Byron Apollo "Sy" Sarris - Greeks in Foreign Cockpits

Byron Sarris in flying helmet and goggles, leaning out of the open cockpit of a dark blue Navy fighter against a blue sky and sea

Digital Museum DossierFighter Pilots

Hong Kong harbourBomb run on a cargo ship · 16 January 1945

F6F-5 HellcatFighting Squadron Four · USS Essex

From Lesvos to the PacificThe full biography

Byron Apollo “Sy”Sarris

Fighting Squadron Four (VF-4)USS Essex (CV-9)United States Navy

Pilots & Crews · Fighter PilotsΠιλότοι & πληρώματα · Πιλότοι καταδιωκτικών

Byron Apollo “Sy”Sarris

Head-and-shoulders portrait of a young Byron Sarris in a grey suit, white shirt and dark tie

Lieutenant, US Naval ReserveF6F-5 Hellcat pilot · Fighting Squadron Four (VF-4) · USS Essex (CV-9)Υποπλοίαρχος, Εφεδρεία Πολεμικού Ναυτικού ΗΠΑΠιλότος F6F-5 Hellcat · Fighting Squadron Four (VF-4) · USS Essex (CV-9)

From the shores of Lesvos to the flight deck of USS Essex. Byron Apollo “Sy” Sarris was born in Amherst, Massachusetts, in 1922, the son of Charles Sarris, who had left Lesvos around 1910 and opened the College Candy Kitchen on Main Street. He enlisted as a Navy aviation cadet in October 1942 and was commissioned Ensign at Pensacola in April 1944. Flying the F6F Hellcat with Fighting Squadron Four aboard USS Essex in the final year of the Pacific War, he is named in the squadron’s action reports for missions against Formosa, Hong Kong, Kikai Jima and Chichi Jima; over Hong Kong harbour on 16 January 1945 his bomb was aimed at a Japanese cargo ship. He stayed in the Naval Reserve until 1961, retiring as a Lieutenant.Από τις ακτές της Λέσβου στο κατάστρωμα του USS Essex. Ο Byron Apollo «Sy» Sarris γεννήθηκε το 1922 στο Amherst της Μασαχουσέτης, γιος του Charles Sarris, που είχε φύγει από τη Λέσβο γύρω στο 1910 και άνοιξε το College Candy Kitchen στη Main Street. Κατατάχθηκε ως δόκιμος αεροπόρος του Ναυτικού τον Οκτώβριο του 1942 και ονομάστηκε Σημαιοφόρος στην Pensacola τον Απρίλιο του 1944. Πετώντας με το F6F Hellcat στη Fighting Squadron Four του USS Essex την τελευταία χρονιά του πολέμου στον Ειρηνικό, αναφέρεται στις αναφορές δράσης της μοίρας για αποστολές εναντίον της Φορμόζας, του Χονγκ Κονγκ, του Kikai Jima και του Chichi Jima· πάνω από το λιμάνι του Χονγκ Κονγκ, στις 16 Ιανουαρίου 1945, στόχευσε με τη βόμβα του ένα ιαπωνικό φορτηγό πλοίο. Παρέμεινε στην Εφεδρεία του Ναυτικού έως το 1961 και αποστρατεύθηκε ως Υποπλοίαρχος.

With special thanks to Mark Herber, a USS Essex expert, and to Maria D. Yorgakopoulou for sharing information about the Sarris family heritage.Με ιδιαίτερες ευχαριστίες στον Mark Herber, ειδικό στην ιστορία του USS Essex, και στη Μαρία Δ. Γιωργακοπούλου για τις πληροφορίες σχετικά με την καταγωγή της οικογένειας Sarris.

Quick FactsΜε μια ματιά

BornΓέννηση: 24 November 192224 Νοεμβρίου 1922Amherst, MassachusettsAmherst, Μασαχουσέτη
HeritageΚαταγωγή: Greek AmericanΕλληνοαμερικανόςFather from Napi, LesvosΟ πατέρας από τη Νάπη Λέσβου
EnlistedΚατάταξη: 31 October 194231 Οκτωβρίου 1942V-5 aviation cadet, USNRΔόκιμος αεροπόρος V-5, USNR
WingsΟνομασία: 28 April 194428 Απριλίου 1944Ensign, NATC PensacolaΣημαιοφόρος, NATC Pensacola
UnitΜονάδα: Fighting Squadron FourFighting Squadron FourVF-4 · fighter pilotVF-4 · πιλότος καταδιωκτικού
ShipΠλοίο: USS EssexUSS EssexCV-9 aircraft carrierΑεροπλανοφόρο CV-9
AircraftΑεροσκάφος: Grumman F6F-5Grumman F6F-5HellcatHellcat
RankΒαθμός: Lieutenant, USNRΥποπλοίαρχος, USNRService ended 30 June 1961Λήξη υπηρεσίας 30 Ιουνίου 1961

Civilian portraitΠορτρέτο με πολιτικάA civilian portrait of Byron Apollo Sarris, dressed in a suit and tie. The photograph offers a glimpse of the young man behind the naval aviator who would serve aboard the aircraft carrier USS Essex (CV-9) during the Second World War. (Byron Apollo Sarris enlistment file, author’s collection)Πορτρέτο του Byron Apollo Sarris με πολιτικά, κοστούμι και γραβάτα. Η φωτογραφία δείχνει τον νέο άνθρωπο πίσω από τον αεροπόρο του Ναυτικού που θα υπηρετούσε στο αεροπλανοφόρο USS Essex (CV-9) στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. (Φάκελος κατάταξης Byron Apollo Sarris, συλλογή του συγγραφέα)

Part I · Lesvos and AmherstΜέρος Ι · Λέσβος και Amherst

From Lesvos to AmherstΑπό τη Λέσβο στο Amherst

The familyΗ οικογένεια

FatherΠατέραςCharles N. Sarris,
born Lesvos 1891Charles N. Sarris,
γενν. Λέσβος 1891
FromΑπόKolemdado, now Napi,
LesvosKolemdado, σημ. Νάπη,
Λέσβος
MotherΜητέραParthenope
Miltiades Sarris
SiblingsΑδέλφιαNicholas, Themis
HomeΣπίτι59 Dana Street,
AmherstDana Street 59,
Amherst
BusinessΕπιχείρησηCollege Candy Kitchen,
22 Main Street

Byron Apollo Sarris was born on 24 November 1922 in Amherst, Massachusetts, into a Greek-American family whose story had begun on the island of Lesvos, thousands of miles across the Atlantic. His parents, Charles N. Sarris and Parthenope Miltiades Sarris, raised their children in a town where the family name had become familiar through the College Candy Kitchen, a restaurant and confectionery establishment operated by Charles and his brother James. Byron grew up at 59 Dana Street, alongside his younger brother Nicholas and his sister Themis, in the community where his father had established a new life after leaving Greece.¹

Charles Sarris had been born on Lesvos in 1891. According to the family’s published history, he left the island around 1910, when he was approximately nineteen years old, seeking to escape the threat of conscription into the Ottoman army. After arriving in the United States, he found employment in Greek-owned confectionery businesses in Connecticut and Massachusetts. His early years in America eventually brought him to Amherst, where he settled in 1916 and opened the College Candy Kitchen at 22 Main Street.²

Shop front with signs reading Candy, Restaurant, Soda, Sarris, Pastry and Ice Cream above large display windows — **The Sarris family businessΗ οικογενειακή επιχείρηση των Sarris**The Sarris family’s confectionery and restaurant, advertising candy, pastries, ice cream, and soda. This historic photograph preserves a tangible connection to Byron Apollo Sarris’s family background and the Greek-American entrepreneurial tradition in which he grew up. (Photographer unknown)Το ζαχαροπλαστείο και εστιατόριο της οικογένειας Sarris, με επιγραφές για καραμέλες, γλυκά, παγωτό και αναψυκτικά. Η ιστορική αυτή φωτογραφία διασώζει έναν απτό δεσμό με το οικογενειακό περιβάλλον του Byron Apollo Sarris και την ελληνοαμερικανική επιχειρηματική παράδοση μέσα στην οποία μεγάλωσε. (Άγνωστος φωτογράφος)

The establishment offered homemade chocolates, cream mints, caramels, fudges, hard candies, and ice cream, while also serving meals to the town’s residents and the students of Amherst College and the Massachusetts Agricultural College, later the University of Massachusetts Amherst. A surviving advertisement from 1921 promoted the restaurant’s confectionery products and ice cream, together with a special Sunday-night supper. With Charles’s brother James involved in the business, the College Candy Kitchen gradually became an established part of the town’s commercial life.³

Yet Charles’s first years in Amherst had not been easy. According to the account preserved by restaurant historian Jan Whitaker, he was one of only three Greeks living in the town when he arrived. He encountered ethnic prejudice and heard derogatory remarks directed at immigrants from countries that some Americans regarded as less desirable than those of northern and western Europe. Having previously lived in Andover, Massachusetts, he found the reception in Amherst particularly difficult.²

Nevertheless, he continued to develop his business and establish his place in the community. In 1927, Charles joined two other merchants occupying the three-storey building on Main Street opposite Amherst Town Hall in forming the Amherst Realty Company, which purchased the property. The following year, however, a serious fire disrupted the restaurant’s operations and forced the business to move temporarily to another location. The College Candy Kitchen subsequently recovered, and its premises were modernised and expanded during the 1920s, acquiring a Spanish-style interior.²

The Great Depression brought further difficulties. Students, who formed a substantial proportion of the restaurant’s customers, sometimes resisted changes to the menu, including the introduction of unfamiliar foods. Charles continued to provide the traditional dishes his customers expected, while the business maintained its own production of baked goods, ice cream, and seasonal confectionery. Together with James, he managed to keep the establishment operating through the Depression.²

Charles also faced opposition when he employed African Americans or welcomed them as customers. His own account, quoted by Whitaker, records the reaction of some students:

“We had a lot of opposition from the students but we ignored it.”²

The restaurant continued to serve its customers despite these objections. It was not until 1939, after more than two decades of operating a successful business in Amherst, that Charles gained admission to the town’s Rotary Club.²

It was in this environment, shaped by his father’s determination to establish himself in a new country and by the family’s Greek heritage, that Byron spent his childhood and adolescence.

The family’s origins on Lesvos were later described more precisely by Byron’s niece, Andrea Sarris. Commenting on Whitaker’s article on 27 September 2013, Andrea identified her grandfather as Charles Eustratios Sarris and stated that he came from Kolemdado, now Napi, on Lesvos. Her contribution also clarified an important distinction between the Amherst family and another Greek-American family bearing the same surname. The Sarris family associated with the chocolate company in Canonsburg, Pennsylvania, was not related to them.⁴

Andrea added an intriguing detail about her uncle Byron:

“My uncle, Byron went there many years ago and checked it out.”⁴

Her comment indicates that Byron himself had visited the Sarris chocolate business in Canonsburg at some point, although neither the date nor the circumstances of the visit were specified. The statement also establishes Andrea as the daughter of Byron’s younger brother Nicholas, whom she referred to as Nick.⁴

The family household recorded in the 1940 United States Census included Byron, his parents, his younger brother Nicholas, and his sister Themis, whose name appears in the census transcription as Thomis.⁵ Nicholas Milton Sarris, born in 1931, would later pursue a legal career despite the effects of poliomyelitis during his youth. After graduating from Colby College and Boston University School of Law, he held legal and public positions in Massachusetts and New Hampshire. His obituary, published in 2017, also recorded that he and his wife, Shirley Brenize Sarris, spent summers at the family villa in Ipsilometopo, Lesvos, maintaining the family’s connection with the island from which Charles had emigrated.⁶

The familyΗ οικογένεια

FatherΠατέραςCharles N. Sarris,
born Lesvos 1891Charles N. Sarris,
γενν. Λέσβος 1891
FromΑπόKolemdado, now Napi,
LesvosKolemdado, σημ. Νάπη,
Λέσβος
MotherΜητέραParthenope
Miltiades Sarris
SiblingsΑδέλφιαNicholas, Themis
HomeΣπίτι59 Dana Street,
AmherstDana Street 59,
Amherst
BusinessΕπιχείρησηCollege Candy Kitchen,
22 Main Street

Ο Byron Apollo Sarris γεννήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1922 στο Amherst της Μασαχουσέτης, σε μια ελληνοαμερικανική οικογένεια της οποίας η ιστορία είχε ξεκινήσει στη Λέσβο, χιλιάδες μίλια μακριά, στην άλλη όχθη του Ατλαντικού. Οι γονείς του, ο Charles N. Sarris και η Parthenope Miltiades Sarris, μεγάλωσαν τα παιδιά τους σε μια πόλη όπου το οικογενειακό όνομα είχε γίνει γνωστό χάρη στο College Candy Kitchen, ένα εστιατόριο και ζαχαροπλαστείο που διηύθυναν ο Charles και ο αδελφός του James. Ο Byron μεγάλωσε στην οδό Dana 59, μαζί με τον μικρότερο αδελφό του Nicholas και την αδελφή του Themis, μέσα στην κοινότητα όπου ο πατέρας του είχε φτιάξει μια νέα ζωή αφού έφυγε από την Ελλάδα.¹

Ο Charles Sarris είχε γεννηθεί στη Λέσβο το 1891. Σύμφωνα με τη δημοσιευμένη ιστορία της οικογένειας, έφυγε από το νησί γύρω στο 1910, σε ηλικία περίπου δεκαεννέα ετών, για να γλιτώσει από την απειλή της στράτευσης στον οθωμανικό στρατό. Όταν έφτασε στις Ηνωμένες Πολιτείες, βρήκε δουλειά σε ελληνικές επιχειρήσεις ζαχαροπλαστικής στο Κονέκτικατ και στη Μασαχουσέτη. Τα πρώτα του χρόνια στην Αμερική τον έφεραν τελικά στο Amherst, όπου εγκαταστάθηκε το 1916 και άνοιξε το College Candy Kitchen στην Main Street 22.²

Το κατάστημα προσέφερε σπιτικές σοκολάτες, μέντες κρέμας, καραμέλες, fudge, σκληρές καραμέλες και παγωτό, ενώ σέρβιρε και φαγητό στους κατοίκους της πόλης και στους φοιτητές του Amherst College και του Massachusetts Agricultural College, του μετέπειτα University of Massachusetts Amherst. Μια διαφήμιση του 1921 που σώζεται προέβαλλε τα γλυκά και τα παγωτά του εστιατορίου, μαζί με ένα ειδικό δείπνο την Κυριακή το βράδυ. Με τη συμμετοχή του αδελφού του Charles, James, στην επιχείρηση, το College Candy Kitchen έγινε σταδιακά σταθερό κομμάτι της εμπορικής ζωής της πόλης.³

Ωστόσο, τα πρώτα χρόνια του Charles στο Amherst δεν ήταν εύκολα. Σύμφωνα με τη μαρτυρία που διασώζει η ιστορικός της εστίασης Jan Whitaker, ήταν ένας από τους μόλις τρεις Έλληνες που ζούσαν στην πόλη όταν έφτασε. Αντιμετώπισε εθνοτικές προκαταλήψεις και άκουσε υποτιμητικά σχόλια για μετανάστες από χώρες που ορισμένοι Αμερικανοί θεωρούσαν λιγότερο επιθυμητές από εκείνες της βόρειας και δυτικής Ευρώπης. Επειδή είχε ζήσει προηγουμένως στο Andover της Μασαχουσέτης, η υποδοχή στο Amherst του φάνηκε ιδιαίτερα δύσκολη.²

Παρ’ όλα αυτά, συνέχισε να αναπτύσσει την επιχείρησή του και να κερδίζει τη θέση του στην κοινότητα. Το 1927 ο Charles, μαζί με δύο ακόμη εμπόρους που στεγάζονταν στο τριώροφο κτίριο της Main Street απέναντι από το Δημαρχείο του Amherst, ίδρυσε την Amherst Realty Company, η οποία αγόρασε το ακίνητο. Τον επόμενο χρόνο όμως μια σοβαρή πυρκαγιά διέκοψε τη λειτουργία του εστιατορίου και ανάγκασε την επιχείρηση να μεταφερθεί προσωρινά αλλού. Το College Candy Kitchen ορθοπόδησε στη συνέχεια, και ο χώρος του εκσυγχρονίστηκε και επεκτάθηκε μέσα στη δεκαετία του 1920, αποκτώντας εσωτερικό σε ισπανικό ύφος.²

Η Μεγάλη Ύφεση έφερε νέες δυσκολίες. Οι φοιτητές, που αποτελούσαν σημαντικό μέρος της πελατείας, αντιδρούσαν μερικές φορές στις αλλαγές του καταλόγου, όπως στην εισαγωγή άγνωστων φαγητών. Ο Charles συνέχισε να προσφέρει τα παραδοσιακά πιάτα που περίμεναν οι πελάτες του, ενώ η επιχείρηση διατηρούσε τη δική της παραγωγή αρτοσκευασμάτων, παγωτού και εποχιακών γλυκών. Μαζί με τον James κατάφερε να κρατήσει το κατάστημα ανοιχτό σε όλη τη διάρκεια της Ύφεσης.²

Ο Charles αντιμετώπισε επίσης αντιδράσεις όταν προσέλαβε Αφροαμερικανούς ή όταν τους δεχόταν ως πελάτες. Η δική του αφήγηση, όπως την παραθέτει η Whitaker, καταγράφει την αντίδραση ορισμένων φοιτητών:

«Είχαμε πολλές αντιδράσεις από τους φοιτητές, αλλά τις αγνοήσαμε.»²

Το εστιατόριο συνέχισε να εξυπηρετεί τους πελάτες του παρά τις αντιρρήσεις. Μόλις το 1939, ύστερα από περισσότερες από δύο δεκαετίες επιτυχημένης επιχειρηματικής δραστηριότητας στο Amherst, έγινε δεκτός ο Charles στον Rotary Club της πόλης.²

Σε αυτό το περιβάλλον, που διαμόρφωσαν η αποφασιστικότητα του πατέρα του να σταθεί στα πόδια του σε μια νέα χώρα και η ελληνική καταγωγή της οικογένειας, πέρασε ο Byron τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια.

Η καταγωγή της οικογένειας από τη Λέσβο περιγράφηκε αργότερα με μεγαλύτερη ακρίβεια από την ανιψιά του Byron, Andrea Sarris. Σχολιάζοντας το άρθρο της Whitaker στις 27 Σεπτεμβρίου 2013, η Andrea ανέφερε ότι ο παππούς της ονομαζόταν Charles Eustratios (Ευστράτιος) Sarris και ότι καταγόταν από το Kolemdado, τη σημερινή Νάπη της Λέσβου. Το σχόλιό της ξεκαθάρισε επίσης μια σημαντική διάκριση ανάμεσα στην οικογένεια του Amherst και μια άλλη ελληνοαμερικανική οικογένεια με το ίδιο επώνυμο. Η οικογένεια Sarris της σοκολατοποιίας στο Canonsburg της Πενσυλβάνια δεν είχε συγγένεια μαζί τους.⁴

Η Andrea πρόσθεσε μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια για τον θείο της Byron:

«Ο θείος μου, ο Byron, πήγε εκεί πριν από πολλά χρόνια και το έψαξε.»⁴

Το σχόλιο δείχνει ότι ο ίδιος ο Byron είχε επισκεφθεί κάποια στιγμή τη σοκολατοποιία Sarris στο Canonsburg, χωρίς όμως να διευκρινίζονται η ημερομηνία ή οι συνθήκες της επίσκεψης. Από την ίδια δήλωση προκύπτει επίσης ότι η Andrea ήταν κόρη του μικρότερου αδελφού του Byron, Nicholas, τον οποίο αποκαλούσε Nick.⁴

Το νοικοκυριό που κατέγραψε η απογραφή των Ηνωμένων Πολιτειών του 1940 περιλάμβανε τον Byron, τους γονείς του, τον μικρότερο αδελφό του Nicholas και την αδελφή του Themis, το όνομα της οποίας εμφανίζεται στη μεταγραφή της απογραφής ως Thomis.⁵ Ο Nicholas Milton Sarris, γεννημένος το 1931, ακολούθησε αργότερα νομική σταδιοδρομία, παρά τις συνέπειες της πολιομυελίτιδας που πέρασε στα νεανικά του χρόνια. Αφού αποφοίτησε από το Colby College και τη Νομική Σχολή του Boston University, κατείχε νομικές και δημόσιες θέσεις στη Μασαχουσέτη και στο Νιου Χάμσαϊρ. Η νεκρολογία του, που δημοσιεύθηκε το 2017, ανέφερε επίσης ότι εκείνος και η σύζυγός του, Shirley Brenize Sarris, περνούσαν τα καλοκαίρια τους στην οικογενειακή βίλα στο Υψηλομέτωπο της Λέσβου, κρατώντας ζωντανό τον δεσμό της οικογένειας με το νησί από το οποίο είχε μεταναστεύσει ο Charles.⁶

Part II · 1942–44Μέρος ΙΙ · 1942–44

Naval aviation cadetΔόκιμος αεροπόρος του Ναυτικού

Service recordΥπηρεσιακή πορεία

31.10.1942Enlists, V-5 aviation
cadet, USNRΚατάταξη, δόκιμος
αεροπόρος V-5, USNR
10.3.1943Active dutyΕνεργός υπηρεσία
28.4.1944Ensign, A-V(N)Σημαιοφόρος, A-V(N)
1.11.1945Lieutenant (jg)Ανθυποπλοίαρχος
30.6.1961Service ends,
Lieutenant, USNRΛήξη υπηρεσίας,
Υποπλοίαρχος, USNR

By the autumn of 1942, Byron was nineteen years old, had completed twelve years of schooling, and had no previous military experience. With the United States now fully engaged in the Second World War, he chose a path that would take him far beyond Massachusetts.

Selective Service registration card filled in by hand for Byron Apollo Sarris, 59 Dana Street, Amherst, born 24 November 1922, signed at the foot — **Selective Service registrationΚάρτα εγγραφής Selective Service**The United States Selective Service registration card of Byron Apollo Sarris, recording his birth on November 24, 1922, in Amherst, Massachusetts. Completed when he was 19 years old, the document provides contemporary evidence of his full name, birthplace, and residence in Amherst before his military service. (U.S. Selective Service System, NARA, Record Group 147)Η κάρτα εγγραφής του Byron Apollo Sarris στην υπηρεσία στρατολογίας των ΗΠΑ (Selective Service), που καταγράφει τη γέννησή του στις 24 Νοεμβρίου 1922 στο Amherst της Μασαχουσέτης. Συμπληρώθηκε όταν ήταν 19 ετών και αποτελεί σύγχρονη μαρτυρία για το πλήρες όνομά του, τον τόπο γέννησης και την κατοικία του στο Amherst πριν από τη στρατιωτική του θητεία. (U.S. Selective Service System, NARA, Record Group 147)

On 31 October 1942, he enlisted in the United States Naval Reserve under the V-5 aviation cadet programme at the Naval Aviation Cadet Selection Board in Philadelphia, Pennsylvania. His enlistment was for four years, although he initially remained on inactive duty while awaiting the beginning of his training. That same day, before Ensign C. F. Reichner, USNR, he took the oath that formally began his association with the United States Navy.⁷^,⁸

Several months passed before his orders brought him into active service. On 10 March 1943, Sarris reported to the Naval Aviation Cadet Selection Board in Boston, where Lieutenant Commander F. R. Philbrook of the Medical Corps examined him and found him physically qualified for aviation training involving the actual control of aircraft. His first assignment took him to Middlebury College in Vermont, where he entered the War Training Service programme.⁹^,¹⁰

From there, his training continued through a succession of naval establishments across the country. After receiving orders on 7 May 1943 to await further instructions at home, he reported on 20 May to the Navy Pre-Flight School at Chapel Hill, North Carolina. On 25 August, he moved to Naval Air Station Bunker Hill, Indiana, and on 30 November, following orders issued the previous day, he arrived at Naval Air Station Pensacola, Florida, for intermediate flight training. Each posting brought him another stage closer to the naval aviation career he had chosen.¹¹^,¹²^,¹³

The following spring marked an important change in his naval status. On 27 April 1944, Sarris was released from enlisted status so that he could accept a commission. The next day, 28 April, he was appointed Ensign, A-V(N), United States Naval Reserve, under the authority of the Naval Air Training Center at Pensacola. His pilot classification record, dated 4 October 1944, identified him as a fighter pilot and recorded a classification score of 3.38.¹⁴^,¹⁵

Naval Aviation TrainingΕκπαίδευση αεροπόρου ΝαυτικούByron A. Sarris · USNRPath to the fleetΟ δρόμος προς τον στόλο

No.Α/Α	DateΗμερομηνία	PhaseΦάση	Station / unitΣταθμός / μονάδα	EntryΚαταχώριση
01	31 Oct 1942	EnlistmentΚατάταξη	NACSB Philadelphia	V-5 aviation cadet, USNR; inactive duty until called.Δόκιμος αεροπόρος V-5, USNR· εκτός ενεργού υπηρεσίας μέχρι την πρόσκληση.
02	10 Mar 1943	Medical · WTSΙατρική εξέταση · WTS	NACSB Boston · Middlebury College, Vt.NACSB Βοστώνη · Middlebury College, Βερμόντ	Found qualified for flight training; War Training Service.Κρίθηκε ικανός για πτητική εκπαίδευση· War Training Service.
03	20 May 1943	Pre-flightΠροπτητική	NPFS Chapel Hill, N.C.	Navy Pre-Flight School.Σχολή Προπτητικής Εκπαίδευσης του Ναυτικού.
04	25 Aug 1943	Flight trainingΠτητική εκπαίδευση	NAS Bunker Hill, Ind.	Naval Air Station Bunker Hill.Αεροναυτικός Σταθμός Bunker Hill.
05	30 Nov 1943	IntermediateΕνδιάμεση	NAS Pensacola, Fla.	Intermediate flight training.Ενδιάμεση πτητική εκπαίδευση.
06	28 Apr 1944	CommissionΟνομασία	NATC Pensacola	Appointed Ensign, A-V(N), USNR.Ονομάζεται Σημαιοφόρος, A-V(N), USNR.
07	1944	Operational trainingΕπιχειρησιακή εκπαίδευση	OTU Daytona Beach · NAS Glenview	Listed in his training summary.Αναφέρονται στη σύνοψη της εκπαίδευσής του.
08	4 Oct 1944	ClassificationΚατάταξη πιλότου	Bureau of Naval PersonnelΓραφείο Προσωπικού Ναυτικού	Fighter pilot; classification score 3.38.Πιλότος καταδιωκτικού· βαθμός κατάταξης 3,38.

Service recordΥπηρεσιακή πορεία

31.10.1942Enlists, V-5 aviation
cadet, USNRΚατάταξη, δόκιμος
αεροπόρος V-5, USNR
10.3.1943Active dutyΕνεργός υπηρεσία
28.4.1944Ensign, A-V(N)Σημαιοφόρος, A-V(N)
1.11.1945Lieutenant (jg)Ανθυποπλοίαρχος
30.6.1961Service ends,
Lieutenant, USNRΛήξη υπηρεσίας,
Υποπλοίαρχος, USNR

Το φθινόπωρο του 1942 ο Byron ήταν δεκαεννέα ετών, είχε ολοκληρώσει δώδεκα χρόνια σχολικής εκπαίδευσης και δεν είχε καμία προηγούμενη στρατιωτική εμπειρία. Με τις Ηνωμένες Πολιτείες πλέον πλήρως εμπλεκόμενες στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, επέλεξε έναν δρόμο που θα τον έβγαζε πολύ μακριά από τη Μασαχουσέτη.

Στις 31 Οκτωβρίου 1942 κατατάχθηκε στην Εφεδρεία του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, στο πρόγραμμα δοκίμων αεροπόρων V-5, στην Επιτροπή Επιλογής Δοκίμων Αεροπόρων του Ναυτικού (Naval Aviation Cadet Selection Board) στη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνια. Η κατάταξή του ήταν τετραετής, αν και αρχικά παρέμεινε σε κατάσταση εκτός ενεργού υπηρεσίας μέχρι να ξεκινήσει η εκπαίδευσή του. Την ίδια ημέρα, ενώπιον του Σημαιοφόρου C. F. Reichner, USNR, έδωσε τον όρκο με τον οποίο ξεκίνησε επίσημα η σχέση του με το Πολεμικό Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών.⁷^,⁸

Πέρασαν αρκετοί μήνες μέχρι να τον καλέσουν οι διαταγές του σε ενεργό υπηρεσία. Στις 10 Μαρτίου 1943 ο Sarris παρουσιάστηκε στην Επιτροπή Επιλογής Δοκίμων Αεροπόρων του Ναυτικού στη Βοστώνη, όπου ο Πλωτάρχης F. R. Philbrook του Υγειονομικού τον εξέτασε και τον έκρινε σωματικά ικανό για αεροπορική εκπαίδευση με πραγματικό χειρισμό αεροσκάφους. Η πρώτη του τοποθέτηση τον έστειλε στο Middlebury College στο Βερμόντ, όπου εντάχθηκε στο πρόγραμμα War Training Service.⁹^,¹⁰

Από εκεί, η εκπαίδευσή του συνεχίστηκε σε μια σειρά ναυτικών εγκαταστάσεων σε όλη τη χώρα. Αφού έλαβε διαταγή στις 7 Μαΐου 1943 να περιμένει στο σπίτι του νέες οδηγίες, παρουσιάστηκε στις 20 Μαΐου στη Σχολή Προπτητικής Εκπαίδευσης του Ναυτικού (Navy Pre-Flight School) στο Chapel Hill της Βόρειας Καρολίνας. Στις 25 Αυγούστου μετακινήθηκε στον Αεροναυτικό Σταθμό Bunker Hill στην Ιντιάνα και στις 30 Νοεμβρίου, με διαταγή της προηγούμενης ημέρας, έφτασε στον Αεροναυτικό Σταθμό Pensacola στη Φλόριντα για την ενδιάμεση πτητική εκπαίδευση. Κάθε μετάθεση τον έφερνε ένα βήμα πιο κοντά στη σταδιοδρομία αεροπόρου του Ναυτικού που είχε επιλέξει.¹¹^,¹²^,¹³

Η επόμενη άνοιξη σημάδεψε μια σημαντική αλλαγή στην υπηρεσιακή του κατάσταση. Στις 27 Απριλίου 1944 ο Sarris απαλλάχθηκε από την ιδιότητα του κατατεταγμένου ώστε να μπορέσει να λάβει βαθμό αξιωματικού. Την επομένη, 28 Απριλίου, ονομάστηκε Σημαιοφόρος, A-V(N), της Εφεδρείας του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, με απόφαση του Κέντρου Αεροναυτικής Εκπαίδευσης της Pensacola. Το φύλλο κατάταξης πιλότου, με ημερομηνία 4 Οκτωβρίου 1944, τον χαρακτήριζε πιλότο καταδιωκτικού και κατέγραφε βαθμολογία κατάταξης 3,38.¹⁴^,¹⁵

Naval Aviation TrainingΕκπαίδευση αεροπόρου ΝαυτικούByron A. Sarris · USNRPath to the fleetΟ δρόμος προς τον στόλο

No.Α/Α	DateΗμερομηνία	PhaseΦάση	Station / unitΣταθμός / μονάδα	EntryΚαταχώριση
01	31 Oct 1942	EnlistmentΚατάταξη	NACSB Philadelphia	V-5 aviation cadet, USNR; inactive duty until called.Δόκιμος αεροπόρος V-5, USNR· εκτός ενεργού υπηρεσίας μέχρι την πρόσκληση.
02	10 Mar 1943	Medical · WTSΙατρική εξέταση · WTS	NACSB Boston · Middlebury College, Vt.NACSB Βοστώνη · Middlebury College, Βερμόντ	Found qualified for flight training; War Training Service.Κρίθηκε ικανός για πτητική εκπαίδευση· War Training Service.
03	20 May 1943	Pre-flightΠροπτητική	NPFS Chapel Hill, N.C.	Navy Pre-Flight School.Σχολή Προπτητικής Εκπαίδευσης του Ναυτικού.
04	25 Aug 1943	Flight trainingΠτητική εκπαίδευση	NAS Bunker Hill, Ind.	Naval Air Station Bunker Hill.Αεροναυτικός Σταθμός Bunker Hill.
05	30 Nov 1943	IntermediateΕνδιάμεση	NAS Pensacola, Fla.	Intermediate flight training.Ενδιάμεση πτητική εκπαίδευση.
06	28 Apr 1944	CommissionΟνομασία	NATC Pensacola	Appointed Ensign, A-V(N), USNR.Ονομάζεται Σημαιοφόρος, A-V(N), USNR.
07	1944	Operational trainingΕπιχειρησιακή εκπαίδευση	OTU Daytona Beach · NAS Glenview	Listed in his training summary.Αναφέρονται στη σύνοψη της εκπαίδευσής του.
08	4 Oct 1944	ClassificationΚατάταξη πιλότου	Bureau of Naval PersonnelΓραφείο Προσωπικού Ναυτικού	Fighter pilot; classification score 3.38.Πιλότος καταδιωκτικού· βαθμός κατάταξης 3,38.

About a hundred officers and men of Fighting Squadron Four posed in rows on a carrier hangar deck, with the caption Fighting Squadron Four Going Home

Red Rippers Cruise Book, 1945

Part III · VF-4, January 1945Μέρος ΙΙΙ · VF-4, Ιανουάριος 1945

Fighting FourFighting Four

Fighting Squadron Four · Going homeFighting Squadron Four · Επιστροφή στην πατρίδαThe officers and men of Fighting Squadron Four (VF-4) pose together for a commemorative group photograph titled Fighting Squadron Four, Going Home. The original identification key lists Byron Sarris second among the seated men, between Sikors and Caruthers. The photograph preserves a remarkable collective portrait of the men who served alongside him. (Fighting Squadron Four (VF-4), The Red Rippers Cruise Book, 1945)Οι αξιωματικοί και οι άνδρες της Fighting Squadron Four (VF-4) σε αναμνηστική ομαδική φωτογραφία με τίτλο «Fighting Squadron Four, Going Home». Το πρωτότυπο υπόμνημα κατονομάζει τον Byron Sarris δεύτερο ανάμεσα στους καθιστούς, ανάμεσα στους Sikors και Caruthers. Η φωτογραφία διασώζει ένα σπάνιο συλλογικό πορτρέτο των ανδρών που υπηρέτησαν μαζί του. (Fighting Squadron Four (VF-4), The Red Rippers Cruise Book, 1945)

USS Essex · CV-9

SquadronΜοίραFighting Squadron Four
(VF-4)
AircraftΑεροσκάφοςGrumman F6F-5 Hellcat
4.1.1945FormosaΦορμόζα
16.1.1945Hong KongΧονγκ Κονγκ
29.1.1945Kikai Jima, RyukyusKikai Jima, Ryukyu
17.2.1945Combat air patrolΠεριπολία μάχης
21.2.1945Chichi Jima, BoninsChichi Jima, Bonin

His subsequent service brought him to Fighting Squadron Four, VF-4, one of the fighter units operating from the aircraft carrier USS Essex (CV-9). By the opening days of 1945, Sarris was flying the Grumman F6F Hellcat in the Pacific, where American carrier forces were conducting an increasingly extensive series of strikes against Japanese airfields, shipping, and military installations.

USS Essex underway at sea, seen past the twin barrels of a deck gun on a neighbouring warship — **The Fighting Four’s floating airfieldΤο πλωτό αεροδρόμιο της Fighting Four**USS Essex (CV-9) underway in the Pacific, photographed from a nearby warship. The imposing aircraft carrier served as the operational base for Fighting Squadron Four (VF-4), carrying Byron Sarris and his fellow naval aviators into the final campaigns against Japan. (Photograph taken by and courtesy of Herman Schnipper)Το USS Essex (CV-9) εν πλω στον Ειρηνικό, φωτογραφημένο από κοντινό πολεμικό πλοίο. Το επιβλητικό αεροπλανοφόρο ήταν η επιχειρησιακή βάση της Fighting Squadron Four (VF-4) και μετέφερε τον Byron Sarris και τους συναδέλφους του αεροπόρους στις τελευταίες εκστρατείες εναντίον της Ιαπωνίας. (Φωτογραφία και ευγενική παραχώρηση Herman Schnipper)

The island and flight deck of USS Essex seen from the rigging of a nearby ship, with a fighter parked on deck — **Carrier operations in the PacificΕπιχειρήσεις αεροπλανοφόρου στον Ειρηνικό**USS Essex (CV-9), photographed from another U.S. Navy vessel during operations at sea. Aircraft can be seen on the carrier’s flight deck, illustrating the demanding operational environment in which Byron Sarris and his fellow VF-4 pilots served during the Pacific War. (Photograph taken by and courtesy of Herman Schnipper)Το USS Essex (CV-9), φωτογραφημένο από άλλο πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια επιχειρήσεων στη θάλασσα. Στο κατάστρωμα πτήσεων διακρίνονται αεροσκάφη, εικόνα του απαιτητικού επιχειρησιακού περιβάλλοντος όπου υπηρέτησαν ο Byron Sarris και οι συνάδελφοί του πιλότοι της VF-4 στον πόλεμο του Ειρηνικού. (Φωτογραφία και ευγενική παραχώρηση Herman Schnipper)

The surviving aircraft action reports preserve something of the demanding routine of these operations. They describe long flights over open water, cloud-covered targets, antiaircraft fire, and the mechanical difficulties that could interrupt a mission before the enemy was even reached. They also allow several of Sarris’s assignments to be followed with unusual precision.

On 4 January 1945, twelve F6F-5 Hellcats of VF-4 took off from Essex at 0930 (I) for an operation against airfields in central Formosa. Sarris was among the pilots assigned to the mission. Yet the operation did not unfold as planned for every member of the formation. Mechanical problems forced four of the aircraft to turn back before reaching the target area, and Sarris was among the pilots identified in the squadron report as having returned prematurely.¹⁶

The remaining eight Hellcats continued toward Formosa. They crossed the mountains at approximately 17,000 feet and searched through heavy cloud for the airfields at Kagi, Kaputsua, and Tsuina. At approximately 1120 (I), they located Tsuina and attacked aircraft revetments and installations with bombs, five-inch rockets, and .50-caliber machine-gun fire. The squadron reported three enemy aircraft as probably destroyed on the ground, although the cloud conditions prevented an accurate assessment of the damage. The formation returned to Essex at 1300 (I), without reported losses or casualties.¹⁶

Sarris had taken off with the formation but had not reached the target. The same report describes several mechanical difficulties encountered during the flight, including engine power interruptions and an aircraft whose newly installed engine threw oil and overheated. It does not identify which particular defect affected Sarris’s Hellcat.¹⁶

USS Essex · CV-9

SquadronΜοίραFighting Squadron Four
(VF-4)
AircraftΑεροσκάφοςGrumman F6F-5 Hellcat
4.1.1945FormosaΦορμόζα
16.1.1945Hong KongΧονγκ Κονγκ
29.1.1945Kikai Jima, RyukyusKikai Jima, Ryukyu
17.2.1945Combat air patrolΠεριπολία μάχης
21.2.1945Chichi Jima, BoninsChichi Jima, Bonin

Η επόμενη υπηρεσία του τον έφερε στη Μοίρα Καταδίωξης Τέσσερα, VF-4, μία από τις μοίρες καταδιωκτικών που επιχειρούσαν από το αεροπλανοφόρο USS Essex (CV-9). Στις πρώτες ημέρες του 1945 ο Sarris πετούσε με το Grumman F6F Hellcat στον Ειρηνικό, όπου οι αμερικανικές αεροναυτικές δυνάμεις εξαπέλυαν μια όλο και πιο εκτεταμένη σειρά επιθέσεων εναντίον ιαπωνικών αεροδρομίων, πλοίων και στρατιωτικών εγκαταστάσεων.

Οι σωζόμενες αναφορές αεροπορικής δράσης (Aircraft Action Reports) διασώζουν κάτι από την απαιτητική καθημερινότητα αυτών των επιχειρήσεων. Περιγράφουν μακριές πτήσεις πάνω από ανοιχτή θάλασσα, στόχους καλυμμένους από σύννεφα, αντιαεροπορικά πυρά και μηχανικές βλάβες που μπορούσαν να διακόψουν μια αποστολή πριν καν φτάσουν οι πιλότοι στον εχθρό. Επιτρέπουν επίσης να παρακολουθήσουμε αρκετές από τις αποστολές του Sarris με ασυνήθιστη ακρίβεια.

Στις 4 Ιανουαρίου 1945 δώδεκα F6F-5 Hellcat της VF-4 απογειώθηκαν από το Essex στις 09:30 (ώρα I) για επιχείρηση εναντίον αεροδρομίων στην κεντρική Φορμόζα. Ο Sarris ήταν ένας από τους πιλότους της αποστολής. Η επιχείρηση όμως δεν εξελίχθηκε όπως είχε σχεδιαστεί για όλα τα μέλη του σχηματισμού. Μηχανικά προβλήματα ανάγκασαν τέσσερα αεροσκάφη να γυρίσουν πίσω πριν φτάσουν στην περιοχή του στόχου, και ο Sarris ήταν ανάμεσα στους πιλότους που η αναφορά της μοίρας κατέγραψε ότι επέστρεψαν πρόωρα.¹⁶

Τα υπόλοιπα οκτώ Hellcat συνέχισαν προς τη Φορμόζα. Πέρασαν πάνω από τα βουνά σε ύψος περίπου 17.000 ποδών και έψαξαν μέσα από πυκνή νεφοκάλυψη για τα αεροδρόμια Kagi, Kaputsua και Tsuina. Γύρω στις 11:20 (ώρα I) εντόπισαν το Tsuina και επιτέθηκαν σε προστατευτικά αναχώματα αεροσκαφών και εγκαταστάσεις με βόμβες, ρουκέτες πέντε ιντσών και πυρά πολυβόλων διαμετρήματος .50. Η μοίρα ανέφερε τρία εχθρικά αεροσκάφη ως πιθανώς κατεστραμμένα στο έδαφος, αν και η νεφοκάλυψη δεν επέτρεψε ακριβή εκτίμηση των ζημιών. Ο σχηματισμός επέστρεψε στο Essex στις 13:00 (ώρα I) χωρίς απώλειες ή τραυματίες.¹⁶

Ο Sarris είχε απογειωθεί με τον σχηματισμό αλλά δεν έφτασε στον στόχο. Η ίδια αναφορά περιγράφει διάφορες μηχανικές βλάβες κατά τη διάρκεια της πτήσης, μεταξύ αυτών διακοπές ισχύος του κινητήρα και ένα αεροσκάφος του οποίου ο καινούργιος κινητήρας πετούσε λάδι και υπερθερμαινόταν. Δεν διευκρινίζει ποια συγκεκριμένη βλάβη επηρέασε το Hellcat του Sarris.¹⁶

16 January 1945 · Part IV16 Ιανουαρίου 1945 · Μέρος IV

Hong KongharbourΧονγκ Κονγκτο λιμάνι

Twelve Hellcats of VF-4, each with a 1,000-pound bomb, dived on the shipping in Hong Kong harbour through heavy antiaircraft fire. The report names the target of Ensign Sarris.Δώδεκα Hellcat της VF-4, το καθένα με βόμβα 1.000 λιβρών, εφόρμησαν στα πλοία του λιμανιού του Χονγκ Κονγκ μέσα από σφοδρά αντιαεροπορικά πυρά. Η αναφορά κατονομάζει τον στόχο του Σημαιοφόρου Sarris.

TargetΣτόχος: Hong KongΧονγκ Κονγκ
HellcatsHellcat: 12
BombΒόμβα: 1,000 lb
His targetΟ στόχος του: Cargo shipΦορτηγό

Twelve days later, on 16 January, he was again among the pilots launched from Essex, this time for a strike against Hong Kong harbour. Twelve VF-4 Hellcats took off at 1600 (I), each carrying a 1,000-pound general-purpose bomb. The mission called for a high-speed attack against enemy shipping and harbour installations, although the pilots had not been assigned specific individual targets before departure.¹⁷

After rendezvousing, the formation climbed through cloud and continued toward Hong Kong. As the aircraft approached the target area, the harbour’s antiaircraft defences opened fire. The pilots encountered heavy fire from ships and shore installations while manoeuvring into their attacks against the shipping and facilities below.¹⁷

Lieutenant W. W. Taylor led one division, Lieutenant (junior grade) T. J. Graham another, and Lieutenant J. A. Smith the third. Sarris flew with Graham’s division. The report describes bombs falling among vessels and naval installations, but its most important passage for Sarris’s individual record is a brief statement identifying his own intended target:

From the squadron’s action reportΑπό την αναφορά δράσης της μοίρας

Action report

VF-4 · Report No. 6716 January 1945Hong Kong

Ensign Sarris’ bomb was aimed at one of the AK. The height from which the attack was made and the speed of retirement again prevented observation of results.¹⁷

Aircraft Action Report VF4 #67, sheet 4Aircraft Action Report VF4 #67, φύλλο 4

The designation AK referred to a cargo ship. Unlike the earlier operation against Formosa, where mechanical trouble had forced him to turn back, the Hong Kong report thus provides direct evidence of Sarris carrying out an attack against an enemy shipping target. Whether his bomb struck the vessel could not be established. The report explained that the height from which the attack was made and the speed of the aircraft’s withdrawal prevented observation of the result.¹⁷

Elsewhere in the harbour, the squadron’s pilots reported bomb impacts in the Royal Navy Yard and near the Cosmopolitan Dockyard, together with fires and damage to shore installations. The antiaircraft fire remained a prominent feature of their accounts, while the limited target information available before the strike added to the difficulties of the operation. No strafing runs were made, and the Hellcats returned to Essex at 1830 (I).¹⁷

For Sarris, the mission left one particularly valuable entry in the surviving record: a documented attack directed against a cargo vessel in Hong Kong harbour, with its outcome unobserved.

Δώδεκα ημέρες αργότερα, στις 16 Ιανουαρίου, ήταν και πάλι ανάμεσα στους πιλότους που απογειώθηκαν από το Essex, αυτή τη φορά για επίθεση στο λιμάνι του Χονγκ Κονγκ. Δώδεκα Hellcat της VF-4 απογειώθηκαν στις 16:00 (ώρα I), καθένα με μια βόμβα γενικής χρήσης 1.000 λιβρών. Η αποστολή προέβλεπε επίθεση υψηλής ταχύτητας εναντίον εχθρικών πλοίων και λιμενικών εγκαταστάσεων, αν και οι πιλότοι δεν είχαν λάβει συγκεκριμένους ατομικούς στόχους πριν από την αναχώρηση.¹⁷

Μετά τη συνένωση, ο σχηματισμός ανέβηκε μέσα από τα σύννεφα και συνέχισε προς το Χονγκ Κονγκ. Καθώς τα αεροσκάφη πλησίαζαν την περιοχή του στόχου, η αντιαεροπορική άμυνα του λιμανιού άνοιξε πυρ. Οι πιλότοι δέχθηκαν σφοδρά πυρά από πλοία και χερσαίες εγκαταστάσεις, ενώ ελίσσονταν για να επιτεθούν στα πλοία και στις εγκαταστάσεις από κάτω.¹⁷

Ο Υποπλοίαρχος W. W. Taylor ηγείτο του ενός σμήνους, ο Ανθυποπλοίαρχος T. J. Graham του δεύτερου και ο Υποπλοίαρχος J. A. Smith του τρίτου. Ο Sarris πετούσε στο σμήνος του Graham. Η αναφορά περιγράφει βόμβες που έπεσαν ανάμεσα σε πλοία και ναυτικές εγκαταστάσεις, όμως το πιο σημαντικό της χωρίο για την ατομική πορεία του Sarris είναι μια σύντομη φράση που κατονομάζει τον δικό του στόχο:

From the squadron’s action reportΑπό την αναφορά δράσης της μοίρας

Action report

VF-4 · Report No. 6716 January 1945Hong Kong

Ensign Sarris’ bomb was aimed at one of the AK. The height from which the attack was made and the speed of retirement again prevented observation of results.¹⁷

Aircraft Action Report VF4 #67, sheet 4Aircraft Action Report VF4 #67, φύλλο 4

Ο χαρακτηρισμός AK αντιστοιχούσε σε φορτηγό πλοίο. Σε αντίθεση με την προηγούμενη επιχείρηση στη Φορμόζα, όπου μια μηχανική βλάβη τον είχε αναγκάσει να γυρίσει πίσω, η αναφορά του Χονγκ Κονγκ αποτελεί άμεση μαρτυρία ότι ο Sarris επιτέθηκε σε εχθρικό πλοίο. Αν η βόμβα του βρήκε το πλοίο δεν μπόρεσε να διαπιστωθεί. Η αναφορά εξηγεί ότι το ύψος από το οποίο έγινε η επίθεση και η ταχύτητα της απαγκίστρωσης δεν επέτρεψαν την παρατήρηση του αποτελέσματος.¹⁷

Σε άλλα σημεία του λιμανιού, οι πιλότοι της μοίρας ανέφεραν πτώσεις βομβών στο Royal Navy Yard και κοντά στο Cosmopolitan Dockyard, μαζί με πυρκαγιές και ζημιές σε χερσαίες εγκαταστάσεις. Τα αντιαεροπορικά πυρά κυριαρχούσαν στις αφηγήσεις τους, ενώ οι περιορισμένες πληροφορίες για τους στόχους πριν από την επίθεση αύξησαν τις δυσκολίες της επιχείρησης. Δεν έγιναν διελεύσεις πολυβολισμού, και τα Hellcat επέστρεψαν στο Essex στις 18:30 (ώρα I).¹⁷

Για τον Sarris, η αποστολή άφησε μια ιδιαίτερα πολύτιμη εγγραφή στα σωζόμενα αρχεία: μια τεκμηριωμένη επίθεση εναντίον φορτηγού πλοίου στο λιμάνι του Χονγκ Κονγκ, με αποτέλεσμα που δεν παρατηρήθηκε.

Part V · January–February 1945Μέρος V · Ιανουάριος–Φεβρουάριος 1945

From Kikai Jima to Chichi JimaΑπό το Kikai Jima στο Chichi Jima

On 29 January 1945, his name appeared again in the squadron’s operational documentation, this time for a planned strike against airfields on Kikai Jima in the Ryukyu Islands. Once more, however, mechanical trouble intervened. Aircraft Action Report No. 77 records that Sarris’s aircraft failed to start, preventing him from becoming airborne. Two other pilots, Lieutenant Taylor and Lieutenant (junior grade) Hensley, also failed to take off because of separate mechanical difficulties.¹⁸

Thus, although Sarris had been assigned to the operation, he did not fly the mission. It was another reminder of the difficulties of maintaining and operating high-performance carrier aircraft during sustained combat operations.

By February, Essex and its embarked aircraft were continuing their offensive deployment. Early on 17 February 1945, twelve VF-4 Hellcats took off at 0645 (K) for combat air patrol west of the task group. Sarris was among the pilots participating in the operation.¹⁹

During the patrol, the American fighters encountered a Japanese Nakajima B6N torpedo bomber, known to Allied airmen by the reporting name Jill. The ensuing interception developed amid broken cloud, and the enemy aircraft was attacked before falling into the sea. Aircraft Action Report No. 88 records the encounter and credits the destruction of the Japanese aircraft to Lieutenant (junior grade) Robert S. Kelley. Although Sarris was present on the mission, the report does not award him an individual aerial victory.¹⁹

Four days later, on 21 February, Sarris again appeared in the operational record of VF-4 during a strike against Susaki airfield on Chichi Jima in the Bonin Islands. Eleven F6F-5 Hellcats departed Essex at 1515 (K), reached the target at approximately 1700, and returned to the carrier at 1820. Bombs and rockets were employed against the airfield and its associated installations. The report records the results of the formation’s attack without assigning a separate target or destruction claim to Sarris.²⁰

These surviving reports reveal several different sides of his wartime service. There were missions interrupted by mechanical trouble, as on 4 and 29 January; there was the attack on Hong Kong harbour, where the report identifies the cargo vessel at which he aimed his bomb; and there were the combat air patrol and strike operations of February. Together, they offer a glimpse of the varied duties of a naval fighter pilot operating from an aircraft carrier during the final year of the Pacific War.

Aircraft Action ReportsΑναφορές αεροπορικής δράσηςEns. B. A. Sarris · VF-4USS Essex (CV-9) · 1945

No.Α/Α	DateΗμερομηνία	ReportΑναφορά	TargetΣτόχος	SarrisSarris
01	4 Jan 1945	VF4 #46	Tsuina airfield, FormosaΑεροδρόμιο Tsuina, Φορμόζα	Took off; returned before the target with mechanical trouble.Απογειώθηκε· επέστρεψε πριν από τον στόχο λόγω μηχανικής βλάβης.
02	16 Jan 1945	VF4 #67	Hong Kong harbourΛιμάνι Χονγκ Κονγκ	Bomb aimed at a cargo ship (AK); result not observed.Βόμβα με στόχο φορτηγό πλοίο (AK)· το αποτέλεσμα δεν παρατηρήθηκε.
03	29 Jan 1945	VF4 #77	Airfields, Kikai JimaΑεροδρόμια, Kikai Jima	Engine failed to start; did not take off.Ο κινητήρας δεν πήρε μπρος· δεν απογειώθηκε.
04	17 Feb 1945	VF4 #88	Combat air patrolΠεριπολία μάχης	On patrol; a Jill was shot down by Lt (jg) R. S. Kelley.Στην περιπολία· ένα Jill καταρρίφθηκε από τον Ανθυποπλοίαρχο R. S. Kelley.
05	21 Feb 1945	VF4 #93	Susaki airfield, Chichi JimaΑεροδρόμιο Susaki, Chichi Jima	Strike with bombs and rockets on the airfield.Επίθεση με βόμβες και ρουκέτες στο αεροδρόμιο.

Στις 29 Ιανουαρίου 1945 το όνομά του εμφανίστηκε ξανά στα επιχειρησιακά έγγραφα της μοίρας, αυτή τη φορά για μια προγραμματισμένη επίθεση εναντίον αεροδρομίων στο Kikai Jima των νήσων Ryukyu. Για μια ακόμη φορά όμως παρενέβη μηχανική βλάβη. Η Αναφορά Αεροπορικής Δράσης αρ. 77 καταγράφει ότι ο κινητήρας του αεροσκάφους του Sarris δεν πήρε μπρος, με αποτέλεσμα να μην μπορέσει να απογειωθεί. Δύο ακόμη πιλότοι, ο Υποπλοίαρχος Taylor και ο Ανθυποπλοίαρχος Hensley, δεν απογειώθηκαν επίσης εξαιτίας διαφορετικών μηχανικών προβλημάτων.¹⁸

Έτσι, αν και ο Sarris είχε οριστεί για την επιχείρηση, δεν πέταξε στην αποστολή. Ήταν μια ακόμη υπενθύμιση των δυσκολιών συντήρησης και χειρισμού αεροσκαφών υψηλών επιδόσεων πάνω σε αεροπλανοφόρα κατά τη διάρκεια συνεχών πολεμικών επιχειρήσεων.

Τον Φεβρουάριο, το Essex και τα αεροσκάφη του συνέχιζαν την επιθετική τους αποστολή. Νωρίς το πρωί της 17ης Φεβρουαρίου 1945 δώδεκα Hellcat της VF-4 απογειώθηκαν στις 06:45 (ώρα K) για εναέρια περιπολία μάχης (combat air patrol) δυτικά της ομάδας κρούσης. Ο Sarris ήταν ένας από τους πιλότους που συμμετείχαν.¹⁹

Κατά τη διάρκεια της περιπολίας, τα αμερικανικά καταδιωκτικά συνάντησαν ένα ιαπωνικό τορπιλοβόλο Nakajima B6N, γνωστό στους Συμμάχους αεροπόρους με την κωδική ονομασία Jill. Η αναχαίτιση εξελίχθηκε ανάμεσα σε διάσπαρτα σύννεφα, και το εχθρικό αεροσκάφος δέχθηκε επίθεση πριν πέσει στη θάλασσα. Η Αναφορά Αεροπορικής Δράσης αρ. 88 καταγράφει τη συνάντηση και πιστώνει την κατάρριψη του ιαπωνικού αεροσκάφους στον Ανθυποπλοίαρχο Robert S. Kelley. Αν και ο Sarris συμμετείχε στην αποστολή, η αναφορά δεν του αποδίδει ατομική εναέρια νίκη.¹⁹

Τέσσερις ημέρες αργότερα, στις 21 Φεβρουαρίου, ο Sarris εμφανίζεται και πάλι στα επιχειρησιακά αρχεία της VF-4, σε επίθεση εναντίον του αεροδρομίου Susaki στο Chichi Jima των νήσων Bonin. Έντεκα F6F-5 Hellcat αναχώρησαν από το Essex στις 15:15 (ώρα K), έφτασαν στον στόχο γύρω στις 17:00 και επέστρεψαν στο αεροπλανοφόρο στις 18:20. Χρησιμοποιήθηκαν βόμβες και ρουκέτες εναντίον του αεροδρομίου και των εγκαταστάσεών του. Η αναφορά καταγράφει τα αποτελέσματα της επίθεσης του σχηματισμού χωρίς να αποδίδει στον Sarris ξεχωριστό στόχο ή καταστροφή.²⁰

Οι σωζόμενες αυτές αναφορές αποκαλύπτουν διαφορετικές πλευρές της πολεμικής του υπηρεσίας. Υπήρξαν αποστολές που διακόπηκαν από μηχανικές βλάβες, όπως στις 4 και στις 29 Ιανουαρίου· υπήρξε η επίθεση στο λιμάνι του Χονγκ Κονγκ, όπου η αναφορά κατονομάζει το φορτηγό πλοίο στο οποίο στόχευσε τη βόμβα του· και υπήρξαν οι περιπολίες και οι επιθέσεις του Φεβρουαρίου. Μαζί, δίνουν μια εικόνα των ποικίλων καθηκόντων ενός πιλότου καταδιωκτικού του Ναυτικού που επιχειρούσε από αεροπλανοφόρο την τελευταία χρονιά του πολέμου στον Ειρηνικό.

Aircraft Action ReportsΑναφορές αεροπορικής δράσηςEns. B. A. Sarris · VF-4USS Essex (CV-9) · 1945

No.Α/Α	DateΗμερομηνία	ReportΑναφορά	TargetΣτόχος	SarrisSarris
01	4 Jan 1945	VF4 #46	Tsuina airfield, FormosaΑεροδρόμιο Tsuina, Φορμόζα	Took off; returned before the target with mechanical trouble.Απογειώθηκε· επέστρεψε πριν από τον στόχο λόγω μηχανικής βλάβης.
02	16 Jan 1945	VF4 #67	Hong Kong harbourΛιμάνι Χονγκ Κονγκ	Bomb aimed at a cargo ship (AK); result not observed.Βόμβα με στόχο φορτηγό πλοίο (AK)· το αποτέλεσμα δεν παρατηρήθηκε.
03	29 Jan 1945	VF4 #77	Airfields, Kikai JimaΑεροδρόμια, Kikai Jima	Engine failed to start; did not take off.Ο κινητήρας δεν πήρε μπρος· δεν απογειώθηκε.
04	17 Feb 1945	VF4 #88	Combat air patrolΠεριπολία μάχης	On patrol; a Jill was shot down by Lt (jg) R. S. Kelley.Στην περιπολία· ένα Jill καταρρίφθηκε από τον Ανθυποπλοίαρχο R. S. Kelley.
05	21 Feb 1945	VF4 #93	Susaki airfield, Chichi JimaΑεροδρόμιο Susaki, Chichi Jima	Strike with bombs and rockets on the airfield.Επίθεση με βόμβες και ρουκέτες στο αεροδρόμιο.

Fighting Squadron Four · USS EssexFighting Squadron Four · USS Essex

F6F‑5 Hellcat

The carrier fighter that Sarris and the pilots of VF-4 flew in the final campaigns of the Pacific War.Το καταδιωκτικό αεροπλανοφόρου με το οποίο πέταξαν ο Sarris και οι πιλότοι της VF-4 στις τελευταίες εκστρατείες του πολέμου στον Ειρηνικό.

F6F-5 Hellcat · 102F6F-5 Hellcat · 102Grumman F6F-5 Hellcat No. 102 of Fighting Squadron Four (VF-4), USS Essex (CV-9), 1945, in overall glossy sea blue with the squadron’s white geometric tail markings, a five-inch rocket under the wing and a belly drop tank. (Aircraft profile © Gaëtan Marie)Το Grumman F6F-5 Hellcat αρ. 102 της Fighting Squadron Four (VF-4), USS Essex (CV-9), 1945, σε ενιαίο γυαλιστερό θαλασσί-μπλε χρώμα με τα λευκά γεωμετρικά σήματα της μοίρας στην ουρά, ρουκέτα πέντε ιντσών κάτω από την πτέρυγα και βοηθητική δεξαμενή καυσίμου στην κοιλιά. (Προφίλ αεροσκάφους © Gaëtan Marie)

TypeΤύπος: Grumman F6F-5
CodeΑριθμός: 102
UnitΜονάδα: VF-4 · USS Essex
WeaponsΟπλισμός: Bombs · rockets · .50 calΒόμβες · ρουκέτες · .50

The Hellcats of Fighting FourΤα Hellcat της Fighting Four

Fighting Squadron Four flew the Grumman F6F-5 Hellcat from the deck of USS Essex. On the missions in which Sarris is named, the squadron’s Hellcats carried 1,000-pound general-purpose bombs against shipping in Hong Kong harbour and bombs, five-inch rockets and .50-caliber machine guns against the airfields of Formosa and Chichi Jima, and flew combat air patrols over the task group.

The action reports also show the other side of carrier aviation: engines that cut out, overheated or would not start, and aircraft that had to turn back before reaching the target. On 4 and 29 January 1945 it was mechanical trouble, not the enemy, that kept Sarris from the target.

Η Fighting Squadron Four πετούσε με το Grumman F6F-5 Hellcat από το κατάστρωμα του USS Essex. Στις αποστολές όπου αναφέρεται ο Sarris, τα Hellcat της μοίρας μετέφεραν βόμβες γενικής χρήσης 1.000 λιβρών εναντίον των πλοίων στο λιμάνι του Χονγκ Κονγκ και βόμβες, ρουκέτες πέντε ιντσών και πολυβόλα διαμετρήματος .50 εναντίον των αεροδρομίων της Φορμόζας και του Chichi Jima, ενώ εκτελούσαν και περιπολίες μάχης πάνω από την ομάδα κρούσης.

Οι αναφορές δράσης δείχνουν όμως και την άλλη πλευρά της αεροπορίας αεροπλανοφόρων: κινητήρες που έσβηναν, υπερθερμαίνονταν ή δεν έπαιρναν μπρος, και αεροσκάφη που αναγκάζονταν να γυρίσουν πίσω πριν φτάσουν στον στόχο. Στις 4 και στις 29 Ιανουαρίου 1945 ήταν η μηχανική βλάβη, και όχι ο εχθρός, που κράτησε τον Sarris μακριά από τον στόχο.

Side view of Hellcat 102 on a carrier deck with the national star insignia and a geometric pattern on the tail — **Aircraft 102Αεροσκάφος 102**A Grumman F6F Hellcat of Fighting Squadron Four (VF-4), marked with the aircraft number 102, photographed aboard USS Essex (CV-9). Its national insignia and distinctive geometric tail markings are clearly visible, preserving details of one of the squadron’s carrier-based fighters during wartime service in the Pacific.Grumman F6F Hellcat της Fighting Squadron Four (VF-4) με τον αριθμό 102, φωτογραφημένο στο USS Essex (CV-9). Το εθνικό σήμα και τα χαρακτηριστικά γεωμετρικά σήματα της ουράς διακρίνονται καθαρά, διασώζοντας λεπτομέρειες ενός από τα καταδιωκτικά της μοίρας κατά την πολεμική της υπηρεσία στον Ειρηνικό.

Low-angle view of the radial engine and landing gear of Hellcat 125, with deck crew silhouetted against a pale sky — **Aircraft 125Αεροσκάφος 125**Grumman F6F Hellcat fighters of Fighting Squadron Four (VF-4) parked on the flight deck of USS Essex (CV-9), with aircraft number 125 dominating the foreground. The dramatic low-angle photograph highlights the Hellcat’s powerful radial engine, rugged landing gear, and the operational setting from which Byron Apollo Sarris and his fellow VF-4 pilots flew.Καταδιωκτικά Grumman F6F Hellcat της Fighting Squadron Four (VF-4) σταθμευμένα στο κατάστρωμα πτήσεων του USS Essex (CV-9), με το αεροσκάφος 125 να κυριαρχεί στο πρώτο πλάνο. Η εντυπωσιακή λήψη από χαμηλά αναδεικνύει τον ισχυρό αστεροειδή κινητήρα του Hellcat, το στιβαρό σύστημα προσγείωσης και το επιχειρησιακό περιβάλλον από το οποίο πετούσαν ο Byron Apollo Sarris και οι συνάδελφοί του πιλότοι της VF-4.

Hellcat number 7 with its wings folded on a carrier deck, sailors working around it and the sea behind — **Hellcats on the flight deckHellcat στο κατάστρωμα πτήσεων**A Grumman F6F Hellcat, bearing the number 7, stands on an aircraft carrier’s flight deck as sailors carry out routine operations around it. Reproduced as a frontispiece in the accompanying historical material, the photograph illustrates the carrier-based fighter environment familiar to VF-4 pilots. (Fighting Squadron Four (VF-4), The Red Rippers Cruise Book, 1945)Ένα Grumman F6F Hellcat με τον αριθμό 7 στο κατάστρωμα πτήσεων αεροπλανοφόρου, ενώ οι ναύτες εκτελούν γύρω του τις καθημερινές εργασίες. Η φωτογραφία, που δημοσιεύθηκε ως προμετωπίδα στο βιβλίο της μοίρας, δείχνει το περιβάλλον των καταδιωκτικών αεροπλανοφόρου που γνώριζαν καλά οι πιλότοι της VF-4. (Fighting Squadron Four (VF-4), The Red Rippers Cruise Book, 1945)

Part VI · 1945–1961Μέρος VI · 1945–1961

After the warΜετά τον πόλεμο

V-5Aviation cadet, 1942Δόκιμος, 1942
EnsignPensacola, April 1944Pensacola, Απρ. 1944
VF-4USS Essex, 1945USS Essex, 1945
VD-2Photo squadron, 1945–46Φωτ. αναγνώριση, 1945–46
LtUSNR, 1961USNR, 1961

After 1945Μετά το 1945

3.9.1945Photo reconnaissance
school, New CumberlandΣχολή φωτογραφικής
αναγνώρισης, New Cumberland
1945–46Photographic Squadron
Two (VD-2)Μοίρα Φωτογραφικής
Αναγνώρισης Δύο (VD-2)
19.7.1946Leaves active dutyΤέλος ενεργού υπηρεσίας
1953Recalled, 18 April
to 31 AugustΑνάκληση, 18 Απριλίου
έως 31 Αυγούστου
30.6.1961Lieutenant, USNRΥποπλοίαρχος, USNR

When the fighting came to an end, Sarris’s association with the Navy continued. On 3 September 1945, he reported to the Photographic Reconnaissance Training School at Naval Air Facility New Cumberland, Pennsylvania, and subsequently served with Photographic Squadron Two, VD-2. He remained associated with that squadron through 1 March 1946. On 1 November 1945, he was promoted to Lieutenant (junior grade), a further step in the career that had begun three years earlier with his enlistment as an aviation cadet.²¹^,²²

His personnel records preserve a wider range of postings than those described in the surviving combat reports. In addition to his training at Middlebury, Chapel Hill, Bunker Hill, and Pensacola, they include the Operational Training Unit at Daytona Beach, Naval Air Station Glenview, and the Photographic Reconnaissance School at New Cumberland. His assignment history also names Fighter Squadrons VF-98, VF-1, VF-4, and VF-97; Transport Squadron VR-106; ACORN 36; CASU-51; USS Essex; Naval Air Facility South Weymouth; and VD-2.²⁴^,²⁵

According to the National Personnel Records Center’s service summary, Sarris remained on continuous active duty until 19 July 1946. His connection with the Navy did not end there. He returned for another period of active service between 18 April and 31 August 1953, and his naval career formally concluded on 30 June 1961, when he held the permanent rank of Lieutenant in the United States Naval Reserve.²³

His recorded decorations included the Air Medal, American Campaign Medal, Asiatic-Pacific Campaign Medal, Philippine Liberation Medal, and World War II Victory Medal. His service documentation also refers to additional stars associated with his Air Medal, although their precise number and official designation have not been established.²⁶

Beyond the naval documents, the surviving material offers occasional glimpses of Byron’s life away from the cockpit. In July 1945, while the war in the Pacific was still being fought, his name appeared in the Massachusetts press in connection with a Greek folk-dancing event in Amherst. It was a small but meaningful connection between the young naval aviator and the Greek-American community in which he had grown up.²⁸

Among his fellow aviators and acquaintances, Byron was also known by the nickname “Sy.” Preserved in correspondence associated with his naval career, the familiar name offers a more personal glimpse of the officer whose official records otherwise describe him through ranks, dates, orders, and squadron assignments.²⁹

The Navy had taken Byron far from the streets of Amherst and the College Candy Kitchen where his father had built the family’s livelihood. His path had led through the flying schools of the United States and onto the flight deck of Essex, from which he flew his Hellcat during the final year of the Pacific War. He had taken part in operations against Japanese-held territory and shipping, flown over the heavily defended harbour of Hong Kong, and continued his naval service long after the fighting had ended.

Behind that career stood the story of a Greek immigrant family. Charles Sarris had left Lesvos as a young man and established a new life in Massachusetts. His son Byron, born and raised in America, had entered the United States Navy during another generation’s war and served as a fighter pilot thousands of miles from the town in which he had grown up. The family’s connection with Greece, meanwhile, remained part of its history, carried forward by the next generation.

Much less has yet come to light about the years that followed Byron’s departure from naval service. His later civilian life, and the circumstances of his death, remain to be documented. Yet the surviving records preserve the story of a young man whose life connected two very different worlds: the Greek-American community of Amherst and the aircraft carriers of the Pacific Fleet.

Byron Apollo “Sy” Sarris — the son of an immigrant from Lesvos, an American naval aviator, and a fighter pilot of Fighting Squadron Four aboard USS Essex.

After 1945Μετά το 1945

3.9.1945Photo reconnaissance
school, New CumberlandΣχολή φωτογραφικής
αναγνώρισης, New Cumberland
1945–46Photographic Squadron
Two (VD-2)Μοίρα Φωτογραφικής
Αναγνώρισης Δύο (VD-2)
19.7.1946Leaves active dutyΤέλος ενεργού υπηρεσίας
1953Recalled, 18 April
to 31 AugustΑνάκληση, 18 Απριλίου
έως 31 Αυγούστου
30.6.1961Lieutenant, USNRΥποπλοίαρχος, USNR

Όταν τελείωσαν οι μάχες, η σχέση του Sarris με το Ναυτικό συνεχίστηκε. Στις 3 Σεπτεμβρίου 1945 παρουσιάστηκε στη Σχολή Φωτογραφικής Αναγνώρισης της Αεροναυτικής Εγκατάστασης New Cumberland στην Πενσυλβάνια και στη συνέχεια υπηρέτησε στη Μοίρα Φωτογραφικής Αναγνώρισης Δύο, VD-2. Παρέμεινε σε αυτή τη μοίρα έως την 1η Μαρτίου 1946. Την 1η Νοεμβρίου 1945 προήχθη σε Ανθυποπλοίαρχο, ένα ακόμη βήμα σε μια σταδιοδρομία που είχε ξεκινήσει τρία χρόνια νωρίτερα με την κατάταξή του ως δόκιμος αεροπόρος.²¹^,²²

Τα υπηρεσιακά του έγγραφα καταγράφουν ένα ευρύτερο φάσμα τοποθετήσεων από όσες περιγράφουν οι σωζόμενες αναφορές δράσης. Εκτός από την εκπαίδευσή του στο Middlebury, στο Chapel Hill, στο Bunker Hill και στην Pensacola, περιλαμβάνουν τη Μονάδα Επιχειρησιακής Εκπαίδευσης στη Daytona Beach, τον Αεροναυτικό Σταθμό Glenview και τη Σχολή Φωτογραφικής Αναγνώρισης στο New Cumberland. Το ιστορικό τοποθετήσεών του αναφέρει επίσης τις Μοίρες Καταδίωξης VF-98, VF-1, VF-4 και VF-97· τη Μοίρα Μεταφορών VR-106· τις μονάδες ACORN 36 και CASU-51· το USS Essex· την Αεροναυτική Εγκατάσταση South Weymouth· και τη VD-2.²⁴^,²⁵

Σύμφωνα με τη σύνοψη υπηρεσίας του National Personnel Records Center, ο Sarris παρέμεινε σε συνεχή ενεργό υπηρεσία έως τις 19 Ιουλίου 1946. Η σχέση του με το Ναυτικό δεν σταμάτησε εκεί. Επέστρεψε για μια ακόμη περίοδο ενεργού υπηρεσίας από τις 18 Απριλίου έως τις 31 Αυγούστου 1953, και η ναυτική του σταδιοδρομία έληξε επίσημα στις 30 Ιουνίου 1961, με τον μόνιμο βαθμό του Υποπλοιάρχου της Εφεδρείας του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ.²³

Στις καταγεγραμμένες διακρίσεις του περιλαμβάνονται το Αεροπορικό Μετάλλιο (Air Medal), το Μετάλλιο Εκστρατείας Αμερικής (American Campaign Medal), το Μετάλλιο Εκστρατείας Ασίας-Ειρηνικού (Asiatic-Pacific Campaign Medal), το Μετάλλιο Απελευθέρωσης των Φιλιππίνων (Philippine Liberation Medal) και το Μετάλλιο Νίκης του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου (World War II Victory Medal). Τα υπηρεσιακά του έγγραφα αναφέρουν επίσης πρόσθετα αστέρια στο Αεροπορικό του Μετάλλιο, χωρίς όμως να έχουν εξακριβωθεί ο ακριβής αριθμός και η επίσημη περιγραφή τους.²⁶

Πέρα από τα έγγραφα του Ναυτικού, το υλικό που σώζεται δίνει περιστασιακά κάποιες εικόνες από τη ζωή του Byron μακριά από το πιλοτήριο. Τον Ιούλιο του 1945, ενώ ο πόλεμος στον Ειρηνικό συνεχιζόταν, το όνομά του εμφανίστηκε στον Τύπο της Μασαχουσέτης σε σχέση με μια εκδήλωση ελληνικών παραδοσιακών χορών στο Amherst. Ήταν ένας μικρός αλλά ουσιαστικός δεσμός ανάμεσα στον νεαρό αεροπόρο του Ναυτικού και την ελληνοαμερικανική κοινότητα μέσα στην οποία είχε μεγαλώσει.²⁸

Ανάμεσα στους συναδέλφους του αεροπόρους και στους γνωστούς του, ο Byron ήταν γνωστός και με το παρατσούκλι «Sy». Το οικείο αυτό όνομα, που διασώζεται σε αλληλογραφία σχετική με τη ναυτική του σταδιοδρομία, δίνει μια πιο προσωπική ματιά στον αξιωματικό που τα επίσημα έγγραφα κατά τα άλλα περιγράφουν μέσα από βαθμούς, ημερομηνίες, διαταγές και τοποθετήσεις σε μοίρες.²⁹

Το Ναυτικό είχε πάρει τον Byron μακριά από τους δρόμους του Amherst και από το College Candy Kitchen, όπου ο πατέρας του είχε στήσει τον βιοπορισμό της οικογένειας. Ο δρόμος του είχε περάσει από τις σχολές πτήσεων των Ηνωμένων Πολιτειών και είχε καταλήξει στο κατάστρωμα του Essex, από το οποίο πέταξε με το Hellcat του την τελευταία χρονιά του πολέμου στον Ειρηνικό. Είχε λάβει μέρος σε επιχειρήσεις εναντίον εδαφών και πλοίων που κατείχαν οι Ιάπωνες, είχε πετάξει πάνω από το ισχυρά οχυρωμένο λιμάνι του Χονγκ Κονγκ και συνέχισε να υπηρετεί στο Ναυτικό πολύ μετά το τέλος των μαχών.

Πίσω από αυτή τη σταδιοδρομία βρισκόταν η ιστορία μιας οικογένειας Ελλήνων μεταναστών. Ο Charles Sarris είχε φύγει νέος από τη Λέσβο και είχε φτιάξει μια καινούργια ζωή στη Μασαχουσέτη. Ο γιος του, ο Byron, γεννημένος και μεγαλωμένος στην Αμερική, κατατάχθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ στον πόλεμο μιας άλλης γενιάς και υπηρέτησε ως πιλότος καταδιωκτικού χιλιάδες μίλια μακριά από την πόλη όπου είχε μεγαλώσει. Ο δεσμός της οικογένειας με την Ελλάδα, στο μεταξύ, παρέμεινε κομμάτι της ιστορίας της, και τον συνέχισε η επόμενη γενιά.

Πολύ λιγότερα έχουν έρθει ως τώρα στο φως για τα χρόνια μετά την αποχώρηση του Byron από το Ναυτικό. Η μετέπειτα πολιτική του ζωή και οι συνθήκες του θανάτου του μένει ακόμη να τεκμηριωθούν. Τα σωζόμενα αρχεία όμως διασώζουν την ιστορία ενός νέου ανθρώπου που η ζωή του ένωσε δύο πολύ διαφορετικούς κόσμους: την ελληνοαμερικανική κοινότητα του Amherst και τα αεροπλανοφόρα του Στόλου του Ειρηνικού.

Byron Apollo «Sy» Sarris: ο γιος ενός μετανάστη από τη Λέσβο, Αμερικανός αεροπόρος του Ναυτικού και πιλότος καταδιωκτικού της Μοίρας Fighting Squadron Four στο USS Essex.

U.S. Navy official photographs · USS EssexΕπίσημες φωτογραφίες U.S. Navy · USS Essex

The dangers of carrier operationsΟι κίνδυνοι στο κατάστρωμα

Landing on a carrier deck was one of the most demanding moments of every mission, including two Navy photographic records from Essex, the carrier from which Sarris flew.Η προσνήωση σε αεροπλανοφόρο ήταν μία από τις πιο απαιτητικές στιγμές κάθε αποστολής· ανάμεσα στις εικόνες, δύο φωτογραφικά δελτία του Ναυτικού από το Essex, το αεροπλανοφόρο από το οποίο πετούσε ο Sarris.

A Hellcat on the after flight deck of USS Essex, with rockets lying on the deck and ships of the task group on the horizon — **A hazardous landing · 19 December 1944Μια επικίνδυνη προσνήωση · 19 Δεκεμβρίου 1944**A U.S. Navy photographic record dated December 19, 1944, documents a Grumman F6F Hellcat losing six rockets during its landing aboard USS Essex (CV-9). The incident illustrates the hazards faced by carrier pilots even after returning from their missions. (U.S. Navy official photograph, NAVAER-452A, No. CV-9 1268)Φωτογραφικό δελτίο του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ με ημερομηνία 19 Δεκεμβρίου 1944 καταγράφει ένα Grumman F6F Hellcat που χάνει έξι ρουκέτες κατά την προσνήωσή του στο USS Essex (CV-9). Το περιστατικό δείχνει τους κινδύνους που αντιμετώπιζαν οι πιλότοι αεροπλανοφόρων ακόμη και μετά την επιστροφή τους από τις αποστολές. (Επίσημη φωτογραφία U.S. Navy, NAVAER-452A, αρ. CV-9 1268)

A Hellcat on the flight deck of USS Essex after landing, with deck crew and other ships of the task group on the horizon, first frame

A Hellcat on the flight deck of USS Essex after landing, with deck crew and other ships of the task group on the horizon, second frame

Carrier landing operationsΠροσνηώσεις στο USS EssexTwo successive photographs document a Grumman F6F Hellcat on the flight deck of USS Essex (CV-9). The accompanying U.S. Navy photographic sheet bears a receipt date of February 10, 1945, providing an archival reference for the images. (U.S. Navy official photographs, NAVAER-452, Nos. 300965 and 300966)Δύο διαδοχικές φωτογραφίες καταγράφουν ένα Grumman F6F Hellcat στο κατάστρωμα πτήσεων του USS Essex (CV-9). Το συνοδευτικό φωτογραφικό δελτίο του Πολεμικού Ναυτικού φέρει ημερομηνία παραλαβής 10 Φεβρουαρίου 1945, που αποτελεί αρχειακή αναφορά για τις εικόνες. (Επίσημες φωτογραφίες U.S. Navy, NAVAER-452, αρ. 300965 και 300966)

A Hellcat with wheels and hook down passing low overhead, seen past the silhouette of a sailor and the heads of watching crewmen — **Bringing the Hellcat homeΤο Hellcat επιστρέφει**A Grumman F6F Hellcat approaches an aircraft carrier with its landing gear and arresting hook extended. Seen from below, the fighter descends toward the flight deck while sailors observe its approach, capturing one of the most demanding phases of naval aviation. (Paul Madden Collection, courtesy of Brent Jones)Ένα Grumman F6F Hellcat πλησιάζει αεροπλανοφόρο με κατεβασμένο σύστημα προσγείωσης και άγκιστρο ανάσχεσης. Ιδωμένο από χαμηλά, το καταδιωκτικό κατεβαίνει προς το κατάστρωμα πτήσεων ενώ οι ναύτες παρακολουθούν την προσέγγισή του, σε μία από τις πιο απαιτητικές φάσεις της αεροπορίας του Ναυτικού. (Συλλογή Paul Madden, ευγενική παραχώρηση Brent Jones)

Service & recognitionΥπηρεσία & αναγνώριση

HonoursΔιακρίσεις

His recorded decorations included the Air Medal and four campaign and service medals of the Second World War.Στις καταγεγραμμένες διακρίσεις του περιλαμβάνονται το Αεροπορικό Μετάλλιο και τέσσερα μετάλλια εκστρατείας και υπηρεσίας του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

The Air Medal, a bronze compass rose with an eagle carrying lightning bolts, on its blue and gold ribbon

The American Campaign Medal, a bronze disc with a ship, a sinking submarine and an aircraft, on a blue ribbon with stripes of white, black, red and white

The Asiatic-Pacific Campaign Medal, a bronze disc with soldiers landing on a palm-fringed beach, on an orange ribbon with white, red and blue stripes

The Philippine Liberation Medal, a gilt shield with a sword between wings, on a red ribbon with a blue and a white stripe

The World War II Victory Medal, a bronze disc with a standing figure of Liberation, on a red ribbon with rainbow edges

Research archiveΑρχείο έρευνας

Acknowledgements & sourcesΕυχαριστίες & πηγές

Research draws on his Official Military Personnel File, the aircraft action reports of Fighting Squadron Four, the 1940 census, the family history published by Jan Whitaker and contemporary newspapers.Η έρευνα βασίζεται στον ατομικό υπηρεσιακό του φάκελο, στις αναφορές αεροπορικής δράσης της Fighting Squadron Four, στην απογραφή του 1940, στην οικογενειακή ιστορία που δημοσίευσε η Jan Whitaker και στον Τύπο της εποχής.

Text and research by Greeks in Foreign Cockpits. Aircraft profile by Gaëtan Marie. Special thanks to our friend Mark Herber, a USS Essex expert, and to Maria D. Yorgakopoulou for sharing information about the Sarris family heritage. The family history of Charles Sarris draws on the work of restaurant historian Jan Whitaker.Κείμενο και έρευνα: Greeks in Foreign Cockpits. Προφίλ αεροσκάφους: Gaëtan Marie. Ευχαριστούμε θερμά τον φίλο μας Mark Herber, ειδικό στην ιστορία του USS Essex, και τη Μαρία Δ. Γιωργακοπούλου για τις πληροφορίες σχετικά με την καταγωγή της οικογένειας Sarris. Η οικογενειακή ιστορία του Charles Sarris βασίζεται στο έργο της ιστορικού της εστίασης Jan Whitaker.

NotesΣημειώσεις

Οι σημειώσεις παρατίθενται στο αγγλικό πρωτότυπο της έρευνας.

1United States Navy, Naval Aviation Cadet Selection Board, “Shipping Article and Enlistment Record of Byron A. Sarris,” Philadelphia, October 31, 1942, Byron A. Sarris Official Military Personnel File (OMPF); United States Bureau of the Census, Sixteenth Census of the United States, 1940, Amherst, Hampshire County, Massachusetts, household of Charles and Parthenope Sarris. ↩
2Jan Whitaker, “Anatomy of a Restaurateur: Charles Sarris,” Restaurant-ing Through History, June 27, 2013, https://restaurant-ingthroughhistory.com/2013/06/27/anatomy-of-a-restaurateur-charles-sarris/. The article discusses Charles Sarris’s emigration, the early Greek community of Amherst, ethnic prejudice, the 1927 property purchase, the 1928 fire, the Depression, the restaurant’s employment practices, and his admission to the Rotary Club in 1939. Whitaker identifies Charles N. Sarris, My Ninety-Five Year Journey (privately published, 1987), as an important source for the account. ↩
3“College Candy Kitchen,” advertisement, Amherst, Massachusetts, 1921, reproduced in Whitaker, “Anatomy of a Restaurateur.” The advertisement identifies the establishment as being at 22 Main Street, Amherst, and promotes homemade chocolates, cream mints, caramels, fudges, hard candies, ice cream, and special Sunday-night suppers. ↩
4Andrea Sarris, comment on Jan Whitaker, “Anatomy of a Restaurateur: Charles Sarris,” September 27, 2013, 6:11 a.m. Andrea identifies her father as Nick Sarris, her uncle as Byron, and her grandfather as Charles Eustratios Sarris, originally from Kolemdado, now Napi, on Lesvos. She explicitly states that the Amherst Sarris family is unrelated to the family associated with the Sarris chocolate company in Canonsburg, Pennsylvania. Her comment also records Byron’s visit to that company. In a reply posted September 27, 2013, at 1:00 p.m., Jan Whitaker stated that she had located Charles’s memoir in the Amherst College library and that a copy was also held in Special Collections at the University of Massachusetts library. ↩
5United States Bureau of the Census, Sixteenth Census of the United States, 1940, Amherst, Hampshire County, Massachusetts, household of Charles and Parthenope Sarris. The children in the household include Byron, Nicholas, and Themis (transcribed as Thomis). ↩
6“Nicholas Milton Sarris,” obituary, Boston Globe, June 2–4, 2017. The obituary provides biographical information about Nicholas Sarris, his education, legal career, and family connections with Lesvos. ↩
7United States Navy, “Shipping Article and Enlistment Record of Byron A. Sarris,” Naval Aviation Cadet Selection Board, Philadelphia, October 31, 1942, Sarris OMPF. ↩
8United States Navy, “Oath of Allegiance and Contract,” October 31, 1942, Sarris OMPF. The oath was administered before Ensign C. F. Reichner, A-V(S), USNR. ↩
9United States Navy, medical endorsement by Lieutenant Commander F. R. Philbrook, Medical Corps, USNR, March 10, 1943, Sarris OMPF. ↩
10United States Navy, War Training Service assignment orders, Middlebury College, Vermont, March 10, 1943, Sarris OMPF. ↩
11United States Navy, transfer orders to Navy Pre-Flight School, Chapel Hill, North Carolina, May 20, 1943, Sarris OMPF; preceding orders of May 7, 1943, directing Sarris to await further instructions. ↩
12United States Navy, transfer orders to Naval Air Station Bunker Hill, Indiana, August 25, 1943, Sarris OMPF. ↩
13United States Navy, transfer orders to Naval Air Station Pensacola, Florida, November 29, 1943, Sarris OMPF. His service chronology records his arrival on November 30. ↩
14United States Navy, commissioning letter, appointment as Ensign, A-V(N), USNR, Naval Air Training Center Pensacola, April 28, 1944, Sarris OMPF. The preceding administrative release from enlisted status was dated April 27. ↩
15United States Navy, pilot classification record, October 4, 1944, Bureau of Naval Personnel file. The record identifies Sarris as a fighter pilot and gives a classification score of 3.38. ↩
16United States Navy, Fighting Squadron Four (VF-4), “Aircraft Action Report No. VF4 #46,” January 4, 1945, sheets 1–5, World War II War Diaries, Fold3, images 36–40. Sheet 4, image 39, identifies Ensign B. A. Sarris with an asterisk in the tactical organization. The accompanying legend states: “Compelled to return to base before reaching target because of mechanical discrepancies.” The report records four aircraft returning prematurely and eight continuing to attack Tsuina airfield; the damage claims belong to the eight aircraft that reached the target. ↩
17United States Navy, Fighting Squadron Four (VF-4), “Aircraft Action Report No. VF4 #67,” January 16, 1945, sheets 1–4, World War II War Diaries, Fold3, images 200–203. The tactical organization places Sarris in Lieutenant (junior grade) T. J. Graham’s division. Sheet 4 records: “Ensign Sarris’ bomb was aimed at one of the AK. The height from which the attack was made and the speed of retirement again prevented observation of results.” This establishes his intended target, but not a confirmed hit, damage claim, or sinking. ↩
18United States Navy, Fighting Squadron Four (VF-4), “Aircraft Action Report No. VF4 #77,” January 29, 1945, sheet 4, World War II War Diaries, Fold3, image 272. The report states: “Lt. Taylor, Lt(jg) Hensley and Ens. Sarris never became airborne because of mechanical difficulties - engine cutting out completely on left magneto, fluctuating RPM, failure of engine to start, respectively.” The final problem in the sequence, failure of the engine to start, refers to Sarris. ↩
19United States Navy, Fighting Squadron Four (VF-4), “Aircraft Action Report No. VF4 #88,” February 17, 1945, World War II War Diaries, Fold3, images 76–78. Sarris appears in the tactical organization for the combat air patrol. The destruction of the Japanese Nakajima B6N Jill is credited to Lieutenant (junior grade) Robert S. Kelley, not Sarris. The report also records the ditching of Ensign C. E. Gustafson following mechanical trouble and his rescue by USS Callaghan. ↩
20United States Navy, Fighting Squadron Four (VF-4), “Aircraft Action Report No. VF4 #93,” February 21, 1945, World War II War Diaries, Fold3, images 130–134. Sarris appears in the tactical organization for the strike against Susaki airfield, Chichi Jima. The report credits the destruction of a Japanese Jill to Lieutenant (junior grade) George A. Peabody and damage to a Tojo fighter to Ensign Franklin J. Dailey. No individual aerial victory or separately identified target is attributed to Sarris. ↩
21Naval Aviation Museum, correspondence concerning Byron A. Sarris, July 22, 2025; Photographic Squadron Two (VD-2) promotion records, November 1, 1945. ↩
22United States Navy, Photographic Squadron Two (VD-2), personnel and Photographic Reconnaissance Training School records, Naval Air Facility New Cumberland, Pennsylvania, 1945–46. His service chronology records his reporting date as September 3, 1945, and his association with VD-2 through March 1, 1946. ↩
23National Personnel Records Center, NA Form 13164, Freedom of Information Act service summary for Byron A. Sarris, March 2015. The summary records continuous active service through July 19, 1946; recalled active duty April 18–August 31, 1953; and termination of naval service June 30, 1961, with the permanent rank of Lieutenant, USNR. ↩
24United States Navy, training summary sheet, Byron A. Sarris service record, 1943–46. The summary lists Middlebury College, Chapel Hill, Bunker Hill, Pensacola, Daytona Beach, Glenview, and New Cumberland. ↩
25United States Navy, assignment summary and Naval Air Facility South Weymouth reserve orders, Byron A. Sarris service record. The summary lists VF-98, VF-1, VR-106, ACORN 36, CASU-51, VF-4, VF-97, USS Essex, Naval Air Facility South Weymouth, and VD-2, without giving the order of these postings. ↩
26United States Navy, decorations summary, Byron A. Sarris service record; National Personnel Records Center, NA Form 13164. The record lists the Air Medal, American Campaign Medal, Asiatic-Pacific Campaign Medal, Philippine Liberation Medal, and World War II Victory Medal. ↩
28“Community Greek Folk Event,” Springfield Republican, July 15, 1945, 5. ↩
29Naval Aviation Museum Archives, correspondence referring to “Sy Sarris,” July 2025. ↩

1United States Navy, Naval Aviation Cadet Selection Board, “Shipping Article and Enlistment Record of Byron A. Sarris,” Philadelphia, October 31, 1942, Byron A. Sarris Official Military Personnel File (OMPF); United States Bureau of the Census, Sixteenth Census of the United States, 1940, Amherst, Hampshire County, Massachusetts, household of Charles and Parthenope Sarris. ↩
2Jan Whitaker, “Anatomy of a Restaurateur: Charles Sarris,” Restaurant-ing Through History, June 27, 2013, https://restaurant-ingthroughhistory.com/2013/06/27/anatomy-of-a-restaurateur-charles-sarris/. The article discusses Charles Sarris’s emigration, the early Greek community of Amherst, ethnic prejudice, the 1927 property purchase, the 1928 fire, the Depression, the restaurant’s employment practices, and his admission to the Rotary Club in 1939. Whitaker identifies Charles N. Sarris, My Ninety-Five Year Journey (privately published, 1987), as an important source for the account. ↩
3“College Candy Kitchen,” advertisement, Amherst, Massachusetts, 1921, reproduced in Whitaker, “Anatomy of a Restaurateur.” The advertisement identifies the establishment as being at 22 Main Street, Amherst, and promotes homemade chocolates, cream mints, caramels, fudges, hard candies, ice cream, and special Sunday-night suppers. ↩
4Andrea Sarris, comment on Jan Whitaker, “Anatomy of a Restaurateur: Charles Sarris,” September 27, 2013, 6:11 a.m. Andrea identifies her father as Nick Sarris, her uncle as Byron, and her grandfather as Charles Eustratios Sarris, originally from Kolemdado, now Napi, on Lesvos. She explicitly states that the Amherst Sarris family is unrelated to the family associated with the Sarris chocolate company in Canonsburg, Pennsylvania. Her comment also records Byron’s visit to that company. In a reply posted September 27, 2013, at 1:00 p.m., Jan Whitaker stated that she had located Charles’s memoir in the Amherst College library and that a copy was also held in Special Collections at the University of Massachusetts library. ↩
5United States Bureau of the Census, Sixteenth Census of the United States, 1940, Amherst, Hampshire County, Massachusetts, household of Charles and Parthenope Sarris. The children in the household include Byron, Nicholas, and Themis (transcribed as Thomis). ↩
6“Nicholas Milton Sarris,” obituary, Boston Globe, June 2–4, 2017. The obituary provides biographical information about Nicholas Sarris, his education, legal career, and family connections with Lesvos. ↩
7United States Navy, “Shipping Article and Enlistment Record of Byron A. Sarris,” Naval Aviation Cadet Selection Board, Philadelphia, October 31, 1942, Sarris OMPF. ↩
8United States Navy, “Oath of Allegiance and Contract,” October 31, 1942, Sarris OMPF. The oath was administered before Ensign C. F. Reichner, A-V(S), USNR. ↩
9United States Navy, medical endorsement by Lieutenant Commander F. R. Philbrook, Medical Corps, USNR, March 10, 1943, Sarris OMPF. ↩
10United States Navy, War Training Service assignment orders, Middlebury College, Vermont, March 10, 1943, Sarris OMPF. ↩
11United States Navy, transfer orders to Navy Pre-Flight School, Chapel Hill, North Carolina, May 20, 1943, Sarris OMPF; preceding orders of May 7, 1943, directing Sarris to await further instructions. ↩
12United States Navy, transfer orders to Naval Air Station Bunker Hill, Indiana, August 25, 1943, Sarris OMPF. ↩
13United States Navy, transfer orders to Naval Air Station Pensacola, Florida, November 29, 1943, Sarris OMPF. His service chronology records his arrival on November 30. ↩
14United States Navy, commissioning letter, appointment as Ensign, A-V(N), USNR, Naval Air Training Center Pensacola, April 28, 1944, Sarris OMPF. The preceding administrative release from enlisted status was dated April 27. ↩
15United States Navy, pilot classification record, October 4, 1944, Bureau of Naval Personnel file. The record identifies Sarris as a fighter pilot and gives a classification score of 3.38. ↩
16United States Navy, Fighting Squadron Four (VF-4), “Aircraft Action Report No. VF4 #46,” January 4, 1945, sheets 1–5, World War II War Diaries, Fold3, images 36–40. Sheet 4, image 39, identifies Ensign B. A. Sarris with an asterisk in the tactical organization. The accompanying legend states: “Compelled to return to base before reaching target because of mechanical discrepancies.” The report records four aircraft returning prematurely and eight continuing to attack Tsuina airfield; the damage claims belong to the eight aircraft that reached the target. ↩
17United States Navy, Fighting Squadron Four (VF-4), “Aircraft Action Report No. VF4 #67,” January 16, 1945, sheets 1–4, World War II War Diaries, Fold3, images 200–203. The tactical organization places Sarris in Lieutenant (junior grade) T. J. Graham’s division. Sheet 4 records: “Ensign Sarris’ bomb was aimed at one of the AK. The height from which the attack was made and the speed of retirement again prevented observation of results.” This establishes his intended target, but not a confirmed hit, damage claim, or sinking. ↩
18United States Navy, Fighting Squadron Four (VF-4), “Aircraft Action Report No. VF4 #77,” January 29, 1945, sheet 4, World War II War Diaries, Fold3, image 272. The report states: “Lt. Taylor, Lt(jg) Hensley and Ens. Sarris never became airborne because of mechanical difficulties - engine cutting out completely on left magneto, fluctuating RPM, failure of engine to start, respectively.” The final problem in the sequence, failure of the engine to start, refers to Sarris. ↩
19United States Navy, Fighting Squadron Four (VF-4), “Aircraft Action Report No. VF4 #88,” February 17, 1945, World War II War Diaries, Fold3, images 76–78. Sarris appears in the tactical organization for the combat air patrol. The destruction of the Japanese Nakajima B6N Jill is credited to Lieutenant (junior grade) Robert S. Kelley, not Sarris. The report also records the ditching of Ensign C. E. Gustafson following mechanical trouble and his rescue by USS Callaghan. ↩
20United States Navy, Fighting Squadron Four (VF-4), “Aircraft Action Report No. VF4 #93,” February 21, 1945, World War II War Diaries, Fold3, images 130–134. Sarris appears in the tactical organization for the strike against Susaki airfield, Chichi Jima. The report credits the destruction of a Japanese Jill to Lieutenant (junior grade) George A. Peabody and damage to a Tojo fighter to Ensign Franklin J. Dailey. No individual aerial victory or separately identified target is attributed to Sarris. ↩
21Naval Aviation Museum, correspondence concerning Byron A. Sarris, July 22, 2025; Photographic Squadron Two (VD-2) promotion records, November 1, 1945. ↩
22United States Navy, Photographic Squadron Two (VD-2), personnel and Photographic Reconnaissance Training School records, Naval Air Facility New Cumberland, Pennsylvania, 1945–46. His service chronology records his reporting date as September 3, 1945, and his association with VD-2 through March 1, 1946. ↩
23National Personnel Records Center, NA Form 13164, Freedom of Information Act service summary for Byron A. Sarris, March 2015. The summary records continuous active service through July 19, 1946; recalled active duty April 18–August 31, 1953; and termination of naval service June 30, 1961, with the permanent rank of Lieutenant, USNR. ↩
24United States Navy, training summary sheet, Byron A. Sarris service record, 1943–46. The summary lists Middlebury College, Chapel Hill, Bunker Hill, Pensacola, Daytona Beach, Glenview, and New Cumberland. ↩
25United States Navy, assignment summary and Naval Air Facility South Weymouth reserve orders, Byron A. Sarris service record. The summary lists VF-98, VF-1, VR-106, ACORN 36, CASU-51, VF-4, VF-97, USS Essex, Naval Air Facility South Weymouth, and VD-2, without giving the order of these postings. ↩
26United States Navy, decorations summary, Byron A. Sarris service record; National Personnel Records Center, NA Form 13164. The record lists the Air Medal, American Campaign Medal, Asiatic-Pacific Campaign Medal, Philippine Liberation Medal, and World War II Victory Medal. ↩
28“Community Greek Folk Event,” Springfield Republican, July 15, 1945, 5. ↩
29Naval Aviation Museum Archives, correspondence referring to “Sy Sarris,” July 2025. ↩

Greeks in Foreign CockpitsUS Navy · 1942–1961

Byron Apollo “Sy”Sarris

InsideΠεριεχόμεναThis dossierΣε αυτό το αφιέρωμα

Byron Apollo “Sy”Sarris

Quick FactsΜε μια ματιά

From Lesvos to AmherstΑπό τη Λέσβο στο Amherst

The familyΗ οικογένεια

The familyΗ οικογένεια

Naval aviation cadetΔόκιμος αεροπόρος του Ναυτικού

Service recordΥπηρεσιακή πορεία

Service recordΥπηρεσιακή πορεία

Fighting FourFighting Four

USS Essex · CV-9

USS Essex · CV-9

Hong KongharbourΧονγκ Κονγκτο λιμάνι

From Kikai Jima to Chichi JimaΑπό το Kikai Jima στο Chichi Jima

F6F‑5 Hellcat

The Hellcats of Fighting FourΤα Hellcat της Fighting Four

After the warΜετά τον πόλεμο

After 1945Μετά το 1945

After 1945Μετά το 1945

The dangers of carrier operationsΟι κίνδυνοι στο κατάστρωμα

HonoursΔιακρίσεις

Air Medal

American Campaign Medal

Asiatic-Pacific Campaign Medal

Philippine Liberation Medal

World War II Victory Medal

Acknowledgements & sourcesΕυχαριστίες & πηγές

NotesΣημειώσεις