Greeks in Foreign CockpitsImperial Russia · 1911–1914
Staff CaptainDmitry Andreadi
Dmitry G.Andreadi
1912
Staff Captain, Imperial Russian ArmyMilitary aviator · instructor, Sevastopol Aviation School · 51st Lithuanian Infantry RegimentΕπιτελάρχης λοχαγός, Ρωσικός Αυτοκρατορικός ΣτρατόςΣτρατιωτικός αεροπόρος · εκπαιδευτής, Σχολή Αεροπορίας Σεβαστουπόλεως · 51ο Λιθουανικό Σύνταγμα Πεζικού
Dmitry Georgievich Andreadi, an officer of Greek origin in the Russian Imperial Army, began his career in the infantry and distinguished himself in the Russo-Japanese War. In 1911 he entered the Sevastopol Aviation School and soon became one of the most capable military aviators of the Russian Empire. In the summer of 1912 he flew a Nieuport IV with a 50-horsepower Gnome engine from Sevastopol to St. Petersburg, some 2,800–3,000 kilometres, and was received with honours. Back in Crimea he served as an instructor, until he was killed in a crash at Kacha on 7 March 1914, a few months before the First World War.Ο Δημήτριος Γεωργίεβιτς Ανδρεάδης, Έλληνας στην καταγωγή αξιωματικός του Ρωσικού Αυτοκρατορικού Στρατού, ξεκίνησε από το πεζικό και διακρίθηκε στον Ρωσοϊαπωνικό Πόλεμο. Το 1911 μπήκε στη Σχολή Αεροπορίας της Σεβαστουπόλεως και γρήγορα έγινε ένας από τους ικανότερους στρατιωτικούς αεροπόρους της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Το καλοκαίρι του 1912 πέταξε με Nieuport IV και κινητήρα Gnome 50 ίππων από τη Σεβαστούπολη στην Αγία Πετρούπολη, περίπου 2.800–3.000 χιλιόμετρα, και έγινε δεκτός με τιμές. Πίσω στην Κριμαία υπηρέτησε ως εκπαιδευτής, ώσπου σκοτώθηκε σε συντριβή στην Κάτσα στις 7 Μαρτίου 1914, λίγους μήνες πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Quick FactsΜε μια ματιά
- BornΓέννηση
- 24 January 188024 Ιανουαρίου 1880Taurida province (most probable)Ταυρίδα (πιθανότερο)
- OriginΚαταγωγή
- GreekΕλληνικήConstantinople, Thrace or CrimeaΚωνσταντινούπολη, Θράκη ή Κριμαία
- CommissionedΑνθυπολοχαγός
- 19041904Odessa Military SchoolΣχολή Ευελπίδων Οδησσού
- WarΠόλεμος
- Russo-JapaneseΡωσοϊαπωνικόςSt. Stanislaus, St. Anna “For Bravery”Αγ. Στανισλάου, Αγ. Άννης «Για Ανδρεία»
- AviationΑεροπορία
- 19111911Sevastopol Aviation SchoolΣχολή Αεροπορίας Σεβαστουπόλεως
- Great flightΜεγάλη πτήση
- 19121912Sevastopol–St. PetersburgΣεβαστούπολη–Αγία Πετρούπολη
- KilledΘάνατος
- 7 March 19147 Μαρτίου 1914Nieuport crash, KachaΣυντριβή Nieuport, Κάτσα
- RestsΑναπαύεται
- SimferopolΣυμφερούποληmost probable; Sevastopol in older sourcesπιθανότερο· Σεβαστούπολη κατά παλαιότερες πηγές
From Infantry to AviationΑπό το πεζικό στην αεροπορία
Service recordΥπηρεσιακή πορεία
- BornΓέννηση24 January 1880
Taurida province24 Ιανουαρίου 1880
επαρχία Ταυρίδας - 1904Odessa Military School,
second lieutenantΣχολή Ευελπίδων Οδησσού,
ανθυπολοχαγός - 1904–1905Russo-Japanese War:
St. Stanislaus, St. AnnaΡωσοϊαπωνικός Πόλεμος:
Αγ. Στανισλάου, Αγ. Άννης - 1909Lieutenant, 211th
Evpatoria Reserve Inf. RegtΥπολοχαγός, 211ο Ευπατοριανό
Εφεδρικό Σύνταγμα Πεζικού - LaterΑργότεραStaff captain, 51st
Lithuanian Inf. RegtΕπιτελάρχης λοχαγός, 51ο
Λιθουανικό Σύνταγμα Πεζικού - 1911Sevastopol Aviation SchoolΣχολή Αεροπορίας Σεβαστουπόλεως
- RecordΡεκόρ2 h 35 min
with a passenger2 ώρες 35 λεπτά
με επιβάτη
Dmitry Georgievich Andreadi belonged to that small generation of officers of the late Russian Empire who began their careers in infantry service and later found themselves at the first, dangerous threshold of military aviation. A veteran of the Russo-Japanese War, an officer of the imperial army, and subsequently one of Russia’s first military aviators, he was remembered as a figure who linked the discipline of the old military world with the daring and demands of the new one.¹ The early biographical evidence concerning Andreadi is not entirely clear, and this must be stated from the outset. The older Greco-Russian tradition presents him as having been born in 1878 in Constantinople and as having settled with his family in Simferopol, in the Taurida province, from 1889 onward. On the other hand, the strongest service-related indication identified so far, preserved in the register entitled “Officers of the Russian Imperial Army,” states that he was born on 24 January 1880 and came from a middle-class urban family of the Taurida province. Since this date rests on official service evidence, it must be considered the most probable; the precise place of birth, however, remains disputed.²
To this already complex question must be added one further report from a Greek newspaper. Atlantis, on 30 March 1914, commenting on the announcement of his death, noted that Andreadi “was a Thracian, and hailed from Saranta Ekklisies.”³ This information does not resolve the problem; on the contrary, it shows that, already at the time of his death, different versions of his origin were circulating in the Greek press. On the basis of the above, it may be said that Andreadi grew up in a Greek family environment, connected either with the Constantinopolitan and Thracian world or with a family that had migrated and taken root in the Crimean periphery of the empire.⁴ Whatever his exact birthplace may have been, the fact remains that he became closely connected with southern Russia and, above all, with Crimea. Simferopol appears repeatedly in the sources as a constant point of reference. More recent research has attempted to shed further light on his family background, referring to his elder brother, Mikhail Georgievich Andreadi. Indeed, in Anatoly Safaev’s study on the beginnings of Russian aviation and the flights from Sevastopol to St. Petersburg in 1912, it is stated that Andreadi appeared at the offices of the newspaper Evening Time—or, in Greek rendering, I Vradyni, as a later equivalent title would be known—accompanied by his brother. Nevertheless, the details of this family branch have not yet been fully confirmed by official documents.⁵
“He was a Thracian, and hailed from Saranta Ekklisies.” — Atlantis, 30 March 1914
His military career began in the classic manner of a young officer of imperial Russia. Andreadi graduated from the Odessa Military School and, in 1904, was promoted to second lieutenant. During the Russo-Japanese War he distinguished himself in combat and was awarded the Order of St. Stanislaus, 3rd Class, with swords and bow, as well as the Order of St. Anna “For Bravery.” The exact class of the second decoration has not yet been fully clarified in all sources; the substance of his wartime distinction, however, is not in doubt.⁶ In early 1909 he is recorded as a lieutenant of the 211th Evpatoria Reserve Infantry Regiment, while later he appears as a staff captain of the 51st Lithuanian Infantry Regiment, attached to the Sevastopol Aviation School. This service identity is today among the most stable elements of his record and clearly shows that his transition to aviation was not a chance event, but the next stage in an already mature military career.⁷
The major turning point came in 1911, when Andreadi entered the Sevastopol Aviation School. He was already a mature officer, not an inexperienced young cadet, and this is important for understanding his later path. Very quickly he emerged as one of the school’s most capable pilots. In the same year he set an all-Russian record for flight duration with a passenger, remaining in the air for 2 hours and 35 minutes, while the Russian press of October 1911 was already reporting an impressive Sevastopol–Simferopol flight in a Blériot, without an intermediate landing, and with a climb to approximately 2,500 meters on the return journey. For the standards of the time, such flights were not mere displays of skill, but tests of the pilot’s endurance, the reliability of the engine, and the practical usefulness of the aeroplane in a military environment. At the Sevastopol Aviation School, Andreadi began to stand out not only as a daring pilot, but also as an officer capable of transforming personal flying experience into instructional authority. It was there, in effect, that his public aviation reputation began.⁸
At the same time, his example reflected the broader transformation taking place within the Russian Imperial Army. Aviation was no longer treated merely as a novelty or spectacle, but as a field in which disciplined officers, technical training, and practical flying experience could serve military purposes. Andreadi’s background in the infantry made this transition especially significant: he represented the type of officer who carried the habits of command, endurance, and service discipline into the still-uncertain world of early military flight. In this sense, his rise at Sevastopol was not only a personal achievement, but also part of the larger institutional birth of Russian military aviation.
Service recordΥπηρεσιακή πορεία
- BornΓέννηση24 January 1880
Taurida province24 Ιανουαρίου 1880
επαρχία Ταυρίδας - 1904Odessa Military School,
second lieutenantΣχολή Ευελπίδων Οδησσού,
ανθυπολοχαγός - 1904–1905Russo-Japanese War:
St. Stanislaus, St. AnnaΡωσοϊαπωνικός Πόλεμος:
Αγ. Στανισλάου, Αγ. Άννης - 1909Lieutenant, 211th
Evpatoria Reserve Inf. RegtΥπολοχαγός, 211ο Ευπατοριανό
Εφεδρικό Σύνταγμα Πεζικού - LaterΑργότεραStaff captain, 51st
Lithuanian Inf. RegtΕπιτελάρχης λοχαγός, 51ο
Λιθουανικό Σύνταγμα Πεζικού - 1911Sevastopol Aviation SchoolΣχολή Αεροπορίας Σεβαστουπόλεως
- RecordΡεκόρ2 h 35 min
with a passenger2 ώρες 35 λεπτά
με επιβάτη
Ο Δημήτριος Γεωργίεβιτς Ανδρεάδης ανήκε στη μικρή εκείνη γενιά αξιωματικών της ύστερης Ρωσικής Αυτοκρατορίας που ξεκίνησαν την πορεία τους σε υπηρεσία με το πεζικό και βρέθηκαν αργότερα στα πρώτα, επικίνδυνα βήματα της στρατιωτικής αεροπορίας. Βετεράνος του Ρωσοϊαπωνικού Πολέμου, αξιωματικός του αυτοκρατορικού στρατού και κατόπιν ένας από τους πρώτους στρατιωτικούς αεροπόρους της Ρωσίας, έμεινε στη μνήμη ως η μορφή που συνέδεσε την πειθαρχία του παλαιού στρατιωτικού κόσμου με την τόλμη και τις απαιτήσεις του νέου.¹ Τα πρώιμα στοιχεία για τον Ανδρεάδη δεν είναι απολύτως σαφή, και αυτό είναι κάτι που πρέπει να δηλωθεί από την αρχή. Η παλαιότερη ελληνορωσική παράδοση τον θέλει γεννημένο το 1878 στην Κωνσταντινούπολη και εγκατεστημένο από το 1889 με την οικογένειά του στη Συμφερούπολη, στην επαρχία της Ταυρίδας. Από την άλλη πλευρά, η ισχυρότερη υπηρεσιακή ένδειξη που έχει εντοπιστεί έως τώρα, όπως διασώζεται στο μητρώο με τίτλο «Αξιωματικοί του Ρωσικού Αυτοκρατορικού Στρατού», σημειώνει ότι γεννήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 1880 και προερχόταν από αστική οικογένεια της επαρχίας της Ταυρίδας.
Η χρονολογία αυτή, δεδομένου ότι στηρίζεται σε επίσημα στοιχεία, θεωρείται η πιο πιθανή· ο ακριβής τόπος γεννήσεως, όμως, παραμένει υπό αμφισβήτηση.² Στο ήδη σύνθετο αυτό ζήτημα πρέπει να προστεθεί και ένα ακόμα δημοσίευμα ελληνικής εφημερίδας. Η Ατλαντίς της 30ής Μαρτίου 1914, σχολιάζοντας την αναγγελία του θανάτου του, σημείωνε ότι ο Ανδρεάδης «ήτο Θράξ, και κατήγετο εκ Σαράντα Εκκλησιών».³ Η πληροφορία αυτή δεν λύνει το πρόβλημα· αντιθέτως, δείχνει ότι ήδη την εποχή του θανάτου του κυκλοφορούσαν στον ελληνικό Τύπο διαφορετικές εκδοχές για την καταγωγή του. Με βάση τα παραπάνω μπορεί να ειπωθεί ότι ο Ανδρεάδης μεγάλωσε σε ένα ελληνικό οικογενειακό περιβάλλον, το οποίο είτε συνδεόταν με τον κωνσταντινουπολίτικο και θρακικό χώρο είτε είχε μεταναστεύσει και ριζώσει στην κριμαϊκή περιφέρεια της αυτοκρατορίας.⁴ Όποιος κι αν ήταν ο τόπος γεννήσεώς του, το δεδομένο είναι ότι συνδέθηκε στενά με τη νότια Ρωσία και, κυρίως, με την Κριμαία.
«Ήτο Θράξ, και κατήγετο εκ Σαράντα Εκκλησιών.» — Ατλαντίς, 30 Μαρτίου 1914
Η Συμφερούπολη επανέρχεται συνεχώς στις πηγές ως σταθερό σημείο αναφοράς. Νεότερες έρευνες επιχειρούν να φωτίσουν περισσότερο το οικογενειακό του περιβάλλον, κάνοντας αναφορά στον μεγαλύτερο αδελφό του, Μιχαήλ Γεωργίεβιτς Ανδρεάδη. Πράγματι, στη μελέτη του Ανατόλι Σαφάεφ για τις απαρχές της ρωσικής αεροπορίας και τις πτήσεις από τη Σεβαστούπολη στην Αγία Πετρούπολη το 1912 αναφέρεται πως ο Ανδρεάδης παρουσιάστηκε στα γραφεία της εφημερίδας «Βραδινός Καιρός», ή αλλιώς «Η Βραδυνή», όπως ήταν η αντίστοιχη μεταγενέστερη ελληνική εφημερίδα, συνοδευόμενος από τον αδελφό του· παρ’ όλα αυτά, οι λεπτομέρειες αυτού του οικογενειακού σκέλους δεν έχουν ακόμη επιβεβαιωθεί πλήρως από επίσημα έγγραφα.⁵
Η στρατιωτική του καριέρα ξεκίνησε με τον κλασικό τρόπο που ξεκινούσε κάθε νέος αξιωματικός της αυτοκρατορικής Ρωσίας. Ο Ανδρεάδης αποφοίτησε από τη Σχολή Ευελπίδων της Οδησσού και το 1904 προήχθη σε ανθυπολοχαγό. Στον Ρωσοϊαπωνικό Πόλεμο διακρίθηκε στη μάχη και τιμήθηκε με το παράσημο του Αγίου Στανισλάου 3ης τάξεως με ξίφη και φιόγκο και με το παράσημο της Αγίας Άννης «Για Ανδρεία». Η ακριβής τάξη του δεύτερου παρασήμου δεν έχει ακόμη αποσαφηνιστεί πλήρως σε όλες τις πηγές· η ουσία ωστόσο της πολεμικής του διάκρισης δεν αμφισβητείται.⁶ Στις αρχές του 1909 καταγράφεται ως υπολοχαγός του 211ου Ευπατοριανού Εφεδρικού Συντάγματος Πεζικού, ενώ αργότερα εμφανίζεται ως επιτελάρχης λοχαγός του 51ου Λιθουανικού Συντάγματος Πεζικού, αποσπασμένος στη Σχολή Αεροπορίας της Σεβαστούπολης. Η υπηρεσιακή αυτή ταυτότητα είναι σήμερα από τα πιο σταθερά κομμάτια του φακέλου του και δείχνει καθαρά ότι η μετάβασή του στην αεροπορία δεν ήταν ένα τυχαίο γεγονός, αλλά το επόμενο στάδιο μιας ήδη ώριμης στρατιωτικής διαδρομής.⁷
Η μεγάλη αλλαγή ήρθε το 1911, όταν ο Ανδρεάδης εισήλθε στη Σχολή Αεροπορίας της Σεβαστουπόλεως. Ήταν ήδη ώριμος αξιωματικός και όχι άπειρος νεαρός, και αυτό έχει σημασία για την κατανόηση της μετέπειτα πορείας του. Πολύ γρήγορα αναδείχθηκε σε έναν από τους πλέον ικανούς χειριστές της Σχολής. Την ίδια χρονιά σημείωσε πανρωσικό ρεκόρ διάρκειας πτήσεως με επιβάτη, παραμένοντας στον αέρα 2 ώρες και 35 λεπτά, ενώ ο ρωσικός Τύπος του Οκτωβρίου 1911 κατέγραφε ήδη μία εντυπωσιακή πτήση Σεβαστούπολη–Συμφερούπολη με Blériot, χωρίς ενδιάμεση προσγείωση, και με άνοδο περίπου στα 2.500 μέτρα στην επιστροφή. Για τα δεδομένα της εποχής, τέτοιες πτήσεις δεν ήταν απλές επιδείξεις δεξιοτεχνίας, αλλά δοκιμές αντοχής του χειριστή, αξιοπιστίας του κινητήρα και πρακτικής χρησιμότητας του αεροπλάνου σε στρατιωτικό περιβάλλον. Στη Σχολή Αεροπορίας της Σεβαστουπόλεως, ο Ανδρεάδης άρχισε να ξεχωρίζει όχι μόνο ως τολμηρός χειριστής, αλλά και ως αξιωματικός ικανός να μετατρέψει την προσωπική πείρα σε εκπαιδευτικό κύρος. Εκεί αρχίζει ουσιαστικά η δημόσια αεροπορική του φήμη.⁸
Ταυτόχρονα, το παράδειγμά του αντανακλούσε τον ευρύτερο μετασχηματισμό που συντελούνταν μέσα στον Ρωσικό Αυτοκρατορικό Στρατό. Η αεροπορία δεν αντιμετωπιζόταν πια απλώς ως καινοτομία ή θέαμα, αλλά ως πεδίο όπου πειθαρχημένοι αξιωματικοί, τεχνική κατάρτιση και πρακτική πτητική εμπειρία μπορούσαν να υπηρετήσουν στρατιωτικούς σκοπούς. Η προέλευσή του από το πεζικό έκανε τη μετάβαση αυτή ιδιαίτερα σημαντική: ο Ανδρεάδης εκπροσωπούσε τον τύπο του αξιωματικού που μετέφερε τις συνήθειες της διοίκησης, την αντοχή και την υπηρεσιακή πειθαρχία στον ακόμη αβέβαιο κόσμο της πρώιμης στρατιωτικής πτήσης. Υπό αυτή την έννοια, η άνοδός του στη Σεβαστούπολη δεν ήταν μόνο προσωπικό επίτευγμα, αλλά και μέρος της ευρύτερης θεσμικής γέννησης της ρωσικής στρατιωτικής αεροπορίας.
Nieuport IV · «Dux»
Nieuport IV of the Russian Imperial Air Service, the type used by the Sevastopol–Kacha Aviation School before the First World War. Russian sources state that Andreadi’s celebrated flights were made in a Nieuport IV fitted with a Gnome engine, the so-called Dux monoplane.Nieuport IV της Ρωσικής Αυτοκρατορικής Αεροπορίας, ο τύπος που χρησιμοποίησε η Σχολή Αεροπορίας Σεβαστουπόλεως–Κάτσα πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι ρωσικές πηγές αναφέρουν ότι οι περίφημες πτήσεις του Ανδρεάδη έγιναν με Nieuport IV με κινητήρα Gnome, το λεγόμενο μονοπλάνο Dux.
- TypeΤύπος
- Nieuport IV
- EngineΚινητήρας
- Gnome 50 hp
- BuiltΚατασκευή
- Dux, MoscowDux, Μόσχα
- SchoolΣχολή
- Sevastopol–KachaΣεβαστούπολη–Κάτσα
Roundels: a cautionΣήματα: μια επιφύλαξη
The profile depicts the early French Nieuport IV monoplane, with fuselage and wings covered in unpainted fabric treated with a yellowish aviation varnish, a metal forward engine cowling, a wooden propeller, and the characteristic combination of bracing wires, central cabane pylon and forward landing gear with two main wheels and an anti-overturn skid. The type became one of the most important transitional aircraft in Russian military flight training before the First World War and was closely associated with the Sevastopol Aviation School, which was later moved to the Kacha area when the earlier flying field was judged inadequate for training on the faster Nieuport IV.
The profile is a fair general technical representation of the type in Russian service, but the national markings call for caution. According to photographs gathered by Aviadejavu, a Nieuport IV flown by Tkachev in the autumn of 1914 still carried no national markings, while another Nieuport IV of the Sevastopol School’s aviation detachment was photographed in 1915 with an asymmetrical arrangement of markings on the lower wing surfaces. For 1912–1913, full roundels on both upper and lower wing surfaces should therefore be read as a later or conventional rendering, not as Andreadi’s aircraft as it certainly looked.
Το σχέδιο παρουσιάζει το πρώιμο γαλλικό μονοπλάνο Nieuport IV, με άτρακτο και πτέρυγες καλυμμένες με άβαφο ύφασμα εμποτισμένο με κιτρινωπό αεροπορικό βερνίκι, μεταλλικό εμπρόσθιο κάλυμμα κινητήρα, ξύλινη έλικα και τον χαρακτηριστικό συνδυασμό συρματόσχοινων αντιστήριξης, κεντρικού πυλώνα και εμπρόσθιου συστήματος προσγείωσης με δύο κύριους τροχούς και αντιανατροπικό πέδιλο. Ο τύπος αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα μεταβατικά αεροπλάνα της ρωσικής στρατιωτικής εκπαίδευσης πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και συνδέθηκε με τη Σχολή Αεροπορίας της Σεβαστουπόλεως, η οποία μεταφέρθηκε στην περιοχή της Κάτσα όταν το παλαιότερο πεδίο κρίθηκε ανεπαρκές για την εκπαίδευση στα ταχύτερα Nieuport IV.
Το σχέδιο είναι κατάλληλο ως γενική τεχνική αναπαράσταση του τύπου σε ρωσική υπηρεσία, όμως τα εθνικά σήματα χρειάζονται προσοχή. Στο φωτογραφικό υλικό του Aviadejavu, ένα Nieuport IV του Τκατσόφ το φθινόπωρο του 1914 δεν έφερε ακόμη εθνικά σήματα, ενώ άλλο Nieuport IV της αεροπορικής ομάδας της Σχολής Σεβαστουπόλεως φωτογραφήθηκε το 1915 με ασύμμετρη διάταξη σημάτων στις κάτω επιφάνειες των πτερύγων. Για το 1912–1913, η απόδοση με πλήρη στρογγυλά σήματα επάνω και κάτω στις πτέρυγες πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μεταγενέστερη ή συμβατική, όχι ως βέβαιη μορφή του αεροπλάνου του Ανδρεάδη.
Three-view drawing by Ioannis Miltsios; further information from aviadejavu.ruΣχέδιο τριών όψεων: Ιωάννης Μίλτσιος· περισσότερα στοιχεία από το aviadejavu.ru
Flown by AndreadiΜε αυτά πέταξε
- BlériotSevastopol–Simferopol,
October 1911Σεβαστούπολη–Συμφερούπολη,
Οκτώβριος 1911 - Nieuport IVSevastopol–St. Petersburg,
summer 1912Σεβαστούπολη–Αγ. Πετρούπολη,
καλοκαίρι 1912 - NieuportKacha, 7 March 1914,
the fatal crashΚάτσα, 7 Μαρτίου 1914,
η μοιραία συντριβή
Sevastopol Aviation SchoolΣχολή Αεροπορίας Σεβαστουπόλεως Sevastopol to St. PetersburgΣεβαστούπολη – Αγία Πετρούπολη
The 1912 flightΗ πτήση του 1912
- AircraftΑεροσκάφοςNieuport IV,
Gnome 50 hpNieuport IV,
Gnome 50 ίππων - MechanicΜηχανικόςPrivate
Semyon DorogiyΣτρατιώτης
Σέμιον Ντορόγι - Take-offΑπογείωσηAlexander Mikhailovsky
airfield, SevastopolΑεροδρόμιο Αλέξανδρος
Μιχαηλόφσκι, Σεβαστούπολη - DistanceΑπόστασηabout 2,800–3,000 kmπερίπου 2.800–3.000 χλμ.
- ArrivalΆφιξηSt. Petersburg,
12 July 1912Αγία Πετρούπολη,
12 Ιουλίου 1912 - HonourΤιμήSilver award, Imperial
All-Russian Aero ClubΑσημένιο βραβείο, Αυτοκρ.
Πανρωσική Αερολέσχη
The year 1912 was the one that made him known throughout Russia. The most important academic reconstruction available to date, the study by Anatoly Safaev, shows that the great Sevastopol–St. Petersburg flight was not merely a personal feat, but also a test of the school’s new military Nieuports. Andreadi took off from the “Alexander Mikhailovsky” airfield in a Nieuport powered by a 50-horsepower Gnome engine, accompanied by Private Semyon Dorogiy as his mechanic. The first hours of the flight were made in foggy conditions, with a temporary deviation toward the Tarkhankut area, before he was able to correct his course and proceed northward.⁹ The route he followed was Sevastopol – Kherson – Odessa – Kremenchug – Poltava – Kharkov – Moscow – St. Petersburg. In practice, however, the flight was more complex, with intermediate stages, technical delays, and difficulties, including damage to the propeller and other problems attributed even to the poor quality of the fuel. Despite all this, Andreadi succeeded in covering approximately 2,800–3,000 kilometers, an enormous achievement for the period, and transformed this trial into a major event in the history of Russian aviation.¹⁰
When he reached St. Petersburg on 12 July 1912, his reception was enthusiastic. Safaev notes that Andreadi immediately became the object of publicity and honors: he visited the offices of the newspaper Evening Time, where he appeared together with his brother, and a few days later he was honored by the Imperial All-Russian Aero Club with its silver award. The Greek newspaper Astrapi, writing about his death in March 1914, repeated the same basic picture: that he arrived in Petrograd on 12 July 1912, that the people received him triumphantly, and that he was presented before the Tsar. The wording of the Greek newspaper must, of course, always be compared carefully with the Russian sources, but it proves how powerfully his achievement had also entered Greek public discourse.¹¹ The same Greek testimony adds two further points of interest. It states that Andreadi later climbed to 2,709 meters in order to retain the world record, and that shortly before his death he again became an object of admiration because he flew, in a violent storm, from Sevastopol to Simferopol. The precise numbers and the various versions of this account cannot always be confirmed verbatim from the Russian sources, but the substance remains persuasive: Andreadi was not remembered only as the aviator of a single record-breaking flight, but as a pilot who continued to impress with his daring and self-control.¹²
The 1912 flightΗ πτήση του 1912
- AircraftΑεροσκάφοςNieuport IV,
Gnome 50 hpNieuport IV,
Gnome 50 ίππων - MechanicΜηχανικόςPrivate
Semyon DorogiyΣτρατιώτης
Σέμιον Ντορόγι - Take-offΑπογείωσηAlexander Mikhailovsky
airfield, SevastopolΑεροδρόμιο Αλέξανδρος
Μιχαηλόφσκι, Σεβαστούπολη - DistanceΑπόστασηabout 2,800–3,000 kmπερίπου 2.800–3.000 χλμ.
- ArrivalΆφιξηSt. Petersburg,
12 July 1912Αγία Πετρούπολη,
12 Ιουλίου 1912 - HonourΤιμήSilver award, Imperial
All-Russian Aero ClubΑσημένιο βραβείο, Αυτοκρ.
Πανρωσική Αερολέσχη
Το 1912 ήταν το έτος που τον έκανε γνωστό σε ολόκληρη τη Ρωσία. Η σημαντικότερη μέχρι σήμερα ακαδημαϊκή ανασύνθεση, η μελέτη του Ανατόλι Σαφάεφ, δείχνει ότι η μεγάλη πτήση Σεβαστούπολη–Αγία Πετρούπολη δεν ήταν απλώς ένας προσωπικός άθλος, αλλά και δοκιμή των νέων στρατιωτικών Nieuport της σχολής. Ο Ανδρεάδης απογειώθηκε από το αεροδρόμιο «Αλέξανδρος Μιχαηλόφσκι» με αεροπλάνο Nieuport και κινητήρα Gnome των 50 ίππων, έχοντας μαζί του ως μηχανικό τον στρατιώτη Σέμιον Ντορόγι. Οι πρώτες ώρες της πτήσης του έγιναν μέσα σε συνθήκες ομίχλης, με προσωρινή απόκλιση προς την περιοχή του Ταρχανκούτ, πριν μπορέσει να διορθώσει την πορεία του και να κατευθυνθεί προς τα βόρεια.⁹ Η πορεία που ακολούθησε ήταν Σεβαστούπολη – Χερσώνα – Οδησσός – Κρεμεντσούγκ – Πολτάβα – Χάρκοβο – Μόσχα – Αγία Πετρούπολη· ωστόσο η πραγματική πτήση ήταν πιο σύνθετη, με ενδιάμεσα στάδια, τεχνικές καθυστερήσεις και προβλήματα, ανάμεσά τους η βλάβη της έλικας και άλλες δυσκολίες που αποδόθηκαν ακόμη και στην κακή ποιότητα του καυσίμου. Παρ’ όλα αυτά, ο Ανδρεάδης κατόρθωσε να καλύψει περίπου 2.800–3.000 χιλιόμετρα, επίδοση τεράστια για την εποχή, και να μετατρέψει τη δοκιμή αυτή σε μείζον γεγονός της ρωσικής αεροπορικής ιστορίας.¹⁰
Όταν έφθασε στην Αγία Πετρούπολη στις 12 Ιουλίου 1912, η υποδοχή του ήταν ενθουσιώδης. Ο Σαφάεφ αναφέρει ότι ο Ανδρεάδης έγινε αμέσως αντικείμενο δημοσιότητας και τιμών: επισκέφθηκε τα γραφεία της εφημερίδας «Βραδινός Καιρός», όπου παρουσιάστηκε μαζί με τον αδελφό του, και λίγες ημέρες αργότερα τιμήθηκε από την Αυτοκρατορική Πανρωσική Αερολέσχη με το ασημένιο βραβείο. Η ελληνική εφημερίδα Αστραπή, γράφοντας για τον θάνατό του τον Μάρτιο του 1914, επαναλάμβανε την ίδια βασική εικόνα: ότι έφθασε στην Πετρούπολη στις 12 Ιουλίου 1912, ότι ο λαός τον υποδέχθηκε θριαμβευτικά και ότι παρουσιάστηκε ενώπιον του Τσάρου. Η διατύπωση της ελληνικής εφημερίδας χρειάζεται βέβαια πάντοτε προσεκτική αντιπαραβολή με τις ρωσικές πηγές, αλλά αποδεικνύει πόσο ισχυρά είχε περάσει το κατόρθωμά του και στον ελληνικό δημόσιο λόγο.¹¹ Η ίδια ελληνική μαρτυρία προσθέτει δύο ακόμη στοιχεία που έχουν ενδιαφέρον. Αναφέρει ότι ο Ανδρεάδης αργότερα ανήλθε στα 2.709 μέτρα, προκειμένου να διατηρήσει το παγκόσμιο ρεκόρ, και ότι λίγο πριν από τον θάνατό του έγινε πάλι αντικείμενο θαυμασμού επειδή πέταξε, μέσα σε σφοδρή θύελλα, από τη Σεβαστούπολη έως τη Συμφερούπολη. Οι ακριβείς αριθμοί και οι διάφορες εκδοχές αυτής της αφήγησης δεν μπορούν πάντοτε να επιβεβαιωθούν αυτούσια από τις ρωσικές πηγές, αλλά η ουσία παραμένει πειστική: ο Ανδρεάδης δεν έμεινε στη μνήμη μόνο ως αεροπόρος ενός μοναδικού ρεκόρ, αλλά ως χειριστής που συνέχιζε να εντυπωσιάζει με την τόλμη και την αυτοκυριαρχία του.¹²
The greatflightΗ μεγάληπτήση
- Distance, kmΑπόσταση, χλμ.
- 2,800–3,0002.800–3.000
- EngineΚινητήρας
- Gnome 50 hp
- StagesΣταθμοί
- 8
- ArrivalΆφιξη
- 12 July 191212/7/1912
- 01SevastopolΣεβαστούποληTake-off, fog, drift to TarkhankutΑπογείωση, ομίχλη, απόκλιση στο Ταρχανκούτ
- 02KhersonΧερσώνα
- 03OdessaΟδησσός
- 04KremenchugΚρεμεντσούγκ
- 05PoltavaΠολτάβα
- 06KharkovΧάρκοβο
- 07MoscowΜόσχαHonorary delegations and crowdsΤιμητικές αντιπροσωπείες και πλήθος
- 08St. PetersburgΑγία Πετρούπολη12 July 191212 Ιουλίου 1912
The planned route. In practice the flight was more complex, with intermediate stages, technical delays, a damaged propeller and problems blamed even on poor fuel. Andreadi flew with Private Semyon Dorogiy as his mechanic. Route after Anatoly Safaev.Η προγραμματισμένη διαδρομή. Στην πράξη η πτήση ήταν πιο σύνθετη, με ενδιάμεσα στάδια, τεχνικές καθυστερήσεις, βλάβη της έλικας και προβλήματα που αποδόθηκαν ακόμη και στο κακό καύσιμο. Μηχανικός του ήταν ο στρατιώτης Σέμιον Ντορόγι. Διαδρομή κατά τον Ανατόλι Σαφάεφ.
Instructor and Tragic EndΕκπαιδευτής και τραγικό τέλος
From Crimea to the skiesΑπό την Κριμαία στους ουρανούς
- 1880Taurida provinceΤαυρίδα
- 1904OdessaΟδησσός
- 1904ManchuriaΜαντζουρία
- 1911SevastopolΣεβαστούπολη
- 1912St. PetersburgΑγία Πετρούπολη
- 1913Simferopol, FeodosiaΣυμφερούπολη, Θεοδοσία
- 7.3.1914Kacha airfieldΑεροδρόμιο Κάτσα
- 1914SimferopolΣυμφερούπολη
Where he restsΠού αναπαύεται
- SevastopolΣεβαστούποληMikhailovsky Cemetery,
in older sourcesΚοιμητήριο Μιχαηλόφσκι,
κατά παλαιότερες πηγές - SimferopolΣυμφερούποληBody transferred, says
Novoye VremyaΜεταφορά της σορού,
κατά τον «Νέο Καιρό» - AstrapiΑστραπήOver 10,000 mourners;
buried near his motherΠάνω από 10.000 άνθρωποι·
κοντά στον τάφο της μητέρας - VerdictΕκτίμησηSimferopol most probableΠιθανότερη η Συμφερούπολη
After his return to Sevastopol, Andreadi entered the phase of mature influence. The sources agree that he was appointed as an instructor at the school, a fact that shows how highly the command valued him. According to a later Greco-Russian source, Prince Nicholas of Greece, passing through Odessa in August 1912, is said to have expressed his admiration for Andreadi and to have suggested that he serve in Greece. This information is historically interesting, especially in the climate of the Balkan Wars, but to date it has not been confirmed by an independent primary source and must be treated with caution.¹³ In 1913, the press mentions him flying to Simferopol with Prince Mourouzis as a passenger. The most probable identification of this person is Alexander Alexandrovich Mourouzis, an officer of the Russian General Staff and later commander of the school, a member of the well-known Phanariot House of Mourouzis, a family of Greek origin with a long presence in the Ottoman, Danubian, and Russian worlds.
Other reports from the same period connect Andreadi with flights to Feodosia and with organized movements of the school in Crimea. By then, Andreadi had passed from the stage of personal achievement to that of institutional prestige and instructional responsibility.¹⁴ Unfortunately, fate was not on his side. His life ended tragically on 7 March 1914 at Kachinsky, at the Alexander Mikhailovsky airfield. All accounts agree that Andreadi crashed in a Nieuport aircraft and was killed instantly. The exact technical cause was never fully clarified, but later Russian sources speak of the aeroplane entering a steep bank at low altitude, failing to recover, and striking the ground with its wing. Thus one of the best-known aviators of pre-war Russia was lost, not in a festive demonstration, but in the everyday reality of his dangerous service.¹⁵
The final chapter of his biography is one that requires careful wording. According to older sources, he was buried in the Mikhailovsky Cemetery in Sevastopol. However, the report in the newspaper Novoye Vremya explicitly states that his body was transferred from Sevastopol to Simferopol. The Greek newspaper Astrapi strengthens this line even further, writing that his funeral “took place in Simferopol,” that it was attended by more than ten thousand people, and that he was buried near his mother’s grave. This detail is extremely important, because it connects him with Simferopol from the beginning to the end of his life. Therefore, on the basis of the evidence presently available, the version of the transfer and final funeral in Simferopol is the most probable, without ignoring the Sevastopol tradition.¹⁶ His funeral also acquired a public, visual dimension through a film entitled The Funeral of the Aviator D. Andreadi, produced by I. V. Reznikov. Even this detail shows that his death was not regarded as just another aviation accident of the period, but as a significant loss of public stature.¹⁷
More than ten thousand people followed his funeral in Simferopol.
In conclusion, the image that emerges of Dmitry Georgievich Andreadi is that of a Greek of the southern Russian periphery: a man who grew up within the world of the imperial military order, fought in the Far East, was “transformed” into an aviator in Crimea, raised his name into the skies in the summer of 1912, and was lost shortly before the great catastrophe of the First World War and the collapse of Tsarist Russia. Probably born in 1880, with his exact place of birth still open to question, and with his Greek origin confirmed through different but converging sources, Andreadi remains one of the most interesting Greek presences in the early history of Russian military aviation.¹⁸
From Crimea to the skiesΑπό την Κριμαία στους ουρανούς
- 1880Taurida provinceΤαυρίδα
- 1904OdessaΟδησσός
- 1904ManchuriaΜαντζουρία
- 1911SevastopolΣεβαστούπολη
- 1912St. PetersburgΑγία Πετρούπολη
- 1913Simferopol, FeodosiaΣυμφερούπολη, Θεοδοσία
- 7.3.1914Kacha airfieldΑεροδρόμιο Κάτσα
- 1914SimferopolΣυμφερούπολη
Where he restsΠού αναπαύεται
- SevastopolΣεβαστούποληMikhailovsky Cemetery,
in older sourcesΚοιμητήριο Μιχαηλόφσκι,
κατά παλαιότερες πηγές - SimferopolΣυμφερούποληBody transferred, says
Novoye VremyaΜεταφορά της σορού,
κατά τον «Νέο Καιρό» - AstrapiΑστραπήOver 10,000 mourners;
buried near his motherΠάνω από 10.000 άνθρωποι·
κοντά στον τάφο της μητέρας - VerdictΕκτίμησηSimferopol most probableΠιθανότερη η Συμφερούπολη
Μετά την επιστροφή του στη Σεβαστούπολη, ο Ανδρεάδης μπήκε στη φάση της ώριμης επιρροής. Οι πηγές συμφωνούν ότι ορίστηκε εκπαιδευτής της σχολής, γεγονός που δείχνει πόσο υψηλά τον αξιολογούσε η διοίκηση. Κατά μία μεταγενέστερη ελληνορωσική πηγή, ο πρίγκιπας Νικόλαος της Ελλάδος, διερχόμενος από την Οδησσό τον Αύγουστο του 1912, φέρεται να εξέφρασε τον θαυμασμό του προς τον Ανδρεάδη και να του πρότεινε να υπηρετήσει στην Ελλάδα. Η πληροφορία αυτή είναι ιστορικά ενδιαφέρουσα, ιδίως μέσα στο κλίμα των Βαλκανικών Πολέμων, αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει επιβεβαιωθεί από ανεξάρτητη πρωτογενή πηγή και πρέπει να αντιμετωπίζεται με επιφύλαξη.¹³ Το 1913 ο Τύπος τον μνημονεύει να πετά προς τη Συμφερούπολη με επιβάτη τον πρίγκιπα Μουρούζη. Η πιθανότερη ταύτιση αυτού του προσώπου είναι με τον Αλέξανδρο Αλεξάνδροβιτς Μουρούζη, αξιωματικό του ρωσικού Γενικού Επιτελείου και αργότερα διοικητή της Σχολής, μέλος του γνωστού φαναριώτικου οίκου Μουρούζη, δηλαδή οικογένειας ελληνικής καταγωγής με μακρά παρουσία στον οθωμανικό, παραδουνάβιο και ρωσικό κόσμο.
Άλλες αναφορές της ίδιας περιόδου τον συνδέουν με πτήσεις προς τη Θεοδοσία και με οργανωμένες κινήσεις της Σχολής στην Κριμαία. Ο Ανδρεάδης είχε πλέον περάσει από τη φάση του προσωπικού κατορθώματος στη φάση του θεσμικού κύρους και της εκπαιδευτικής ευθύνης.¹⁴ Δυστυχώς όμως η τύχη δεν ήταν με το μέρος του. Η ζωή του έληξε με τραγικό τρόπο στις 7 Μαρτίου 1914 στο Κάτσινσκι, στο αεροδρόμιο Αλέξανδρος Μιχαηλόφσκι. Όλες οι αναφορές συμφωνούν ότι ο Ανδρεάδης συνετρίβη με αεροσκάφος Nieuport και σκοτώθηκε επιτόπου. Η ακριβής τεχνική αιτία δεν αποσαφηνίστηκε πλήρως, αλλά οι μεταγενέστερες ρωσικές πηγές μιλούν για μεγάλη κλίση του αεροπλάνου σε μικρό ύψος, αδυναμία επαναφοράς και πρόσκρουση της πτέρυγας στο έδαφος. Έτσι χάθηκε ένας από τους πιο γνωστούς αεροπόρους της προπολεμικής Ρωσίας, όχι σε εορταστική επίδειξη, αλλά μέσα στην ίδια την καθημερινότητα της επικίνδυνης υπηρεσίας του.¹⁵
Το τελευταίο κεφάλαιο της βιογραφίας του είναι ένα από αυτά που απαιτούν προσεκτική διατύπωση. Σύμφωνα με παλαιότερες πηγές, ετάφη στο Κοιμητήριο Μιχαηλόφσκι της Σεβαστούπολης. Όμως η εφημερίδα «Νέος Καιρός» αναφέρει ρητά ότι πραγματοποιήθηκε μεταφορά της σορού του από τη Σεβαστούπολη στη Συμφερούπολη. Η ελληνική εφημερίδα Αστραπή ενισχύει ακόμη περισσότερο αυτή τη γραμμή, γράφοντας ότι η κηδεία του «εγένετο εν Συμφερουπόλει», ότι την παρακολούθησαν περισσότεροι από δέκα χιλιάδες άνθρωποι, και ότι ετάφη κοντά στον τάφο της μητέρας του. Το στοιχείο αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό, γιατί τον συνδέει με τη Συμφερούπολη από την αρχή μέχρι και το τέλος της ζωής του. Έτσι, με τα σημερινά δεδομένα, η εκδοχή της μεταφοράς και της τελικής κηδείας στη Συμφερούπολη είναι η πιθανότερη, χωρίς όμως να αγνοείται και η παράδοση της Σεβαστούπολης.¹⁶ Η κηδεία του απέκτησε μάλιστα και δημόσια, οπτική διάσταση, μέσω ενός φιλμ με τίτλο «Η κηδεία του αεροπόρου Δ. Ανδρεάδη», παραγωγής του Ι. Β. Ρεζνίκοφ. Ακόμη και αυτή η λεπτομέρεια δείχνει ότι ο θάνατός του δεν θεωρήθηκε απλώς ένα ακόμη αεροπορικό ατύχημα της εποχής, αλλά σημαντική απώλεια δημόσιου κύρους.¹⁷
Πάνω από δέκα χιλιάδες άνθρωποι ακολούθησαν την κηδεία του στη Συμφερούπολη.
Εν κατακλείδι, η εικόνα που σχηματίζεται για τον Δημήτριο Γεωργίεβιτς Ανδρεάδη είναι εκείνη ενός Έλληνα της νότιας ρωσικής περιφέρειας, ενός ανθρώπου που μεγάλωσε μέσα στον κόσμο της αυτοκρατορικής στρατιωτικής τάξης, πολέμησε στην Άπω Ανατολή, «μεταμορφώθηκε» σε αεροπόρο στην Κριμαία, ύψωσε το όνομά του στους ουρανούς το καλοκαίρι του 1912 και χάθηκε λίγο πριν από τη μεγάλη καταστροφή του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και την κατάρρευση της τσαρικής Ρωσίας. Γεννημένος πιθανότατα το 1880, με τον ακριβή τόπο γεννήσεως ακόμη ανοιχτό, και με την ελληνική του καταγωγή να επιβεβαιώνεται μέσα από διαφορετικές αλλά συγκλίνουσες πηγές, ο Ανδρεάδης παραμένει μία από τις πιο ενδιαφέρουσες ελληνικές παρουσίες στην πρώιμη ιστορία της ρωσικής στρατιωτικής αεροπορίας.¹⁸
The photographsΟι φωτογραφίες
Improving photographs through Artificial IntelligenceΒελτίωση φωτογραφιών μέσω Τεχνητής Νοημοσύνης
The Image Restoration and Verification Agent was developed by the Greeks in Foreign Cockpits research team as a specialized tool for the historically responsible restoration, colorization and documentation of archival photographs. Its purpose is not to “beautify” images, but to stabilize old photographs and make them more legible without altering their historical foundation. Damage, low contrast, grain and traces of printing, scanning or newspaper reproduction are treated conservatively, and hypothetical features are not added.
In Andreadi’s case this mattered especially, because the surviving images come from very different sources: studio portraits, newspaper reproductions, photographic postcards, later online republications and already retouched or halftone portraits. Every colorization or restoration was therefore treated as an auxiliary visual process, never as a new historical witness. The form of the face, the uniform, the flying clothing, the insignia and the technical details of the aircraft were preserved, and the restored images were compared with other known depictions of Andreadi, with attention to stable features such as the structure of the face, the distance between the eyes, the line of the nose, the moustache, the jaw and the proportions of head and body.
Documenting where each image comes from remains central. His portrait is connected with the studio of K. Vasiliadi in Simferopol (К. Василиади, Симферополь) and is reproduced in A. V. Noskov’s article on Kerch.com.ru; another portrait survives in the database Officers of the Russian Imperial Army / ria1914.info, already with an almost painterly texture; the photographs in flying clothing, with his mechanic or in front of aircraft of the Sevastopol Aviation School come from rusgreek.ru, Kerch.com.ru and AiF-Krym. The original black-and-white source is always kept distinct from the later digital processing. The aim is not to replace the original evidence, but to make it more accessible, readable and visually coherent.
Ο Image Restoration and Verification Agent δημιουργήθηκε από την ερευνητική ομάδα Greeks in Foreign Cockpits ως ειδικό εργαλείο για την ιστορικά υπεύθυνη αποκατάσταση, επιχρωμάτιση και τεκμηρίωση αρχειακού φωτογραφικού υλικού. Στόχος του δεν είναι να «ωραιοποιεί» εικόνες, αλλά να σταθεροποιεί και να καθιστά πιο ευανάγνωστες παλαιές φωτογραφίες, χωρίς να αλλοιώνει την ιστορική τους βάση. Φθορές, χαμηλή αντίθεση, κόκκος, ίχνη εκτύπωσης, σάρωσης ή εφημεριδικής αναπαραγωγής αντιμετωπίζονται συντηρητικά, ενώ αποφεύγεται η προσθήκη υποθετικών χαρακτηριστικών.
Στην περίπτωση του Ανδρεάδη η διαδικασία αυτή ήταν ιδιαίτερα σημαντική, επειδή οι σωζόμενες εικόνες του προέρχονται από διαφορετικά είδη πηγών: στούντιο πορτρέτα, έντυπες εφημεριδικές αναπαραγωγές, φωτογραφικές καρτ-ποστάλ, μεταγενέστερες διαδικτυακές αναδημοσιεύσεις και ήδη ρετουσαρισμένα ή ημιτονικά πορτρέτα. Κάθε επιχρωμάτιση ή αποκατάσταση αντιμετωπίστηκε ως βοηθητική οπτική επεξεργασία και όχι ως νέα ιστορική μαρτυρία. Διατηρήθηκαν η μορφή του προσώπου, η στολή, η αεροπορική ενδυμασία, τα διακριτικά και τα τεχνικά στοιχεία των αεροσκαφών, και οι αποκατεστημένες εικόνες συγκρίθηκαν με άλλες γνωστές απεικονίσεις του, με έμφαση σε σταθερά ανατομικά στοιχεία: τη δομή του προσώπου, την απόσταση των ματιών, τη γραμμή της μύτης, το μουστάκι, τη γνάθο και τις αναλογίες κεφαλής και σώματος.
Η τεκμηρίωση της προέλευσης κάθε εικόνας παραμένει κεντρική. Το πορτρέτο του συνδέεται με το φωτογραφείο Κ. Βασιλειάδη στη Συμφερούπολη (К. Василиади, Симферополь) και αναδημοσιεύεται στο άρθρο του A. V. Noskov στο Kerch.com.ru· άλλο πορτρέτο διασώζεται στη βάση «Офицеры русской императорской армии» / ria1914.info με σχεδόν ζωγραφική υφή· οι φωτογραφίες με αεροπορική στολή, με τον μηχανικό του ή μπροστά σε αεροσκάφη της Σχολής προέρχονται από το rusgreek.ru, το Kerch.com.ru και το AiF-Krym. Η πρωτότυπη ασπρόμαυρη πηγή διακρίνεται πάντοτε από τη νεότερη ψηφιακή επεξεργασία. Στόχος δεν είναι να αντικατασταθούν τα πρωτότυπα τεκμήρια, αλλά να γίνουν πιο προσιτά, ευανάγνωστα και οπτικά συνεκτικά.
Honours & remembranceΤιμές & μνήμη
Andreadi was decorated twice for bravery in the Russo-Japanese War and later wore the badge of a military pilot of the Russian Empire.Ο Ανδρεάδης παρασημοφορήθηκε δύο φορές για ανδρεία στον Ρωσοϊαπωνικό Πόλεμο και αργότερα έφερε το σήμα του στρατιωτικού ιπταμένου της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.
Order of St. StanislausΤάγμα του Αγίου Στανισλάου
3rd class, with swords and bow, for distinction in combat in the Russo-Japanese War.3ης τάξεως, με ξίφη και φιόγκο, για διάκριση στη μάχη στον Ρωσοϊαπωνικό Πόλεμο.
Order of St. AnnaΤάγμα της Αγίας Άννης
“For Bravery,” Russo-Japanese War. The exact class is not yet clarified in all sources.«Για ανδρεία», Ρωσοϊαπωνικός Πόλεμος. Η ακριβής τάξη δεν έχει ακόμη διευκρινιστεί σε όλες τις πηγές.
Military pilot badgeΣήμα στρατιωτικού ιπταμένου
The badge of the officers who qualified as military pilots of the Imperial Russian Air Service; Andreadi earned his wings at the Sevastopol Aviation School.Το σήμα των αξιωματικών που αποκτούσαν τον τίτλο του στρατιωτικού ιπταμένου της Αυτοκρατορικής Ρωσικής Αεροπορίας· ο Ανδρεάδης πήρε τα φτερά του στη Σχολή Αεροπορίας της Σεβαστουπόλεως.
Research & sourcesΈρευνα & πηγές
The biography rests on the Russian service register “Officers of the Russian Imperial Army,” Anatoly Safaev’s study of the 1912 Sevastopol–St. Petersburg flights, the Association of Greek Public Organizations of Russia, the Russian press of 1911–1914 and the Greek newspapers Atlantis and Astrapi of March 1914. Where the sources disagree, on his birthplace, an invitation to serve in Greece or his place of burial, the versions are set side by side.Η βιογραφία στηρίζεται στο ρωσικό υπηρεσιακό μητρώο «Αξιωματικοί του Ρωσικού Αυτοκρατορικού Στρατού», στη μελέτη του Ανατόλι Σαφάεφ για τις πτήσεις Σεβαστούπολη–Αγία Πετρούπολη του 1912, στην Ένωση Ελληνικών Οργανώσεων της Ρωσίας, στον ρωσικό Τύπο του 1911–1914 και στις ελληνικές εφημερίδες Ατλαντίς και Αστραπή του Μαρτίου 1914. Όπου οι πηγές διαφωνούν, για τον τόπο γέννησης, την πρόσκληση να υπηρετήσει στην Ελλάδα ή τον τόπο ταφής, οι εκδοχές παρατίθενται δίπλα δίπλα.
Read more on the early years of Greek military aviation at Blue White Wings, the research site of Ilias Apatsidis.Περισσότερα για τα πρώτα χρόνια της ελληνικής στρατιωτικής αεροπορίας στο Blue White Wings, τον ερευνητικό ιστότοπο του Ηλία Απατσίδη.
Text and research by Greeks in Foreign Cockpits. Our sincere thanks to Ilias Apatsidis, researcher and owner of Blue White Wings, whose research on the early years of the aviation arm in Greece gave the first impulse for this article, and to Ioannis Miltsios for another excellent three-view drawing. Photographs: Kerch.com.ru (A. V. Noskov), rusgreek.ru, AiF-Krym, aviator-bob.livejournal.com and ria1914.info; restored and colorized by the Image Restoration and Verification Agent of Greeks in Foreign Cockpits.Κείμενο και έρευνα: Greeks in Foreign Cockpits. Ευχαριστούμε θερμά τον Ηλία Απατσίδη, ερευνητή και κάτοχο του Blue White Wings, του οποίου η έρευνα για τα πρώτα χρόνια του αεροπορικού όπλου στην Ελλάδα έδωσε το ερέθισμα για το άρθρο, και τον Ιωάννη Μίλτσιο για ένα ακόμη εξαιρετικό σχέδιο τριών όψεων. Φωτογραφίες: Kerch.com.ru (A. V. Noskov), rusgreek.ru, AiF-Krym, aviator-bob.livejournal.com και ria1914.info· αποκατάσταση και επιχρωμάτιση: Image Restoration and Verification Agent των Greeks in Foreign Cockpits.
NotesΣημειώσεις
- 1“Андреади Дмитрий Георгиевич,” Офицеры русской императорской армии; Anatoly E. Safaev, “Перелеты Севастополь — Санкт-Петербург лейтенанта В. В. Дыбовского и штабс-капитана Д. Г. Андреади летом 1912 г.,” in Военная история России XIX–XX веков: Материалы XIII Международной военно-исторической конференции, 4 декабря 2020 г. (St. Petersburg, 2020).
- 2“Андреади Дмитрий Георгиевич,” Association of Greek Public Organizations of Russia; “Андреади Дмитрий Георгиевич,” Офицеры русской императорской армии.
- 3Atlantis, 30 March 1914, newspaper clipping in the research file: «…ούτος ήτο Θράξ, και κατήγετο εκ Σαράντα Εκκλησιών» (“…he was a Thracian, and hailed from Saranta Ekklisies”).
- 4Cf. “Андреади Дмитрий Георгиевич,” Association of Greek Public Organizations of Russia; “Андреади Дмитрий Георгиевич,” Офицеры русской императорской армии.
- 5Safaev, “Перелеты Севастополь — Санкт-Петербург”; “У истоков отечественной авиации. Капитан Дмитрий Георгиевич Андреади (1880–1914 гг.),” Kerch.com.ru, 21 May 2024.
- 6“Андреади Дмитрий Георгиевич,” Офицеры русской императорской армии; “У истоков отечественной авиации,” Kerch.com.ru; “Андреади Дмитрий Георгиевич,” Association of Greek Public Organizations of Russia.
- 7“Андреади Дмитрий Георгиевич,” Офицеры русской императорской армии; “51-й пехотный Литовский полк,” related entry in the database Офицеры русской императорской армии.
- 8“Андреади Дмитрий Георгиевич,” Офицеры русской императорской армии; “14 (01) октября 1911 года,” Газетные “старости”, reproduced from Новое время; “Андреади Дмитрий Георгиевич,” Association of Greek Public Organizations of Russia.
- 9Safaev, “Перелеты Севастополь — Санкт-Петербург.”
- 10Safaev, “Перелеты Севастополь — Санкт-Петербург”; “Андреади Дмитрий Георгиевич,” Офицеры русской императорской армии; “Андреади Дмитрий Георгиевич,” Association of Greek Public Organizations of Russia.
- 11Safaev, “Перелеты Севастополь — Санкт-Петербург”; «Ο Θάνατος του Αεροπόρου Ανδρεάδου – Συμπληρωματικαί Λεπτομέρειαι» [The Death of the Aviator Andreadis – Additional Details], Astrapi, 23 March 1914.
- 12«Ο Θάνατος του Αεροπόρου Ανδρεάδου – Συμπληρωματικαί Λεπτομέρειαι» [The Death of the Aviator Andreadis – Additional Details], Astrapi, 23 March 1914.
- 13“Андреади Дмитрий Георгиевич,” Association of Greek Public Organizations of Russia. To date, no independent primary Russian or Greek confirmation of this particular invitation has been located.
- 14“12 марта (27 февраля) 1913 года,” Газетные “старости”; Safaev, “Перелеты Севастополь — Санкт-Петербург”; “Офицерская школа авиации (Севастополь),” related entry in the database Офицеры русской императорской армии.
- 15“Андреади Дмитрий Георгиевич,” Офицеры русской императорской армии; “Андреади Дмитрий Георгиевич,” Association of Greek Public Organizations of Russia; “Небесный штабс-капитан. Как погиб пионер русской авиации,” AiF Krym, 7 March 2026.
- 16“Андреади Дмитрий Георгиевич,” Офицеры русской императорской армии; “март 1914,” Газетные “старости”, reproduced from Новое время; «Ο Θάνατος του Αεροπόρου Ανδρεάδου – Συμπληρωματικαί Λεπτομέρειαι» [The Death of the Aviator Andreadis – Additional Details], Astrapi, 23 March 1914.
- 17Кино в Украине 1896–1921 (Kharkiv, 2005), entry for the film “Похороны летчика Д. Андреади.”
- 18“Андреади Дмитрий Георгиевич,” Офицеры русской императорской армии; “Андреади Дмитрий Георгиевич,” Association of Greek Public Organizations of Russia; Safaev, “Перелеты Севастополь — Санкт-Петербург”.
- 1“Андреади Дмитрий Георгиевич,” Офицеры русской императорской армии· Anatoly E. Safaev, “Перелеты Севастополь — Санкт-Петербург лейтенанта В. В. Дыбовского и штабс-капитана Д. Г. Андреади летом 1912 г.,” στο Военная история России XIX–XX веков: Материалы XIII Международной военно-исторической конференции, 4 декабря 2020 г. (Αγία Πετρούπολη, 2020).
- 2“Андреади Дмитрий Георгиевич,” Association of Greek Public Organizations of Russia· “Андреади Дмитрий Георгиевич,” Офицеры русской императорской армии.
- 3Ατλαντίς, 30 Μαρτίου 1914, απόκομμα από τον φάκελο της έρευνας: «…ούτος ήτο Θράξ, και κατήγετο εκ Σαράντα Εκκλησιών.»
- 4Πρβλ. “Андреади Дмитрий Георгиевич,” Association of Greek Public Organizations of Russia· “Андреади Дмитрий Георгиевич,” Офицеры русской императорской армии.
- 5Safaev, “Перелеты Севастополь — Санкт-Петербург”· “У истоков отечественной авиации. Капитан Дмитрий Георгиевич Андреади (1880–1914 гг.),” Kerch.com.ru, 21 Μαΐου 2024.
- 6“Андреади Дмитрий Георгиевич,” Офицеры русской императорской армии· “У истоков отечественной авиации,” Kerch.com.ru· “Андреади Дмитрий Георгиевич,” Association of Greek Public Organizations of Russia.
- 7“Андреади Дмитрий Георгиевич,” Офицеры русской императорской армии· “51-й пехотный Литовский полк,” σχετικό λήμμα στη βάση Офицеры русской императорской армии.
- 8“Андреади Дмитрий Георгиевич,” Офицеры русской императорской армии· “14 (01) октября 1911 года,” Газетные “старости”, αναπαραγωγή από Новое время· “Андреади Дмитрий Георгиевич,” Association of Greek Public Organizations of Russia.
- 9Safaev, “Перелеты Севастополь — Санкт-Петербург.”
- 10Safaev, “Перелеты Севастополь — Санкт-Петербург”· “Андреади Дмитрий Георгиевич,” Офицеры русской императорской армии· “Андреади Дмитрий Георгиевич,” Association of Greek Public Organizations of Russia.
- 11Safaev, “Перелеты Севастополь — Санкт-Петербург”· «Ο Θάνατος του Αεροπόρου Ανδρεάδου – Συμπληρωματικαί Λεπτομέρειαι», Αστραπή, 23 Μαρτίου 1914.
- 12«Ο Θάνατος του Αεροπόρου Ανδρεάδου – Συμπληρωματικαί Λεπτομέρειαι», Αστραπή, 23 Μαρτίου 1914.
- 13“Андреади Дмитрий Георгиевич,” Association of Greek Public Organizations of Russia· μέχρι σήμερα δεν έχει εντοπιστεί ανεξάρτητη πρωτογενής ρωσική ή ελληνική επιβεβαίωση της συγκεκριμένης πρόσκλησης.
- 14“12 марта (27 февраля) 1913 года,” Газетные “старости”· Safaev, “Перелеты Севастополь — Санкт-Петербург”· “Офицерская школа авиации (Севастополь),” σχετικό λήμμα στη βάση Офицеры русской императорской армии.
- 15“Андреади Дмитрий Георгиевич,” Офицеры русской императорской армии· “Андреади Дмитрий Георгиевич,” Association of Greek Public Organizations of Russia· “Небесный штабс-капитан. Как погиб пионер русской авиации,” AiF Krym, 7 Μαρτίου 2026.
- 16“Андреади Дмитрий Георгиевич,” Офицеры русской императорской армии· “март 1914,” Газетные “старости”, αναπαραγωγή από Новое время· «Ο Θάνατος του Αεροπόρου Ανδρεάδου – Συμπληρωματικαί Λεπτομέρειαι», Αστραπή, 23 Μαρτίου 1914.
- 17Кино в Украине 1896–1921 (Χάρκοβο, 2005), λήμμα για το φιλμ “Похороны летчика Д. Андреади.”
- 18“Андреади Дмитрий Георгиевич,” Офицеры русской императорской армии· “Андреади Дмитрий Георгиевич,” Association of Greek Public Organizations of Russia· Safaev, “Перелеты Севастополь — Санкт-Петербург”.
A research project under the auspices of KERM C.L.C.
© 2017-2026 Dimitris Vassilopoulos - All Rights Reserved
