, κινηματογραφιστής στο Hollywood. Ο Anthony Οδυσσέας Carras γεννήθηκε το 1920 στο Detroit από Έλληνες γονείς από τη Σμύρνη και, βρέφος ακόμη, επέζησε στην αγκαλιά της μητέρας του από την πυρπόληση της πόλης το 1922. Κατατάχθηκε στην USAAF το 1942 και πέρασε πάνω από έναν χρόνο εκπαιδεύοντας πληρώματα B-24 στο Lowry Field, πριν ζητήσει να πάει στον πόλεμο μαζί με τους άνδρες που είχε διδάξει. Ως συγκυβερνήτης του Πληρώματος #671 στην 786η Μοίρα της 466ης Σμηναρχίας, ολοκλήρωσε από το Attlebridge πλήρη θητεία 35 αποστολών από τον Οκτώβριο του 1944 ως τον Μάρτιο του 1945, και την παραμονή των Χριστουγέννων του 1944 προσγείωσε ένα τραυματισμένο Liberator χωρίς να πάθει κανείς τίποτα. Μετά τον πόλεμο έγινε παραγωγός και σκηνοθέτης στο Hollywood.
Quick FactsΜε μια ματιά
- BornΓέννηση
- 23 November 192023 Νοεμβρίου 1920Detroit, MichiganDetroit, Michigan
- HeritageΚαταγωγή
- Greek AmericanΕλληνοαμερικανόςParents from Smyrna, Asia MinorΓονείς από τη Σμύρνη
- EnlistedΚατάταξη
- 15 February 194215 Φεβρουαρίου 1942USAAF · O-767993USAAF · O-767993
- UnitΜονάδα
- 786th Bomb Squadron786η Μοίρα466th Bomb Group, RAF Attlebridge466η Σμηναρχία, RAF Attlebridge
- RoleΕιδικότητα
- B-24 co-pilotΣυγκυβερνήτης B-24Crew #671 of 1st Lt. Harry C. MerrittΠλήρωμα #671 του Υπολοχαγού Harry C. Merritt
- MissionsΑποστολές
- 3535October 1944 – March 1945Οκτώβριος 1944 – Μάρτιος 1945
- RankΒαθμός
- CaptainΛοχαγόςDischarged by the end of 1945Αποστράτευση ως τα τέλη του 1945
- DiedΘάνατος
- 15 August 200715 Αυγούστου 2007Riverside National CemeteryRiverside National Cemetery
From Smyrna to New YorkΑπό τη Σμύρνη στη Νέα Υόρκη
The familyΗ οικογένεια
- FatherΠατέραςCharalambos Karasoglou,
later Harry J. CarrasΧαράλαμπος Καράσογλου,
αργότερα Harry J. Carras - MotherΜητέραAikaterini (Katina),
of the Smyrna upper classΑικατερίνη (Κατίνα),
από την ανώτερη τάξη της Σμύρνης - 14.7.1920Arrive in New York
on the liner PatrisΆφιξη στη Νέα Υόρκη
με το «Πατρίς» - 23.11.1920Anthony born,
Detroit, MichiganΓέννηση του Anthony,
Detroit, Michigan - 1922Escapes the burning
of SmyrnaΓλιτώνει από την πυρπόληση
της Σμύρνης - 1933The family moves
to New YorkΗ οικογένεια μετακομίζει
στη Νέα Υόρκη
Captain Anthony Carras was born on 23 November 1920 in Detroit, Michigan, to Greek parents from Asia Minor whose families came from the greater Smyrna region. His father, Charalambos Karasoglou, worked as a cook and, as an Ottoman subject, was conscripted into the Ottoman Army during the First World War (1914–1918). His mother, Aikaterini (Katina) Karasoglou, came from a wealthy family of the Smyrna upper class, with a Greek father and a French mother, and spoke both Greek and French fluently.
After surviving the war, Charalambos began to realise that the future of Hellenism in Asia Minor was increasingly uncertain. This was especially true after the rise of the Young Turk movement in 1908, whose nationalist policies soon turned hostile towards Christian minorities. Many Greeks, increasingly treated as scapegoats for the collapse of the Ottoman Empire and the loss of its Balkan territories, began to seek refuge abroad. In May 1919, under Allied authority, Prime Minister Eleftherios Venizelos ordered the landing of Greek troops in Smyrna to protect Christian civilians from nationalist violence. In the early stages of the campaign the Hellenic Army advanced inland and reached the outskirts of Ankara.
Before he was two years old, he had already narrowly escaped death twice.
Nevertheless, Charalambos and Katina, who had just married, decided by the summer of 1920 to emigrate. On 23 June 1920 they left Smyrna for Piraeus and boarded the ocean liner Patris, arriving in New York on 14 July. At Ellis Island their names were recorded as Charalambos Karasoglos and Katina Karasoglous. Katina was already three months pregnant. They first settled in Gulfport, Mississippi, near Katina’s uncle Angelos Saricopoulos, but later moved to Detroit. Soon afterwards Charalambos anglicised his name to Harry J. Carras for ease of pronunciation.
Because of complications during the pregnancy, Katina gave birth prematurely to Anthony on 23 November 1920. He weighed only 1.5 kilograms and bore a permanent mark on his forehead from the forceps used at the delivery. Despite this, the seven-month baby survived and grew into a beautiful child with blond hair and blue eyes.
In 1922, answering a letter from Katina’s parents, who were still living in Smyrna and longed to see their grandchild, Katina travelled back to her homeland with twenty-month-old Anthony. Only weeks after their arrival, the Turkish Nationalist Army launched its full-scale counteroffensive. After the collapse of the Greek front and the burning of Smyrna, Katina found herself hiding in the ruins of a house, clutching her terrified child in her arms. She, her mother and her grandmother were the only surviving members of her family. A Muslim neighbour helped them escape and board a refugee ship to Greece. So young Anthony Odysseus Carras, before he was two years old, had already narrowly escaped death twice.
From Smyrna to AttlebridgeΑπό τη Σμύρνη στο Attlebridge
- 1920Detroit, MichiganDetroit, Michigan
- 1922Smyrna burnsΗ Σμύρνη καίγεται
- 1933New YorkΝέα Υόρκη
- 1942Enlists, USAAFΚατάταξη, USAAF
- 1943Lowry Field, ColoradoLowry Field, Colorado
- 1944Attlebridge, NorfolkAttlebridge, Norfolk
Katina and Anthony made it back to the United States, but the other two women remained in refugee camps in Mytilene, Athens and finally Ellis Island, awaiting approval to immigrate. Their case was finally resolved in 1924. Over the next fifteen years the family enjoyed a peaceful and prosperous life. Anthony grew into a kind, athletic young man with a deep fascination for aeroplanes. In a 2017 interview with the historian George Chalkiadopoulos, Anthony’s late daughter, Mrs Cathy Carras Cwiok, recalled:
“My father’s first language was Greek, then French. He didn’t learn English until he started school. He always spoke Greek with his parents. I’m not sure why they named him Anthony, but his middle name was Ulysses, which he always pronounced the Greek way: Odysseus. He spent his early years in Michigan, but in 1933 the family moved to New York, where my grandfather Harry worked as a chef at the luxurious Waldorf Astoria hotel and eventually became head chef. My grandmother Katina worked as a seamstress. When my father turned 18, he took a job at Sikorsky Aviation because he wanted to become an aeronautical engineer. But once the war broke out, he joined the Air Corps and became a bomber pilot, rising to the rank of captain. After the war, he went into show business and became a successful Hollywood film producer and director.”
The familyΗ οικογένεια
- FatherΠατέραςCharalambos Karasoglou,
later Harry J. CarrasΧαράλαμπος Καράσογλου,
αργότερα Harry J. Carras - MotherΜητέραAikaterini (Katina),
of the Smyrna upper classΑικατερίνη (Κατίνα),
από την ανώτερη τάξη της Σμύρνης - 14.7.1920Arrive in New York
on the liner PatrisΆφιξη στη Νέα Υόρκη
με το «Πατρίς» - 23.11.1920Anthony born,
Detroit, MichiganΓέννηση του Anthony,
Detroit, Michigan - 1922Escapes the burning
of SmyrnaΓλιτώνει από την πυρπόληση
της Σμύρνης - 1933The family moves
to New YorkΗ οικογένεια μετακομίζει
στη Νέα Υόρκη
Ο Λοχαγός Anthony Carras γεννήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 1920 στο Detroit του Michigan, από Μικρασιάτες γονείς με καταγωγή από την ευρύτερη περιοχή της Σμύρνης. Ο πατέρας του, Χαράλαμπος Καράσογλου, εργαζόταν ως μάγειρας και, ως Οθωμανός υπήκοος, επιστρατεύτηκε στον οθωμανικό στρατό κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (1914–1918). Η μητέρα του, Αικατερίνη (Κατίνα) Καράσογλου, καταγόταν από εύπορη οικογένεια της ανώτερης τάξης της Σμύρνης, με Έλληνα πατέρα και Γαλλίδα μητέρα, και μιλούσε άπταιστα ελληνικά και γαλλικά.
Αφού επέζησε από τον πόλεμο, ο Χαράλαμπος άρχισε να συνειδητοποιεί ότι το μέλλον του Ελληνισμού στη Μικρά Ασία γινόταν όλο και πιο αβέβαιο. Αυτό ίσχυε ιδιαίτερα μετά την άνοδο του κινήματος των Νεοτούρκων το 1908, του οποίου η εθνικιστική πολιτική στράφηκε σύντομα εχθρικά απέναντι στις χριστιανικές μειονότητες. Πολλοί Έλληνες, που αντιμετωπίζονταν όλο και περισσότερο ως αποδιοπομπαίοι τράγοι για την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και την απώλεια των βαλκανικών της εδαφών, άρχισαν να αναζητούν καταφύγιο στο εξωτερικό. Τον Μάιο του 1919, με εντολή των Συμμάχων, ο Πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος διέταξε την απόβαση ελληνικών στρατευμάτων στη Σμύρνη για την προστασία των χριστιανών αμάχων από την εθνικιστική βία. Στα πρώτα στάδια της εκστρατείας ο Ελληνικός Στρατός προχώρησε στην ενδοχώρα και έφτασε έξω από την Άγκυρα.
Πριν κλείσει τα δύο του χρόνια, είχε ήδη γλιτώσει δύο φορές από τον θάνατο.
Παρ’ όλα αυτά, ο Χαράλαμπος και η Κατίνα, που μόλις είχαν παντρευτεί, αποφάσισαν ως το καλοκαίρι του 1920 να μεταναστεύσουν. Στις 23 Ιουνίου 1920 έφυγαν από τη Σμύρνη για τον Πειραιά και επιβιβάστηκαν στο υπερωκεάνιο «Πατρίς», φτάνοντας στη Νέα Υόρκη στις 14 Ιουλίου. Στο Ellis Island τα ονόματά τους καταγράφηκαν ως Charalambos Karasoglos και Katina Karasoglous. Η Κατίνα ήταν ήδη τριών μηνών έγκυος. Εγκαταστάθηκαν αρχικά στο Gulfport του Mississippi, κοντά στον θείο της Κατίνας, Άγγελο Σαρικόπουλο, αλλά αργότερα μετακόμισαν στο Detroit. Λίγο αργότερα ο Χαράλαμπος εξαγγλίσε το όνομά του σε Harry J. Carras, για να προφέρεται ευκολότερα.
Εξαιτίας επιπλοκών στην εγκυμοσύνη, η Κατίνα γέννησε πρόωρα τον Anthony στις 23 Νοεμβρίου 1920. Ζύγιζε μόλις 1,5 κιλό και έφερε μόνιμο σημάδι στο μέτωπο από τον εμβρυουλκό που χρησιμοποιήθηκε στον τοκετό. Παρά ταύτα, το επταμηνίτικο βρέφος επέζησε και μεγάλωσε σε ένα όμορφο παιδί με ξανθά μαλλιά και γαλανά μάτια.
Το 1922, απαντώντας σε γράμμα των γονιών της, που ζούσαν ακόμη στη Σμύρνη και λαχταρούσαν να δουν το εγγόνι τους, η Κατίνα ταξίδεψε πίσω στην πατρίδα της με τον είκοσι μηνών Anthony. Μόλις λίγες εβδομάδες μετά την άφιξή τους, ο τουρκικός εθνικιστικός στρατός εξαπέλυσε τη γενική του αντεπίθεση. Μετά την κατάρρευση του ελληνικού μετώπου και την πυρπόληση της Σμύρνης, η Κατίνα βρέθηκε κρυμμένη στα ερείπια ενός σπιτιού, σφίγγοντας στην αγκαλιά της το τρομαγμένο παιδί της. Εκείνη, η μητέρα της και η γιαγιά της ήταν τα μόνα μέλη της οικογένειας που επέζησαν. Ένας μουσουλμάνος γείτονας τις βοήθησε να διαφύγουν και να επιβιβαστούν σε προσφυγικό πλοίο για την Ελλάδα. Έτσι ο μικρός Anthony Οδυσσέας Carras, πριν κλείσει τα δύο του χρόνια, είχε ήδη γλιτώσει δύο φορές από τον θάνατο.
From Smyrna to AttlebridgeΑπό τη Σμύρνη στο Attlebridge
- 1920Detroit, MichiganDetroit, Michigan
- 1922Smyrna burnsΗ Σμύρνη καίγεται
- 1933New YorkΝέα Υόρκη
- 1942Enlists, USAAFΚατάταξη, USAAF
- 1943Lowry Field, ColoradoLowry Field, Colorado
- 1944Attlebridge, NorfolkAttlebridge, Norfolk
Η Κατίνα και ο Anthony επέστρεψαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, όμως οι άλλες δύο γυναίκες έμειναν σε προσφυγικούς καταυλισμούς στη Μυτιλήνη, στην Αθήνα και τελικά στο Ellis Island, περιμένοντας την άδεια μετανάστευσης. Η υπόθεσή τους διευθετήθηκε τελικά το 1924. Τα επόμενα δεκαπέντε χρόνια η οικογένεια έζησε ειρηνικά και με ευημερία. Ο Anthony έγινε ένας ευγενικός, αθλητικός νέος με βαθιά αγάπη για τα αεροπλάνα. Σε συνέντευξη του 2017 στον ιστορικό Γιώργο Χαλκιαδόπουλο, η αείμνηστη κόρη του, κα Cathy Carras Cwiok, θυμόταν:
«Η πρώτη γλώσσα του πατέρα μου ήταν τα ελληνικά, μετά τα γαλλικά. Αγγλικά δεν έμαθε μέχρι που πήγε σχολείο. Με τους γονείς του μιλούσε πάντα ελληνικά. Δεν ξέρω γιατί τον ονόμασαν Anthony, αλλά το μεσαίο του όνομα ήταν Ulysses, που πάντα το πρόφερε στα ελληνικά: Οδυσσέας. Τα πρώτα του χρόνια τα πέρασε στο Michigan, αλλά το 1933 η οικογένεια μετακόμισε στη Νέα Υόρκη, όπου ο παππούς μου ο Harry δούλευε μάγειρας στο πολυτελές ξενοδοχείο Waldorf Astoria και τελικά έγινε αρχιμάγειρας. Η γιαγιά μου η Κατίνα δούλευε μοδίστρα. Όταν ο πατέρας μου έκλεισε τα 18, έπιασε δουλειά στη Sikorsky Aviation, επειδή ήθελε να γίνει αεροναυπηγός μηχανικός. Όταν όμως ξέσπασε ο πόλεμος, κατατάχθηκε στο Air Corps και έγινε πιλότος βομβαρδιστικού, φτάνοντας στον βαθμό του λοχαγού. Μετά τον πόλεμο στράφηκε στον χώρο του θεάματος και έγινε επιτυχημένος κινηματογραφικός παραγωγός και σκηνοθέτης στο Hollywood.»
Instructor at Lowry FieldΕκπαιδευτής στο Lowry Field
Service recordΥπηρεσιακή πορεία
- 15.2.1942Enlists, USAAF,
serial O-767993Κατάταξη, USAAF,
αρ. μητρώου O-767993 - 1942Pilot wings, probably
Class 42-KΠτέρυγες πιλότου, πιθανώς
σειρά 42-K - 1943–1944B-24 instructor,
Lowry Field, ColoradoΕκπαιδευτής B-24,
Lowry Field, Colorado - 13.3.1944Marries
Catherine M. DavisΓάμος με την
Catherine M. Davis - Oct. 1944Οκτ. 1944786th BS, 466th BG,
RAF Attlebridge786η Μοίρα, 466η Σμηναρχία,
RAF Attlebridge
Anthony Carras enlisted in the United States Army Air Forces on 15 February 1942, about two months after the Japanese attack on Pearl Harbor, and applied for aviation cadet training. He was given the serial number O-767993. His family holds no official documents showing where he trained, but he probably graduated in late 1942 as part of Class 42-K.
Having scored highly in his assessments, he was selected to fly heavy bombers and posted as a B-24 Liberator instructor at Lowry Field, Colorado. From early 1943 to mid-1944 Carras trained combat crews from several bomb groups, among them the 380th, later sent to the Pacific, and the 466th, bound for Europe.
On 13 March 1944 he married his beloved Catherine M. Davis, and soon afterwards he asked to be sent overseas. He had formed deep bonds with the men he trained, many of whom were now in combat, and he felt a moral duty to join them and face the same dangers. By mid-1944 the USAAF was graduating thousands of new airmen every month, far more than operations required. Lieutenant Carras formally asked to be relieved of his instructing duties and transferred to a combat unit in the European Theater.
He felt a moral duty to join the men he had trained and face the same dangers.
His request was approved. He was assigned to the 786th Bomb Squadron of the 466th Bomb Group, then based at RAF Attlebridge in Norfolk, England, with the Eighth Air Force. There Carras would complete a full combat tour of 35 missions, flying B-24 Liberators in the skies over Nazi-occupied Europe.
Service recordΥπηρεσιακή πορεία
- 15.2.1942Enlists, USAAF,
serial O-767993Κατάταξη, USAAF,
αρ. μητρώου O-767993 - 1942Pilot wings, probably
Class 42-KΠτέρυγες πιλότου, πιθανώς
σειρά 42-K - 1943–1944B-24 instructor,
Lowry Field, ColoradoΕκπαιδευτής B-24,
Lowry Field, Colorado - 13.3.1944Marries
Catherine M. DavisΓάμος με την
Catherine M. Davis - Oct. 1944Οκτ. 1944786th BS, 466th BG,
RAF Attlebridge786η Μοίρα, 466η Σμηναρχία,
RAF Attlebridge
Ο Anthony Carras κατατάχθηκε στην Αεροπορία Στρατού των ΗΠΑ (USAAF) στις 15 Φεβρουαρίου 1942, περίπου δύο μήνες μετά την ιαπωνική επίθεση στο Pearl Harbor, και έκανε αίτηση για εκπαίδευση ως δόκιμος αεροπόρος. Του δόθηκε ο αριθμός μητρώου O-767993. Η οικογένειά του δεν διαθέτει επίσημα έγγραφα για το πού εκπαιδεύτηκε, αλλά πιθανότατα αποφοίτησε στα τέλη του 1942 με τη σειρά 42-K.
Χάρη στις υψηλές επιδόσεις του στις αξιολογήσεις, επιλέχθηκε για βαρέα βομβαρδιστικά και τοποθετήθηκε εκπαιδευτής στο B-24 Liberator στο Lowry Field του Colorado. Από τις αρχές του 1943 έως τα μέσα του 1944 ο Carras εκπαίδευσε πληρώματα μάχης από διάφορες σμηναρχίες βομβαρδισμού, ανάμεσά τους την 380ή, που αργότερα στάλθηκε στον Ειρηνικό, και την 466η, που προοριζόταν για την Ευρώπη.
Στις 13 Μαρτίου 1944 παντρεύτηκε την αγαπημένη του Catherine M. Davis και λίγο αργότερα ζήτησε να μετατεθεί στο εξωτερικό. Είχε δεθεί βαθιά με τους άνδρες που είχε εκπαιδεύσει, πολλοί από τους οποίους πολεμούσαν πια, και ένιωθε ηθική υποχρέωση να βρεθεί δίπλα τους και να αντιμετωπίσει τους ίδιους κινδύνους. Στα μέσα του 1944 η USAAF αποφοιτούσε χιλιάδες νέα μέλη πληρωμάτων κάθε μήνα, πολύ περισσότερα από όσα χρειάζονταν οι επιχειρήσεις. Ο Υπολοχαγός Carras ζήτησε επισήμως να απαλλαγεί από τα εκπαιδευτικά του καθήκοντα και να μετατεθεί σε μάχιμη μονάδα στο Ευρωπαϊκό Θέατρο.
Ένιωθε ηθική υποχρέωση να βρεθεί δίπλα στους άνδρες που είχε εκπαιδεύσει και να αντιμετωπίσει τους ίδιους κινδύνους.
Το αίτημά του εγκρίθηκε. Τοποθετήθηκε στην 786η Μοίρα Βομβαρδισμού της 466ης Σμηναρχίας, που είχε τότε βάση το RAF Attlebridge στο Norfolk της Αγγλίας, στη δύναμη της 8ης Αεροπορικής Δύναμης. Εκεί ο Carras θα ολοκλήρωνε πλήρη επιχειρησιακή θητεία 35 αποστολών, πετώντας με B-24 Liberator στους ουρανούς της κατεχόμενης από τους Ναζί Ευρώπης.
Crew #671 at AttlebridgeΠλήρωμα #671 στο Attlebridge
Anthony Carras was assigned as co-pilot to the crew of Lieutenant Harry C. Merritt. After the required training in the United States, designed to teach the men to work together as a team, they crossed the Atlantic, ferrying a B-24J to the 466th Bomb Group’s base at RAF Attlebridge in Norfolk. They arrived in early October 1944. By then the group had already seen seven months of combat, and replacement crews were constantly needed because of losses and the rotation of men who had finished their tours. On arrival the crew was officially assigned to the 786th Bomb Squadron and designated Crew #671.
After a series of orientation flights over the local terrain, Carras and his crew had their baptism of fire on 14 October 1944, in a raid on a factory complex at Kaiserslautern, Germany. Just three days later, on 17 October, they took part in an attack on a railway marshalling yard at Cologne.
For the new crew, the first encounters with heavy flak and aggressive German fighters were harrowing. As the missions went on, however, they learned to endure the concussions of bursting flak shells, to manage battle damage to the aircraft’s systems and to fight off enemy fighters with growing skill. They also came to understand that losing comrades would be a frequent and unavoidable reality. Yet one of the crew’s most terrifying experiences came not in the skies over Germany but while landing back at base.
Crew #671 · 786th Bomb SquadronΠλήρωμα #671 · 786η Μοίρα
- 1st Lt.ΥπολοχαγόςHarry C. Merritt
PilotΚυβερνήτης - 1st Lt.ΥπολοχαγόςAnthony Carras
Co-pilotΣυγκυβερνήτης - 2nd Lt.ΑνθυπολοχαγόςWilliam G. Ballantine
NavigatorΝαυτίλος - 2nd Lt.ΑνθυπολοχαγόςRichard L. Humphries
BombardierΒομβαρδιστής - Sgt.ΛοχίαςWilliam Estep
Flight engineerΜηχανικός πτήσης - Sgt.ΛοχίαςJames Gianinni
GunnerΠυροβολητής - Sgt.ΛοχίαςEarl W. Schilling
GunnerΠυροβολητής - Sgt.ΛοχίαςCharles H. Woodruff
GunnerΠυροβολητής - Sgt.ΛοχίαςGarland Young
GunnerΠυροβολητής - Sgt.ΛοχίαςMichael Gelesh
Tail gunnerΟυραίος πυροβολητής
Ο Anthony Carras τοποθετήθηκε συγκυβερνήτης στο πλήρωμα του Υπολοχαγού Harry C. Merritt. Μετά την απαιτούμενη εκπαίδευση στις Ηνωμένες Πολιτείες, που σκοπό είχε να μάθουν οι άνδρες να λειτουργούν ως ομάδα, διέσχισαν τον Ατλαντικό μεταφέροντας ένα B-24J στη βάση της 466ης Σμηναρχίας στο RAF Attlebridge του Norfolk. Έφτασαν στις αρχές Οκτωβρίου 1944. Ως τότε η σμηναρχία είχε ήδη επτά μήνες επιχειρήσεων, και τα πληρώματα αντικατάστασης χρειάζονταν διαρκώς, εξαιτίας των απωλειών και της εναλλαγής όσων είχαν ολοκληρώσει τη θητεία τους. Με την άφιξή του το πλήρωμα εντάχθηκε επισήμως στην 786η Μοίρα και ορίστηκε ως Πλήρωμα #671.
Μετά από σειρά πτήσεων εξοικείωσης με την περιοχή, ο Carras και το πλήρωμά του πήραν το βάπτισμα του πυρός στις 14 Οκτωβρίου 1944, σε βομβαρδισμό βιομηχανικού συγκροτήματος στο Kaiserslautern της Γερμανίας. Μόλις τρεις μέρες αργότερα, στις 17 Οκτωβρίου, έλαβαν μέρος σε επίθεση κατά σιδηροδρομικού σταθμού διαλογής στην Κολωνία.
Για το νέο πλήρωμα, οι πρώτες συναντήσεις με τα πυκνά αντιαεροπορικά πυρά και τα επιθετικά γερμανικά καταδιωκτικά ήταν τρομακτικές. Όσο όμως συνεχίζονταν οι αποστολές, έμαθαν να αντέχουν τα ωστικά κύματα των εκρήξεων, να διαχειρίζονται τις ζημιές στα συστήματα του αεροσκάφους και να αποκρούουν τα εχθρικά καταδιωκτικά με όλο και μεγαλύτερη δεξιότητα. Κατάλαβαν επίσης ότι η απώλεια συντρόφων θα ήταν συχνή και αναπόφευκτη πραγματικότητα. Κι όμως, μία από τις πιο τρομακτικές εμπειρίες του πληρώματος δεν ήρθε στον ουρανό της Γερμανίας αλλά κατά την προσγείωση στη βάση.
Crew #671 · 786th Bomb SquadronΠλήρωμα #671 · 786η Μοίρα
- 1st Lt.ΥπολοχαγόςHarry C. Merritt
PilotΚυβερνήτης - 1st Lt.ΥπολοχαγόςAnthony Carras
Co-pilotΣυγκυβερνήτης - 2nd Lt.ΑνθυπολοχαγόςWilliam G. Ballantine
NavigatorΝαυτίλος - 2nd Lt.ΑνθυπολοχαγόςRichard L. Humphries
BombardierΒομβαρδιστής - Sgt.ΛοχίαςWilliam Estep
Flight engineerΜηχανικός πτήσης - Sgt.ΛοχίαςJames Gianinni
GunnerΠυροβολητής - Sgt.ΛοχίαςEarl W. Schilling
GunnerΠυροβολητής - Sgt.ΛοχίαςCharles H. Woodruff
GunnerΠυροβολητής - Sgt.ΛοχίαςGarland Young
GunnerΠυροβολητής - Sgt.ΛοχίαςMichael Gelesh
Tail gunnerΟυραίος πυροβολητής
B-24J · 44-40328
This Above All, a Liberator of the 786th Bomb Squadron at Attlebridge, in natural metal with the squadron code U8-T and the red and white markings of the 466th Bomb Group.Το This Above All, Liberator της 786ης Μοίρας στο Attlebridge, σε γυμνό μέταλλο με τον κωδικό μοίρας U8-T και τα κόκκινα και λευκά διακριτικά της 466ης Σμηναρχίας.
- TypeΤύπος
- B-24J-155-CO
- SerialΑριθμός
- 44-40328
- CodeΚωδικός
- U8-T
- NicknameΌνομα
- This Above All
The aircraft and the groupΤο αεροσκάφος και η σμηναρχία
B-24J 44-40328 was built in the B-24J-155-CO block, among the final production batches of the type at the Consolidated plant in San Diego (CO = Consolidated, San Diego). The -155-CO block brought structural and systems upgrades, including reinforced wings, an improved oxygen system and standardised electronic equipment for cockpit instruments and navigation. It kept the bombardier’s nose glazing and the full armament of ten .50 calibre machine guns.
This aircraft, with the squadron markings U8-T and the name THIS ABOVE ALL, served with the 786th Bomb Squadron of the 466th Bomb Group, Eighth Air Force, and flew many missions from RAF Attlebridge in the strategic bombing campaign against Germany’s war industry in 1944–1945.
The 466th Bomb Group arrived in England in the spring of 1944 and flew its first combat mission on 22 March that year. Over its operational tour it struck synthetic fuel plants, transport hubs, airfields and Luftwaffe installations, and it supported the ground war with tactical strikes before and during the Normandy landings and in the Battle of the Bulge. The 786th Bomb Squadron, one of the group’s four squadrons, was known for the precision of its crews, and its losses stayed relatively moderate by Eighth Air Force standards.
Το B-24J 44-40328 κατασκευάστηκε στη σειρά B-24J-155-CO, ανάμεσα στις τελευταίες παρτίδες παραγωγής του τύπου στο εργοστάσιο της Consolidated στο San Diego (CO = Consolidated, San Diego). Η σειρά -155-CO έφερε δομικές βελτιώσεις και αναβαθμίσεις συστημάτων, όπως ενισχυμένες πτέρυγες, βελτιωμένο σύστημα οξυγόνου και τυποποιημένο ηλεκτρονικό εξοπλισμό για τα όργανα του θαλάμου και τη ναυσιπλοΐα. Διατήρησε το διάφανο ρύγχος του βομβαρδιστή και τον πλήρη οπλισμό των δέκα πολυβόλων διαμετρήματος .50.
Το αεροσκάφος αυτό, με τα διακριτικά μοίρας U8-T και το όνομα THIS ABOVE ALL, υπηρέτησε στην 786η Μοίρα της 466ης Σμηναρχίας της 8ης Αεροπορικής Δύναμης και πέταξε πολλές αποστολές από το RAF Attlebridge στη στρατηγική εκστρατεία βομβαρδισμών κατά της πολεμικής βιομηχανίας της Γερμανίας το 1944–1945.
Η 466η Σμηναρχία έφτασε στην Αγγλία την άνοιξη του 1944 και πέταξε την πρώτη πολεμική της αποστολή στις 22 Μαρτίου εκείνης της χρονιάς. Στη διάρκεια της επιχειρησιακής της θητείας έπληξε εργοστάσια συνθετικών καυσίμων, συγκοινωνιακούς κόμβους, αεροδρόμια και εγκαταστάσεις της Luftwaffe, και υποστήριξε τον χερσαίο αγώνα με τακτικά πλήγματα πριν και κατά την απόβαση της Νορμανδίας και στη Μάχη των Αρδεννών. Η 786η Μοίρα, μία από τις τέσσερις της σμηναρχίας, ξεχώρισε για την ακρίβεια των πληρωμάτων της, και οι απώλειές της έμειναν σχετικά συγκρατημένες για τα δεδομένα της 8ης Αεροπορικής Δύναμης.
Profile © Bertrand Brown, aka Gaëtan Marie.Προφίλ © Bertrand Brown, γνωστός και ως Gaëtan Marie.
Aircraft recordΙστορικό αεροσκάφους
- San DiegoBuilt by Consolidated,
block B-24J-155-COΚατασκευή Consolidated,
σειρά B-24J-155-CO - 493rd BGFirst assignment;
nose art by Sgt. Duane BryersΠρώτη τοποθέτηση·
ζωγραφιά του Λοχία Duane Bryers - 34th BGTransferred when the 493rd
took B-17GsΜεταφορά όταν η 493η
πήρε B-17G - Oct. 1944Οκτ. 1944786th BS, 466th BG,
Attlebridge, U8-T786η Μοίρα, 466η Σμηναρχία,
Attlebridge, U8-T
Christmas Eve, 1944Παραμονή Χριστουγέννων 1944
It was 24 December 1944, Christmas Eve. The crew was returning from its 14th combat mission, a successful strike on targets at Daun, Germany. That day Lieutenants Harry C. Merritt and Anthony Carras were at the controls of B-24J 44-40208, The DUCHESS I. As they approached RAF Attlebridge in formation with other B-24s, their aircraft was flying on only three engines: the No. 3 engine had failed and its propeller had been feathered. In his account of the accident, Merritt later wrote:
“We broke formation and circled the field requesting landing instructions. We made a standard approach, and as we entered our final glide, the tower ordered a B-24 ahead of us to go around so we could land, since we had declared an emergency. Just before our wheels touched the runway, we hit the wake turbulence from that aircraft. The buffeting dropped our wing, so I added power to try to lift it. We leveled out, but didn’t have enough airspeed to climb out for another go. So I throttled back. We landed, but now we were long on the runway. To avoid hitting another plane already down in front of us, we turned off to the right. That’s when the left landing gear collapsed and we veered left, into another B-24, Lady Too, damaging her nose turret. Thankfully, no one in either crew was injured.”
Carras also gave his own vivid account of the crash:
“We were flying The DUCHESS I, B-24J #44-40208, returning from our mission when the oil pressure in our No. 3 engine suddenly dropped. I feathered the prop immediately. Over the field, I fired two red flares to signal a mechanical emergency, and the tower cleared us for immediate landing. But landing a B-24 on three engines was a nightmare. As we descended, we hit the turbulence from the plane ahead. Harry and I fought the controls together, trying to keep the left rudder depressed and adjust trim to hold the wing level. Harry kept our speed up so we wouldn’t land short. But I’d paused to launch the flares and had to re-trim the controls again quickly. Just after we cleared the turbulence, new trouble started. As we landed, the tower kept shouting at the aircraft ahead of us, Lady Too, to get off the runway. We were closing fast and couldn’t stop. With No. 3 engine out, we had no hydraulic power for brakes. I shouted to Harry: ‘We’ve got to get off the runway or we’ll hit them!’ He replied, ‘Either way, we’re going to wreck this plane. If we live, they’ll court-martial us.’ I said, ‘I’d rather be alive and court-martialed than dead and honored with a grand funeral.’ So I took over. I pulled us off the concrete onto the grass and sand. I hoped the field of Brussels sprouts at the end would slow us down. But fate intervened: we hit a hole in the ground, the left gear collapsed, and the wing dug into the dirt. I looked to the side and saw that Lady Too was now beside us. One of our propeller blades had come off and spun straight into her nose. So now I’d just wrecked two B-24s. But thank God, no one was hurt.”
Ήταν 24 Δεκεμβρίου 1944, παραμονή Χριστουγέννων. Το πλήρωμα επέστρεφε από τη 14η πολεμική του αποστολή, ένα επιτυχημένο πλήγμα κατά στόχων στο Daun της Γερμανίας. Εκείνη τη μέρα οι Υπολοχαγοί Harry C. Merritt και Anthony Carras βρίσκονταν στους χειρισμούς του B-24J 44-40208, The DUCHESS I. Καθώς πλησίαζαν το RAF Attlebridge σε σχηματισμό με άλλα B-24, το αεροσκάφος τους πετούσε με τρεις μόνο κινητήρες: ο κινητήρας Νο. 3 είχε σταματήσει και η έλικά του είχε τεθεί σε θέση πτερύγωσης. Στην αφήγησή του για το ατύχημα, ο Merritt έγραψε αργότερα:
«Βγήκαμε από τον σχηματισμό και κάναμε κύκλους πάνω από το αεροδρόμιο ζητώντας οδηγίες προσγείωσης. Κάναμε κανονική προσέγγιση, και καθώς μπαίναμε στην τελική κάθοδο, ο πύργος διέταξε ένα B-24 μπροστά μας να κάνει περιστροφή για να προσγειωθούμε εμείς, αφού είχαμε δηλώσει κατάσταση ανάγκης. Λίγο πριν ακουμπήσουν οι τροχοί στον διάδρομο, πέσαμε στους στροβίλους εκείνου του αεροσκάφους. Οι κραδασμοί έριξαν την πτέρυγά μας, οπότε έδωσα ισχύ για να τη σηκώσω. Ισιώσαμε, αλλά δεν είχαμε αρκετή ταχύτητα για να ανέβουμε για δεύτερη προσπάθεια. Έτσι έκοψα ισχύ. Προσγειωθήκαμε, αλλά πια πολύ μακριά πάνω στον διάδρομο. Για να μη χτυπήσουμε ένα άλλο αεροπλάνο που είχε ήδη προσγειωθεί μπροστά μας, στρίψαμε δεξιά. Τότε κατέρρευσε το αριστερό σκέλος και γλιστρήσαμε αριστερά, πάνω σε ένα άλλο B-24, το Lady Too, προκαλώντας ζημιά στον πρόσθιο πυργίσκο του. Ευτυχώς κανείς από τα δύο πληρώματα δεν τραυματίστηκε.»
Ο Carras έδωσε κι αυτός τη δική του ζωντανή αφήγηση για τη συντριβή:
«Πετούσαμε με το The DUCHESS I, B-24J #44-40208, και επιστρέφαμε από την αποστολή όταν η πίεση λαδιού στον κινητήρα Νο. 3 έπεσε απότομα. Έβαλα αμέσως την έλικα σε πτερύγωση. Πάνω από το αεροδρόμιο έριξα δύο κόκκινες φωτοβολίδες για να σημάνω μηχανική βλάβη, και ο πύργος μάς έδωσε άδεια για άμεση προσγείωση. Αλλά η προσγείωση ενός B-24 με τρεις κινητήρες ήταν εφιάλτης. Καθώς κατεβαίναμε, πέσαμε στους στροβίλους του αεροπλάνου μπροστά μας. Ο Harry κι εγώ παλεύαμε μαζί με τους χειρισμούς, προσπαθώντας να κρατάμε πατημένο το αριστερό πηδάλιο και να ρυθμίζουμε το trim για να κρατήσουμε την πτέρυγα οριζόντια. Ο Harry κράτησε την ταχύτητα ψηλά για να μην προσγειωθούμε κοντά. Εγώ όμως είχα σταματήσει για να ρίξω τις φωτοβολίδες και έπρεπε να ξαναρυθμίσω γρήγορα το trim. Μόλις βγήκαμε από τους στροβίλους, άρχισε νέος μπελάς. Καθώς προσγειωνόμασταν, ο πύργος φώναζε συνέχεια στο αεροσκάφος μπροστά μας, το Lady Too, να βγει από τον διάδρομο. Πλησιάζαμε γρήγορα και δεν μπορούσαμε να σταματήσουμε. Με τον κινητήρα Νο. 3 εκτός, δεν είχαμε υδραυλική πίεση για τα φρένα. Φώναξα στον Harry: “Πρέπει να βγούμε από τον διάδρομο, αλλιώς θα τους χτυπήσουμε!” Μου απάντησε: “Όπως και να ’χει, αυτό το αεροπλάνο θα το διαλύσουμε. Αν ζήσουμε, θα μας περάσουν στρατοδικείο.” Του είπα: “Προτιμώ ζωντανός στο στρατοδικείο παρά νεκρός με μεγαλοπρεπή κηδεία.” Έτσι πήρα εγώ τους χειρισμούς. Βγάλαμε το αεροπλάνο από το τσιμέντο στο γρασίδι και την άμμο. Ήλπιζα ότι το χωράφι με τα λαχανάκια Βρυξελλών στην άκρη θα μας έκοβε ταχύτητα. Αλλά η μοίρα παρενέβη: πέσαμε σε μια λακκούβα, το αριστερό σκέλος κατέρρευσε και η πτέρυγα χώθηκε στο χώμα. Κοίταξα στο πλάι και είδα ότι το Lady Too ήταν τώρα δίπλα μας. Ένα από τα πτερύγια της έλικάς μας είχε αποκοπεί και καρφώθηκε κατευθείαν στη μύτη του. Έτσι, είχα μόλις διαλύσει δύο B-24. Δόξα τω Θεώ όμως, κανείς δεν τραυματίστηκε.»
Two B-24swreckedΔύο B-24συντρίμμια
- AircraftΑεροσκάφος
- 44-40208
- Mission no.Έξοδος αρ.
- 14
- EnginesΚινητήρες
- 3/4
- InjuredΤραυματίες
- 0
- DaunDaunMission 14 completedΟλοκληρώνεται η 14η αποστολή
- No. 3Engine failsΒλάβη κινητήραOil pressure drops; propeller featheredΠέφτει η πίεση λαδιού· η έλικα σε πτερύγωση
- Two red flaresΔύο κόκκινες φωτοβολίδεςCleared for an emergency landingΆδεια για προσγείωση ανάγκης
- Wake turbulenceΣτρόβιλοιThe left wing drops just before touchdownΠέφτει η αριστερή πτέρυγα λίγο πριν την επαφή
- No brakesΧωρίς φρέναLong on the runway, Lady Too aheadΜακριά στον διάδρομο, μπροστά το Lady Too
- Off the concreteΈξω από τον διάδρομοCarras swings them onto the grassΟ Carras το βγάζει στο γρασίδι
- 180°Gear collapsesΚαταρρέει το σκέλοςThe wing digs in; the bomber spinsΗ πτέρυγα χώνεται· το βομβαρδιστικό περιστρέφεται
- 0InjuredΤραυματίεςTwo B-24s wrecked, every man unhurtΔύο B-24 κατεστραμμένα, κανείς τραυματίας
The DUCHESS I and Lady Too. Merritt and Carras’s B-24J 44-40208 swerved off the runway to avoid B-24J 42-95511, flown by the squadron commander, Lt. Col. John M. Jacobowitz, who had switched off his radio after landing. The left gear sank into a hole, the bomber pivoted almost 180 degrees, and its right wing tore the nose turret off Lady Too. Both aircraft were wrecked; no one in either crew was hurt.Το The DUCHESS I και το Lady Too. Το B-24J 44-40208 των Merritt και Carras βγήκε από τον διάδρομο για να αποφύγει το B-24J 42-95511 του διοικητή της μοίρας, Αντισυνταγματάρχη John M. Jacobowitz, που είχε κλείσει τον ασύρματο μετά την προσγείωση. Το αριστερό σκέλος βούλιαξε σε λακκούβα, το βομβαρδιστικό περιστράφηκε σχεδόν 180 μοίρες και η δεξιά του πτέρυγα ξήλωσε τον πρόσθιο πυργίσκο του Lady Too. Και τα δύο αεροσκάφη καταστράφηκαν· κανείς από τα δύο πληρώματα δεν τραυματίστηκε.
Landing collision and command conflictΣύγκρουση στην προσγείωση και σύγκρουση με τη διοίκηση
The two pilots’ accounts together make it clear that, to avoid hitting B-24J 42-95511, flown by none other than the commanding officer of the 786th Bomb Squadron, Lt. Col. John M. Jacobowitz, Carras and Merritt had to swerve off the concrete runway and roll across rough ground. As their aircraft was about to overtake Jacobowitz’s stationary bomber, its left main gear suddenly sank into a hole, the left wing dipped and scraped the earth, and acted as a pivot that swung the aircraft violently to the left until it had turned almost 180 degrees.
I’d rather be alive and court-martialed than dead and honored with a grand funeral.
As a result, the tip of the right wing of Merritt and Carras’s B-24, still moving at considerable speed, sliced through the nose of Jacobowitz’s aircraft, tearing off the nose turret and wrecking the bombardier’s compartment. Fortunately the two men who normally sat in the nose had left their positions and were probably seated elsewhere in the aircraft, perhaps between the two pilots. The still-running No. 4 engine on the right wing, with its spinning propeller, may also have added to the damage.
Why Jacobowitz did not clear the runway in time, and so put the two aircraft on a collision course, Carras himself explained in remarks shared with his family. His daughter, Cathy Carras Cwiok, later recalled:
“My father said that Jacobowitz had turned off his radio immediately after landing, which was against regulations, so he never heard the control tower shouting at him to clear the runway. When they finally met on the ground, my father was furious. He said he confronted him in front of all the officers and held him responsible for almost getting them killed. Jacobowitz was a strict and intimidating squadron commander, and everyone feared him, but my father didn’t hold back. Merritt respected my father deeply and often let him take over the controls. The two of them stayed in touch after the war, along with the rest of the crew. They remained close friends for many years.”
Από τις δύο αφηγήσεις μαζί γίνεται σαφές ότι, για να αποφύγουν το B-24J 42-95511, που το πιλόταρε ο ίδιος ο διοικητής της 786ης Μοίρας, Αντισυνταγματάρχης John M. Jacobowitz, ο Carras και ο Merritt αναγκάστηκαν να βγουν από τον τσιμεντένιο διάδρομο και να κυλήσουν σε ανώμαλο έδαφος. Τη στιγμή που το αεροσκάφος τους ετοιμαζόταν να προσπεράσει το ακινητοποιημένο βομβαρδιστικό του Jacobowitz, το αριστερό κύριο σκέλος βούλιαξε ξαφνικά σε μια λακκούβα, η αριστερή πτέρυγα έγειρε και έξυσε το έδαφος, και λειτούργησε σαν άξονας που περιέστρεψε βίαια το αεροσκάφος προς τα αριστερά, ώσπου γύρισε σχεδόν 180 μοίρες.
Προτιμώ ζωντανός στο στρατοδικείο παρά νεκρός με μεγαλοπρεπή κηδεία.
Έτσι, το άκρο της δεξιάς πτέρυγας του B-24 των Merritt και Carras, που κινούνταν ακόμη με σημαντική ταχύτητα, έκοψε τη μύτη του αεροσκάφους του Jacobowitz, ξηλώνοντας τον πρόσθιο πυργίσκο και καταστρέφοντας τη θέση του βομβαρδιστή. Ευτυχώς οι δύο άνδρες που κάθονταν κανονικά στη μύτη είχαν αφήσει τις θέσεις τους και βρίσκονταν πιθανότατα αλλού μέσα στο αεροσκάφος, ίσως ανάμεσα στους δύο πιλότους. Είναι επίσης πιθανό ότι ο κινητήρας Νο. 4 της δεξιάς πτέρυγας, που λειτουργούσε ακόμη με την έλικα σε περιστροφή, συνέβαλε στη ζημιά.
Γιατί ο Jacobowitz δεν εκκένωσε εγκαίρως τον διάδρομο, βάζοντας τα δύο αεροσκάφη σε πορεία σύγκρουσης, το εξήγησε ο ίδιος ο Carras σε όσα είπε στην οικογένειά του. Η κόρη του, Cathy Carras Cwiok, θυμόταν αργότερα:
«Ο πατέρας μου έλεγε ότι ο Jacobowitz είχε κλείσει τον ασύρματο αμέσως μόλις προσγειώθηκε, κάτι που αντέβαινε στους κανονισμούς, κι έτσι δεν άκουσε ποτέ τον πύργο που του φώναζε να ελευθερώσει τον διάδρομο. Όταν τελικά βρέθηκαν στο έδαφος, ο πατέρας μου ήταν έξαλλος. Έλεγε ότι τον αντιμετώπισε μπροστά σε όλους τους αξιωματικούς και τον θεώρησε υπεύθυνο που παραλίγο να σκοτωθούν. Ο Jacobowitz ήταν αυστηρός και φοβερός διοικητής μοίρας και όλοι τον φοβούνταν, αλλά ο πατέρας μου δεν κρατήθηκε. Ο Merritt σεβόταν βαθιά τον πατέρα μου και συχνά τον άφηνε να πάρει τους χειρισμούς. Οι δυο τους κράτησαν επαφή μετά τον πόλεμο, όπως και με το υπόλοιπο πλήρωμα. Έμειναν στενοί φίλοι για πολλά χρόνια.»
Combat operations and final missionΠολεμικές επιχειρήσεις και τελευταία αποστολή
Between late December 1944 and early January 1945, at the height of the Battle of the Bulge, Carras and his crew flew four more missions in support of the American ground forces. They bombed concentrations of German troops at places such as Daun, Gerolstein, Koblenz and Wittlich-Land, all towns near Germany’s borders with Belgium, Luxembourg and France.
One of the strategic targets they struck in early 1945 was the industrial complex at Magdeburg/Rothensee, which made synthetic fuel from lignite. In February and March 1945 the 466th Bomb Group attacked it four times, until it was completely destroyed. On one of those missions, on 2 March 1945, the flak was particularly accurate. An 88 mm shell burst near the lead aircraft of the 786th Bomb Squadron, and a fragment shattered the window on the left side of the cockpit, missing Major Jacobowitz’s head by inches. The violent rush of air tore the flight map from his hands, yet he still led the formation over the target. Despite their earlier confrontation, Carras spoke with sympathy and admiration for his fellow pilot and his crew at the debriefing.
Thirty-five missions over Nazi-occupied Europe, from Kaiserslautern to Hemmingstedt.
Carras flew his 35th and final combat mission on 20 March 1945, against the oil refineries at Hemmingstedt in northern Germany. He returned to the United States soon afterwards and was discharged from the USAAF by the end of 1945. For his wartime service he was awarded the Air Medal with four Oak Leaf Clusters, the American Campaign Medal, the World War II Victory Medal and the European-African-Middle Eastern Campaign Medal with two bronze service stars.
Από τα τέλη Δεκεμβρίου 1944 έως τις αρχές Ιανουαρίου 1945, στην κορύφωση της Μάχης των Αρδεννών, ο Carras και το πλήρωμά του πέταξαν τέσσερις ακόμη αποστολές υποστήριξης των αμερικανικών χερσαίων δυνάμεων. Βομβάρδισαν συγκεντρώσεις γερμανικών στρατευμάτων σε τοποθεσίες όπως το Daun, το Gerolstein, η Κομπλέντζ και το Wittlich-Land, πόλεις κοντά στα σύνορα της Γερμανίας με το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο και τη Γαλλία.
Ένας από τους στρατηγικούς στόχους που έπληξαν στις αρχές του 1945 ήταν το βιομηχανικό συγκρότημα του Magdeburg/Rothensee, που παρήγαγε συνθετικά καύσιμα από λιγνίτη. Τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 1945 η 466η Σμηναρχία το χτύπησε τέσσερις φορές, ώσπου καταστράφηκε ολοσχερώς. Σε μία από αυτές τις αποστολές, στις 2 Μαρτίου 1945, τα αντιαεροπορικά πυρά ήταν ιδιαίτερα εύστοχα. Ένα βλήμα των 88 χιλιοστών εξερράγη κοντά στο επικεφαλής αεροσκάφος της 786ης Μοίρας και ένα θραύσμα έσπασε το αριστερό παράθυρο του θαλάμου διακυβέρνησης, περνώντας λίγους πόντους από το κεφάλι του Ταγματάρχη Jacobowitz. Το βίαιο ρεύμα αέρα του άρπαξε τον χάρτη πτήσης από τα χέρια, εκείνος όμως οδήγησε τον σχηματισμό πάνω από τον στόχο. Παρά την προηγούμενη αντιπαράθεσή τους, ο Carras εξέφρασε στην ενημέρωση μετά την αποστολή τη συμπάθεια και τον θαυμασμό του για τον συνάδελφό του πιλότο και το πλήρωμά του.
Τριάντα πέντε αποστολές πάνω από την κατεχόμενη Ευρώπη, από το Kaiserslautern ως το Hemmingstedt.
Ο Carras πέταξε την 35η και τελευταία πολεμική του αποστολή στις 20 Μαρτίου 1945, κατά των διυλιστηρίων πετρελαίου στο Hemmingstedt της βόρειας Γερμανίας. Επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες λίγο αργότερα και αποστρατεύτηκε από την USAAF ως το τέλος του 1945. Για την πολεμική του υπηρεσία τιμήθηκε με το Air Medal με τέσσερα φύλλα δρυός, το American Campaign Medal, το World War II Victory Medal και το European-African-Middle Eastern Campaign Medal με δύο χάλκινα αστέρια.
Thirty-five missionsΤριάντα πέντε αποστολές
A full combat tour from RAF Attlebridge, Station 120, between 14 October 1944 and 20 March 1945: factories and rail yards, the German troops of the Ardennes offensive, and the fuel and oil plants that kept the Wehrmacht moving. These are the missions the family record names.Πλήρης επιχειρησιακή θητεία από το RAF Attlebridge, Station 120, από τις 14 Οκτωβρίου 1944 ως τις 20 Μαρτίου 1945: εργοστάσια και σταθμοί διαλογής, τα γερμανικά στρατεύματα της επίθεσης των Αρδεννών και οι μονάδες καυσίμων και πετρελαίου που κινούσαν τη Wehrmacht. Αυτές είναι οι αποστολές που κατονομάζει το οικογενειακό αρχείο.
- MissionsΑποστολές
- 35full combat tourπλήρης θητεία
- CrewΠλήρωμα
- #671ten menδέκα άνδρες
- AircraftΑεροσκάφος
- B-24JConsolidated Liberator
- TheaterΘέατρο
- Eighth Air Force · Europe8η Αεροπορική Δύναμη · Ευρώπη
- 14.10.1944KaiserslauternKaiserslauternMission 1 · factory complexΑποστολή 1 · βιομηχανικό συγκρότημα
- 17.10.1944CologneΚολωνίαRailway marshalling yardΣιδηροδρομικός σταθμός διαλογής
- 24.12.1944DaunDaunMission 14 · crash-landing at AttlebridgeΑποστολή 14 · συντριβή στο Attlebridge
- Dec. 44 – Jan. 45Battle of the BulgeΜάχη των ΑρδεννώνGerolstein, Koblenz, Wittlich-LandGerolstein, Κομπλέντζ, Wittlich-Land
- 2.3.1945Magdeburg/RothenseeMagdeburg/RothenseeSynthetic fuel plantΕργοστάσιο συνθετικών καυσίμων
- 20.3.1945HemmingstedtHemmingstedtMission 35 · oil refineriesΑποστολή 35 · διυλιστήρια
Life after the warΗ ζωή μετά τον πόλεμο
In the years after the war Carras suffered from what is now recognised as post-traumatic stress disorder (PTSD). According to what his wife later told their children, in the early post-war years he had terrible nightmares and often woke up screaming in the middle of the night, sometimes calling for his mother. These episodes probably came not only from the trauma of combat but also from deeply buried childhood memories of the Smyrna Catastrophe.
In time Carras overcame much of the trauma and decided to make a career in the arts and the film industry. He studied film and sound editing at one of America’s most prestigious drama schools, the Pasadena Playhouse, where he graduated second in his class. Among his teachers was the legendary Charlie Chaplin, known around the world as “The Tramp”. The Pasadena Playhouse remains a historic, award-winning cultural venue, known for a wide range of professional theatre and artistic productions.
During the 1950s and 1960s Carras moved into production, screenwriting and directing. He worked on the successful teen film Beach Party, starring Annette Funicello and Frankie Avalon, and on its six sequels. He also worked with the renowned director, producer and actor Roger Corman, a pioneer of independent cinema famously called “The Pope of Pop Cinema”, “The Godfather of New Hollywood” and “The King of Cult”.
Anthony Carras was married for 63 years to his beloved wife, Catherine M. Davis. Together they had five children, ten grandchildren and four great-grandchildren. He was immensely proud of both his Greek heritage and his American identity, and of having served as a USAAF pilot in the Second World War. He died on 15 August 2007, at the age of 86, having asked to be buried in his military uniform and leather flight jacket. He and his wife rest at Riverside National Cemetery.
Their daughter, Catherine Carras Cwiok, died on 12 January 2023, at the age of 66, after a courageous three-year battle with cancer. This article is dedicated to her memory, and to the memory of her parents.
Στα χρόνια μετά τον πόλεμο ο Carras υπέφερε από αυτό που σήμερα αναγνωρίζεται ως διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD). Σύμφωνα με όσα αφηγήθηκε αργότερα η σύζυγός του στα παιδιά τους, τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια έβλεπε φοβερούς εφιάλτες και συχνά ξυπνούσε ουρλιάζοντας μέσα στη νύχτα, φωνάζοντας μερικές φορές τη μητέρα του. Τα επεισόδια αυτά πιθανότατα δεν προέρχονταν μόνο από το τραύμα της μάχης αλλά και από βαθιά θαμμένες παιδικές μνήμες της Μικρασιατικής Καταστροφής.
Με τον καιρό ο Carras ξεπέρασε μεγάλο μέρος του τραύματος και αποφάσισε να ακολουθήσει καριέρα στις τέχνες και στον κινηματογράφο. Σπούδασε μοντάζ εικόνας και ήχου σε μία από τις πιο φημισμένες δραματικές σχολές της Αμερικής, το Pasadena Playhouse, από όπου αποφοίτησε δεύτερος στη σειρά του. Ανάμεσα στους δασκάλους του ήταν ο θρυλικός Charlie Chaplin, παγκοσμίως γνωστός ως «Σαρλό». Το Pasadena Playhouse παραμένει ιστορικός και πολυβραβευμένος πολιτιστικός χώρος, γνωστός για ένα ευρύ φάσμα επαγγελματικών θεατρικών και καλλιτεχνικών παραγωγών.
Στις δεκαετίες του 1950 και του 1960 ο Carras στράφηκε στην παραγωγή, στη συγγραφή σεναρίων και στη σκηνοθεσία. Εργάστηκε στην επιτυχημένη εφηβική ταινία Beach Party, με πρωταγωνιστές την Annette Funicello και τον Frankie Avalon, καθώς και στις έξι συνέχειές της. Συνεργάστηκε επίσης με τον σπουδαίο σκηνοθέτη, παραγωγό και ηθοποιό Roger Corman, πρωτοπόρο του ανεξάρτητου κινηματογράφου, που έμεινε γνωστός ως «ο Πάπας του Pop Cinema», «ο Νονός του Νέου Hollywood» και «ο Βασιλιάς του Cult».
Ο Anthony Carras έζησε 63 χρόνια παντρεμένος με την αγαπημένη του σύζυγο, Catherine M. Davis. Απέκτησαν πέντε παιδιά, δέκα εγγόνια και τέσσερα δισέγγονα. Ήταν εξαιρετικά περήφανος τόσο για την ελληνική του καταγωγή όσο και για την αμερικανική του ταυτότητα, καθώς και για το ότι υπηρέτησε ως πιλότος της USAAF στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Έφυγε από τη ζωή στις 15 Αυγούστου 2007, σε ηλικία 86 ετών, έχοντας ζητήσει να ταφεί με τη στρατιωτική του στολή και το δερμάτινο μπουφάν πτήσης. Εκείνος και η σύζυγός του αναπαύονται στο Riverside National Cemetery.
Η κόρη τους, Catherine Carras Cwiok, έφυγε από τη ζωή στις 12 Ιανουαρίου 2023, σε ηλικία 66 ετών, μετά από γενναία τριετή μάχη με τον καρκίνο. Το άρθρο αυτό αφιερώνεται στη μνήμη της και στη μνήμη των γονιών της.
HonoursΤιμές
For his wartime service Anthony Carras was awarded the Air Medal with four Oak Leaf Clusters, the American Campaign Medal, the World War II Victory Medal and the European-African-Middle Eastern Campaign Medal with two bronze service stars.Για την πολεμική του υπηρεσία ο Anthony Carras τιμήθηκε με το Air Medal με τέσσερα φύλλα δρυός, το American Campaign Medal, το World War II Victory Medal και το European-African-Middle Eastern Campaign Medal με δύο χάλκινα αστέρια.
- DecorationΠαράσημο
- Air Medalfour Oak Leaf Clustersτέσσερα φύλλα δρυός
- CampaignΕκστρατεία
- EAMEtwo bronze service starsδύο χάλκινα αστέρια
- CampaignΕκστρατεία
- AmericanCampaign Medal
- ServiceΥπηρεσία
- VictoryWorld War II
Image restoration, colorization & historical verificationΑποκατάσταση, επιχρωματισμός & ιστορική επαλήθευση εικόνων
The photographic material accompanying this biography has been carefully examined and, where necessary, digitally restored, enhanced, and colorized with the assistance of our dedicated AI Image Restoration Agent. This process includes the restoration of damaged, faded, or low-resolution photographs, the reconstruction of images originally reproduced in historical newspapers and other printed publications, and the improvement of contrast, sharpness, tonal balance, and overall image quality. Particular attention is given to achieving historically accurate colorization of military uniforms, insignia, aircraft, equipment, and surrounding environments through comparison with contemporary photographic and documentary references. Throughout the restoration process, every effort is made to preserve the original facial features, expressions, proportions, and historical authenticity of the individuals depicted. Where original photographs are unavailable, carefully reconstructed images from newspaper reproductions are clearly distinguished from original photographic sources. The objective is not to reinterpret or alter history, but to recover and present historical photographs with the greatest possible clarity, fidelity, and respect for the original material.Το φωτογραφικό υλικό που συνοδεύει αυτή τη βιογραφία εξετάστηκε προσεκτικά και, όπου χρειάστηκε, αποκαταστάθηκε, βελτιώθηκε και επιχρωματίστηκε ψηφιακά με τη βοήθεια του ειδικού μας AI Image Restoration Agent. Η διαδικασία περιλαμβάνει την αποκατάσταση κατεστραμμένων, ξεθωριασμένων ή χαμηλής ανάλυσης φωτογραφιών, την ανασύνθεση εικόνων που αρχικά δημοσιεύθηκαν σε ιστορικές εφημερίδες και άλλα έντυπα, καθώς και τη βελτίωση της αντίθεσης, της ευκρίνειας, της τονικής ισορροπίας και της συνολικής ποιότητας της εικόνας. Ιδιαίτερη προσοχή δίνεται στον ιστορικά ακριβή επιχρωματισμό των στρατιωτικών στολών, των διακριτικών, των αεροσκαφών, του εξοπλισμού και του περιβάλλοντος χώρου, μέσα από σύγκριση με σύγχρονες της εποχής φωτογραφικές και τεκμηριωτικές πηγές. Σε όλη τη διάρκεια της αποκατάστασης καταβάλλεται κάθε προσπάθεια ώστε να διατηρηθούν τα αυθεντικά χαρακτηριστικά του προσώπου, οι εκφράσεις, οι αναλογίες και η ιστορική αυθεντικότητα των προσώπων που απεικονίζονται. Όπου δεν υπάρχουν πρωτότυπες φωτογραφίες, οι προσεκτικά ανασυνθεμένες εικόνες από αναπαραγωγές εφημερίδων διακρίνονται σαφώς από τις πρωτότυπες φωτογραφικές πηγές. Στόχος δεν είναι να επανερμηνευθεί ή να αλλοιωθεί η ιστορία, αλλά να ανακτηθούν και να παρουσιαστούν οι ιστορικές φωτογραφίες με τη μεγαλύτερη δυνατή καθαρότητα, πιστότητα και σεβασμό προς το πρωτότυπο υλικό.
Research & sourcesΈρευνα & πηγές
The story rests on the recollections of the Carras family, gathered by George Chalkiadopoulos in 2017 and in correspondence in 2023, on the accounts of Anthony Carras and Harry C. Merritt, and on the records of the American Air Museum in Britain and the 380th Bomb Group Association.Η ιστορία στηρίζεται στις αναμνήσεις της οικογένειας Carras, που συγκέντρωσε ο Γιώργος Χαλκιαδόπουλος το 2017 και σε αλληλογραφία το 2023, στις αφηγήσεις του Anthony Carras και του Harry C. Merritt, και στα αρχεία του American Air Museum in Britain και της 380th Bomb Group Association.
Text and research by Greeks in Foreign Cockpits, with the testimony of Catherine Carras Cwiok given to George Chalkiadopoulos. This article is dedicated to the memory of Catherine Carras Cwiok († 2023), who shared her father’s story, and to the memory of her parents. Profile: Bertrand Brown, aka Gaëtan Marie. Photographs: Catherine Carras Cwiok, American Air Museum in Britain (UPL 23589, UPL 6988, FRE 2036), 380th Bomb Group Association.Κείμενο και έρευνα: Greeks in Foreign Cockpits, με τη μαρτυρία της Catherine Carras Cwiok στον Γιώργο Χαλκιαδόπουλο. Το άρθρο αφιερώνεται στη μνήμη της Catherine Carras Cwiok († 2023), που μοιράστηκε την ιστορία του πατέρα της, και στη μνήμη των γονιών της. Προφίλ: Bertrand Brown, γνωστός και ως Gaëtan Marie. Φωτογραφίες: Catherine Carras Cwiok, American Air Museum in Britain (UPL 23589, UPL 6988, FRE 2036), 380th Bomb Group Association.
SourcesΠηγές
- 1Chalkiadopoulos, George. Personal correspondence with Catherine Carras Cwiok. Unpublished letter, 2023.
- 2American Air Museum in Britain. Accessed 16 May 2025. https://www.americanairmuseum.com/
- 3380th Bomb Group Association. Accessed 16 May 2025. http://380th.org/
A research project under the auspices of KERM C.L.C.
© 2017-2026 Dimitris Vassilopoulos - All Rights Reserved
